γλυκά ταξίδεψέ με
σ’ ένα νέο, παρθένο λυκαυγές,
στα νερά που αντανακλούν
τη θηλυκή μαρμαρυγή σου μες στ’ ανείπωτα σκοτάδια,
στην απόκρυφη σιωπή
ενός μεταλλικού, οριακού και απροσπέλαστου Σύμπαντος.
Οι φλόγες της ψυχής μου αχνοφαίνονται στο διάστημα,
στον εφηβικό ορίζοντα μιας μόνης και ακυβέρνητης λαχτάρας
όπου η ασύλληπτη επαφή μου μυστικά σ’ επιθυμεί
και η βελούδινη ματιά σου αργά γλυκοχαράζει,
άγγελέ μου της νυκτός, που έχεις τ΄ αστέρια στα φτερά σου.
Prologo
Ragazza che hai la notte nei capelli,
fammi viaggiare dolcemente
in una nuova, vergine alba,
nelle acque che riflettono
il tuo splendore femminile nelle oscurità indicibili,
nell’arcano silenzio
di un insormontabile, mteallico e critico Universo.
Le fiamme della mia anima si intravedono nello spazio,
all’orizzonte efebico di una brama sola e ingovernabile
dove il mio inconcepibile contatto ti desidera in segreto
e il tuo sguardo vellutato dolce sorge lentamente,
angelo mio della notte, che hai le stelle sulle ali.
Prologue
Girl with the night in thy hair,
sweetly make me travel
into a new virgin twilight,
upon the waters that reflect
your female gleam in the untold darkness,
in the arcane silence
of a critical, metallic and unapproachable Unverse.
Flames of my soul are slightly seen in the distance,
in the adolescent horizon
of a lonely and ungovernable craving
where my inconceivable touch secretly desires you
and where your velvet glimpse slowly and gently rises,
my angel of the night,
whose stars rest upon thy wings.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Ξενοφών Ιούλιος Χατζηγρηγόρης" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
