Είναι γνωστή στη Ρεθεμνιώτικη κοινωνία η Ευγενία Ζαμπετάκη, η δασκάλα, όπως γνωστό είναι και το μέχρι τώρα έργο της και μια επανάληψη θα ήταν περιττή. Ωστόσο, «Ο σχιστομάτης Άγγελος», ένα βιβλίο που αναφέρεται σε ένα χαρισματικό κατά τα άλλα παιδί, που όμως πάσχει από το σύνδρομο Down, είναι συγκλονιστικό.
Χρειάζεται μεγάλη ευαισθησία για να καταπιαστεί κάποιος με αυτό το θέμα. Και περίσσια ψυχής. Και μεγαλείο. Στοιχεία που διαθέτει σε υπερθετικό βαθμό η ευαίσθητη συγγραφέας. Η όλη ιστορία είναι συναρπαστική. Περιγράφει τη λαχτάρα δύο νέων ανθρώπων, του Γιακουμή και της Ασημίνας, να αποκτήσουν ένα παιδί. Τη σπουδή τους να ετοιμάσουν τα μωρουδιακά, τις προετοιμασίες της γέννας, τις αγωνίες της μάνας. Τη μαγεία της γέννησης, τη χαρά για τον ερχομό του πολυπόθητου αγοριού, την απογοήτευση της νεαρής μητέρας μόλις αντίκρισε τον σχιστομάτη. Την πίκρα της, τον θυμό και την απογοήτευσή της.
Τον Γολγοθά της ύστερα, που εκτός από τον καημό για το άρρωστο παιδί, την ντροπή και τον φόβο για την κατακραυγή, είχε να αντιμετωπίσει και την εγκατάλειψη του συζύγου. Την ανέχεια, τη στέρηση, το φάσμα της πείνας. Τις διεργασίες που λάμβαναν χώρα στο εσωτερικό του εγκεφάλου της, το πείσμα, το μητρικό ένστικτο που γεννήθηκε έξαφνα μέσα της και ατσάλωσε με δύναμη το κορμί και την ψυχή της. Και όλα αυτά δοσμένα με ένα τρόπο λυρικό και ένα λόγο ποιητικό, που καθηλώνει.
Εικόνες ολοζώντανες. Να, έτσι να απλώσεις το χέρι σου θαρρείς και τις αγγίζεις. Σκηνές που σοκάρουν. Και όμως, μέσα σε αυτό το καταθλιπτικό σκηνικό που θα μπορούσε να προκαλέσει αισθήματα αποτροπιασμού, έχει κρατήσει κυρίαρχο ρόλο για την Ελπίδα. Η μάνα δεν το βάζει κάτω και παρηγοριέται μόνη της. Δεν είναι το παιδί της άρρωστο, λέει. Ούτε άχρηστο. Χαρισματικό είναι, που με την αγάπη, τη στοργή και τη φροντίδα εκπαιδεύεται και γίνεται ένα άτομο χρήσιμο. Είναι πράο, χαμογελαστό, καλόψυχο, είναι ο γιος της, ο όμορφος, ο σχιστομάτης. Όμως τη συνέχεια θα αφήσω εσένα, φίλε αναγνώστη, να την απολαύσεις.
Σίγουρα, «Ο σχιστομάτης Άγγελος» δεν είναι ένα συνηθισμένο βιβλίο. Αντίθετα, ξεχωρίζει και γι’ αυτό αξίζει να διαβαστεί από όλους. Και να αγοραστεί για ένα επιπλέον λόγο. Τα χρήματα από την πώληση του βιβλίου, θα διατεθούν εξ ολοκλήρου στα παιδιά με νοητική στέρηση και θα ενισχύσουν τις προσπάθειες των γονέων αυτών των παιδιών, ώστε να γίνει ένας όμορφος ξενώνας που θα φιλοξενεί αυτά τα άκακα πλάσματα, όταν οι ίδιοι δεν θα είναι σε θέση να τους προσφέρουν τη βοήθειά τους. Άλλωστε, ένα αγωνιώδες ερώτημα επαναλαμβάνει η συγγραφέας στις σελίδες του παραπάνω βιβλίου. Είναι η αγωνία της μάνας που αναρωτιέται συνεχώς τι θ’ απογίνει το παιδί όταν αυτή και ο άντρας της πεθάνουν.
Στις γκρίζες εποχές που ζούμε οι όποιες φωτεινές πρωτοβουλίες πρέπει να επισημαίνονται. Και να αναδεικνύονται. Και να παραδειγματίζουν. Θερμά συγχαρητήρια, κυρία Ευγενία. Και σ’ εσένα και σε όσους αγκάλιασαν τον σχιστομάτη σου. Τον Δήμαρχο Ρεθύμνης, Γιώργο Μαρινάκη και την υπεύθυνη του Δήμου για τα πολιτιστικά, Πέπη Μπιρλιράκη, που τον έθεσαν υπό την αιγίδα του Δήμου. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει, τέλος, στον Μανόλη Χαλκιαδάκη, που τον τύπωσε αφιλοκερδώς.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Βιβλία που διάβασα" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
