Συνήθως όταν έχω αγωνία για κάτι, καταπιάνομαι με κάτι άσχετο για να ξεχαστώ.
Όλες αυτές τις μέρες, λοιπόν, των Πανελλαδικών εξετάσεων του γιου μου, που η αγωνία μου έπρεπε να κρύβεται επιμελώς και να παρουσιάζεται μια αισιόδοξη και χαρούμενη μαμά στο σπίτι, εγώ βρήκα την "Bauhinia variegata" για να αχοληθώ.
Η ιστορία από την αρχή.
Εδώ και πολύ καιρό έβλεπα ένα δέντρο στην αυλή του Γενικού Νοσοκομείου Ρεθύμνου
Ερώτηση δική μου προς φίλους και γνωστούς : Έχεις δει το δέντρο που είναι στην αυλή του νοσοκομείου, δεξιά όπως μπαίνεις;
Και όλοι, ναι όλοι, μηδενός εξαιρουμένου, έδιναν την ίδια αρνητική απάντηση.
Μα είναι δυνατόν, βρε παιδιά, είναι τεράστιο και πανέμορφο, περνάτε κάθε μέρα από κει και δεν το παρατηρήσατε; (Με αφορμή αυτό, διαπίστωσα για άλλη μια φορά, ότι δεν βλέπουμε γύρω μας. Κοιτάζουμε και δεν βλέπουμε)
Ρώτησα πολλούς, αλλά τη σωστή απάντηση την έδωσε πάλι ο Γιώργος που με βοήθησε και για τα κρινάκια της άμμου
Τι εστί, λοιπόν, Bauhinia variegata; Μετά από πολύ κόπο και ψάξιμο τη βρήκα και εδώ
και συγγνώμη που είναι ξενόγλωσσο, αλλά σε ελληνικά δεν βρήκα τίποτα.
Δεν χορταίνω να το φωτογραφίζω γιατί ήδη τα λουλούδια του έχουν πέσει και κάνει καρπούς(?) και προσπαθώ να περνώ απέξω για να κλέβω ματιές μέχρι να τελειώσει η ανθοφορία του.
Όσο για φωτογραφίες....κλασσικά εδώ
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Ζήσε τη στιγμή!" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
