πνεύμα μομφής άναψε την νύχτα της ανίας μου!
Η ευτυχία και η μέθη είναι ειδεχθείς κολακείες.
Κρίμα για την ψυχή με τους σκαλισμένους στίχους!
Επιστρέφεις κάθε βράδυ, δαίμονα της αδράνειας,
ιππότη του σκότους και μάντη σκληρέ.
Στο σκοτάδι με βρίσκεις και το άπειρο φιλί σου
ζωγραφίζει ξανά τον χαμένο μου ουρανό.
Φάσμα ρομαντικό, πες! Πρέπει πραγματικά να χαθώ;
Αν χάσω τον έρωτά μου, μπορώ μόνο να πεθάνω.
Μίλα μου ξανά, σκιά, λέξεις να εφεύρεις,
το μυστικό του ονείρου πάνω στην καρδιά μου πονάει.
Έλα ένδοξη, σκότωσέ με μες στον νέο μου αναβρασμό,
εσύ, μακάβρια σκιά, τ’ όνομά σου Μαρασμός!
Ombra*
Sagoma strana, acquavite briosa,
spirito biasimo accendi la mia notte noiosa!
Felicità ed ebbrezze sono blandizie efferate.
Peccato per l’anima dalle poesie cesellate!
Ritorni ogni sera demonio torpente,
cavaliere oscuro e crudele veggente.
Nel buio mi trovi e il tuo bacio infinito
dipinge di nuovo il mio cielo svanito.
Romantico spettro, dì! Devo proprio perire?
Se perdo il mio amore, posso solo morire.
Riparlami ombra, inventa parole,
il segreto del sogno sul cuore mi duole.
Arriva gloriosa, ammazzami nel mio nuovo fervore,
tu, macabra ombra, il tuo nome è Languore!
Shadow
Strange outline and spirited brandy,
blame spirit light up my night of boredom!
Happiness and thrills are ferocious blandishments.
What a shame for a soul made of chiselled poems!
Every single evening you return, inertial demon,
obscure knight and cruel forseer.
In the darkness you spot me
and your endless kiss paints again my sky that's vanished.
Romantic spectre, say! Do I have to perish?
If I lose my love, I can only die.
Talk to me again shadow, invent some new words,
the secret of the dream is a pain in my heart.
Come again glorious,
kill me within my new fervour,
you, macabre shadow,
your name is Languor!
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Ξενοφών Ιούλιος Χατζηγρηγόρης" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
