τους ήχους τους αδιάβλητους από τις σάλπιγγες του κόσμου
καθώς αντιλαλούν μέσα απ’ τα κρανία και τις καρδιές
των ποιητών που ήταν, που είναι και θα είναι,
γιατί είναι οι στίχοι αυτοί δικοί σας, δικοί μου και δικοί μας.
Σας προσκαλώ αδέλφια, σας προκαλώ συγχρόνως,
γιατί ό,τι μένει ζωντανό στ’ αγγελοσκίασμα του χρόνου,
στους υπαινιγμούς τους ακανθώδεις του ανώριμου παρόντος,
έχει την αίγλη του μεγάλου, έχει τη δόξα των αιώνων.
Και ζούνε ακόμα, πιο πολύ, όσοι στα φέρετρα κοιμούνται
έχοντας γίνει πια μελάνι, έχοντας γίνει πια χαρτί.
Είναι η αιτία μας και η δράση, κι είμαστε αντίδραση,
και δράση των παιδιών μας, είμαστε τα όνειρά τους σήμερα
μέσα στο αύριο που ήταν χθες και που η ζωή το θέλει χθες να ξαναγίνει.
Παρατηρήστε τις, αδέλφια,
τις μορφές τις προικισμένες στις εικόνες των ειδώλων και των νόμων
καθώς μεσουρανούνε σ’ άλλα βλέμματα, σε μάτια συνεπή, συγχρονισμένα,
των γενεών που ήταν, που είναι και θα είναι,
γιατί τα μάτια αυτά είναι τα δικά σας, τα δικά μου, τα δικά μας.
Σας προσκαλώ αδέλφια, σας προκαλώ συγχρόνως,
να ξαναγράψουμε Ιστορία με το πολύτιμο αίμα των θεών μας
γιατί είναι τώρα το μετά, υπόθεση του τώρα,
κι έχει τη δόξα του θριάμβου, έχει την αίγλη του ιερού.
Θα ζούμε ακόμα, πιο πολύ, εμείς που ακλόνητα ποθούμε
να γίνουμε έθνος πιο μεγάλο, να γίνουμε έμβλημα, πηγή.
Είμαστε πράξη εμείς και λόγος, κι είναι το έργο μας χρησμός,
είναι ευαγγέλιο των ψυχών μας, οιωνός της αλλαγής
μέσα στο τώρα που ήταν χθες και που η ζωή το θέλει αύριο να γίνει.
Riconnessione
Ascoltateli, fratelli,
quei suoni onesti delle trombe del mondo
mentre risuonano nei cuori e nei teschi
dei poeti che furono, sono e saranno,
perché quei versi sono vostri, miei, sono nostri.
Vi invito fratelli, ma vi sfido pure,
perché quel che resta vivo dopo la grande paura del tempo,
o le allusioni spinose dell’immaturo presente,
ha il fascino del grande, ha la gloria secolare.
E vivono ancora, più che mai, coloro che nelle bare dormono
essendo ormai inchiostro, essendo ormai carta.
Sono la nostra causa e l’azione, e siamo la reazione,
e azione dei nostri figli, siamo i loro sogni oggi
nel domani che fu ieri, e che la vita vuole che divenga ancora ieri.
Osservatele, fratelli,
le forme visrtuose nelle immagini degli idoli e delle leggi
mentre culminano in altri sguardi, in occhi coerenti, sincronizzati,
delle generazioni che furono, sono e saranno,
perché quegli occhi sono i vostri, i miei, sono i nostri.
Vi invito fratelli, ma vi sfido pure,
a riscrivere la Storia con il prezioso sangue dei nostri dèi
poiché il dopo è adesso, questione del presente,
ed ha la Gloria del trionfo, ha il prestigio del sacro.
Vivremo ancora, più che mai, noi che vogliamo fortemente
diventare una nazione ancor più grande, un emblema, una sorgente.
Siamo l’atto noi e la parola, oracoli le nostre opere,
vangelo delle nostre anime, segno di cambiamento
in quest’oggi che era ieri, e che la vita vuole un domani farlo diventare.
Reconnection
Listen to them, brothers,
listen to the honest sounds of the world’s bugles
as they echo within skulls and hearts
of the poets that were, are and will be,
for these verses are yours, mine and ours.
I invite you brothers, and at the same time challenge you,
because whatever stays alive before the great fear of time,
or in some spiny insinuations of the immature present,
has the prestige of greatness, has the glory of eternity.
And they are still alive, even more, those who sleep in coffins
having already become paper, having already become ink.
They are our cause and action, and we are the reaction,
and action for our children, we are their dreams today
within tomorrow that was yesterday
and life wants it yesterday once more to become.
Observe them, brothers,
the gifted forms in the images of idols and laws
as they culminate in other looks, in coherent, synchronized eyes
of the generations that were, are and will be,
for these eyes are yours, mine and ours.
I invite you brothers, and at the same time challenge you,
to rewrite History with the precious blood of our gods
because afterwards is now, it’s a case of today,
and it has the triumph’s glory, it has the prestige of the sacred.
We will still live, even more,
we who strongly now desire
to become a greater nation, to become an emblem and a source.
We are the action and the speech, an oracle our task,
the gospel of our souls, a sign of changing
within now that was yesterday
and life wants it a new tomorrow to become.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Ξενοφών Ιούλιος Χατζηγρηγόρης" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
