στον τόπο τούτο γνήσιες,
νέες υπογραφές…
Γράμματα καινούρια, με ψυχή,
γράμματα των λίγων,
που πνίγονται στο φως και στην αλμύρα
καθώς γεννιούνται υπό την εύνοια
των πρώτων ξεχασμένων μας θεών.
Πόσοι ακόμα φάροι
θα φωτίσουν Αλεξάνδρειες
βυθισμένες μες στο χτες
σε νύχτες νιότης και ηδονής,
στη μέθη και την άλω
λατρεμένων φεγγαράστρων .
και πόσα ακόμα πέλαγα
θα βρέξουνε τις Σμύρνες
ουρανών που λαχταράνε το λυκόφως,
κι ασπασμών πια ξεχασμένων
στους γαλαξίες και τα λιμάνια
κάποιου ίχνους παρελθόντος…
Siccità
Quante, mi chiedo,
firme nuove e genuine
restano
a questo luogo…
Lettere nuove,ed animate,
lettere dei pochi,
lettere annegate nella luce e la salsedine
mentre nascono con la benevolenza
dei nostri primi dèi, ormai dimenticati.
Quanti ancora fari
illumineranno le Alessandrie
che affondano nel passato,
in notti di giovinezza e voluttà,
nell’ebrezza e l’alone
di adorate stelle e lune;
e quanti ancora mari
bagneranno le Smirne
di cieli che desiderano il crepuscolo,
di abbracci ormai scordati
nei porti e le galassie
di una qualche traccia del passato…
Drought
I wonder how many
genuine, new signatures
are left in this land…
New letters soulful,
letters of the few,
drowning within light and saltiness
as they are born within the favor
of our first forgotten gods.
How many lighthouses
will still enlighten Alexandrias
sunken within yesterdays,
in nights of youth and pleasure,
in the inebriety and the halo
of adored, and worshipped moonstars .
and how many seas are left
to refresh the Smyrnas
of skies longing for twilight,
how many kisses are there now,
forgotten within the galaxies and harbors
of some kind of trace of the past…
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Ξενοφών Ιούλιος Χατζηγρηγόρης" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
