Μόλις ο άνθρωπος συνειδητοποίησε τη θεμελιακή αλήθεια του θανάτου, αντιπαράθεσε τον πόθο για την αιωνιότητα, το μόνο τρόπο υπέρβασης των χρονικών ορίων της ύπαρξης του. Tα αρχιτεκτονήματα που επιδίωξε να δημιουργήσει είναι τα σύμβολα των πράξεων που συνδέονται με την αρχέγονη τάση για την αιωνιότητα και είναι τα πλέον σίγουρα και επίμονα αποθέματα της πολιτιστικής πορείας του ανθρώπου πάνω στη γη. H έννοια της διατήρησής τους, ενάντια στη φθορά του χρόνου έχει αποκτήσει σήμερα μια καίρια σημασία.
Πρώτα πρέπει να κατανοήσομε την έννοια του μνημείου και την διάσταση του ως πηγή γνώσης. Επίσης πρέπει να κατανοήσομε ότι τα αρχαιολογικά, ιστορικά, λαογραφικά, αρχιτεκτονικά μνημεία, αποτελούν κοινωνικό αγαθό.
Η διατήρηση της αρχιτεκτονικής μας κληρονομιάς είναι μια πολυσύνθετη και πολύπλευρη διαδικασία και δεν περιορίζεται μόνο στην έκφραση μιας απλής ευχής, μιας θέλησης, ενός νόμου. Είναι θέμα αφομοίωσης του ζωντανού ιστορικού χώρου από μια ολοκληρωμένη κοινωνία που είναι χρήστης του.
Το Ρέθυμνο διαθέτει συγκεκριμένα (όχι πολλά) αρχιτεκτονήματα - μνημεία που έφτιαξαν οι παλαιότεροι κάτοικοί του, διψώντας να αφήσουν τα αποτυπώματά τους στην αιωνιότητα. Ένα από αυτά είναι το μνημείο «Νερατζέ», με το βασικό κτίριο - τέμενος και τον επιβλητικό μιναρέ στο πλάι.
Ο μιναρές της Νερατζέ είναι ο υψηλότερος και μεγαλοπρεπέστερος του Ρεθύμνου. Το αρχικό του ύψος ήταν 35 μ. Είναι εξ ολοκλήρου κατασκευασμένος με πέτρες Αλφάς. Στηρίζεται σε μια πολυγωνική βάση και απ’ αυτή «φύεται» ο κορμός του μιναρέ με ισόδομες λίθους με κάθετες ραβδώσεις που εντείνουν το ύψος του. Αυτές οι ραβδώσεις φτάνουν μέχρι τον πρώτο κυκλικό εξώστη με το διακοσμητικό προστατευτικό κιγκλίδωμα. Από κει και πάνω ο μιναρέ συνεχίζεται με νεοκλασικά μορφολογικά στοιχεία, πεσσίσκους με στέψεις και επιστήλιο, που στηρίζουν αισθητικά τον πολυγωνικής μορφής δεύτερο εξώστη, ο οποίος έχει διαφορετικό κιγκλίδωμα. Η πολυγωνική μορφή του μιναρέ συνεχίζεται και από κει και πάνω, με μικρότερη βέβαια διάμετρο, για να καταλήξει η στέψη του σε μορφή πολυεδρικής πυραμίδας.
Τις τελευταίες δεκαετίες καμιά αναστηλωτική ενέργεια δεν έγινε στον μιναρέ της Νερατζές, με αποτέλεσμα το μνημείο να υποστεί ανεπανόρθωτες βλάβες. Στις αρχές του 2005, τοποθετήθηκε εντυπωσιακή σε όγκο σκαλωσιά περιμετρικά του μιναρέ κυρίως για στήριξη. Η σκαλωσιά αυτή έσωσε, κυριολεκτικά, το μιναρέ από το σεισμό των 6,9 R που έγινε τον Ιανουάριο του 2006. Μελέτη για αποκατάσταση δεν υπάρχει καμιά.
Τα ερωτήματα μπαίνουν από μόνα τους: Τι θα γίνει με το μνημείο αυτό; Πόσα χρόνια ακόμη θα πρέπει το Ρέθυμνο να περιμένει; Πως θα δικαιολογήσομε την αδράνεια στους ξένους επισκέπτες; Ποια είναι η ευθύνη του καθενός από μας; Ποια είναι η θέση του Υπουργείου Πολιτισμού; Ποια είναι η θέση της Περιφέρειας Κρήτης; Ποια είναι η άποψη των παραγόντων του Ρεθεμνιώτικου Τουρισμού; Οι βουλευτές μας, δεν θα πρέπει να κάνουν ενέργειες ή ακόμη και να φέρουν το θέμα στη Βουλή; Τι θα κάνουν οι Ρεθεμνιώτες ενεργοί πολίτες;
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Δύσκολοι καιροί για ποιητές" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
