Προς Πύλο ταξιδεύουμε υπό το βλέμμα ενός θεού,
πάνω στο αβύθιστο μεταλλικό μας ρυμουλκό.
Υπέροχο δελφίνι στα μέσα του πελάγου
με άλμα υπέρμετρο και μυθικό
ανεμπόδιστα πηδά στη σκουριασμένη κουπαστή.
Πρωτοειδωμένο πλάσμα,
ωραίο σαν τους κρίνους της πατρίδας μας Κνωσού
τραντάζει το καράβι
κι ο Απόλλων καπετάνιος, δικό του θέλημα επιβάλλει.
Αγκυροβόλιο στο Μοριά του κάκου αναζητούμε.
Τιμόνι πια δεν έχουμε στ’ ανέμου τη βουλή,
κι η Πύλος και το Ταίναρο περνούν γοργά μπροστά μας.
Εν’ άστρο λαμπερό έγινε τώρα το δελφίνι,
πυξίδα που δείχνει μόνο Ανατολή στης Κρίσσας τα νερά.
Φάρος είν’ ο Παρνασσός με τ’ άστρο στην κορφή του,
μεσ’ το καταμεσήμερο φεγγοβολά και γίνετ’ άσπρο παλικάρι,
οιωνός από το μέλλον, μέγας μάντης των Δελφών
που τ’ άγιο πέλαγο αγναντεύει…
Lungi Da Amici E Patria
Siamo ancora in mare aperto…
Viaggiamo verso Pylos sotto lo sguardo di un dio,
a bordo del nostro inaffondabile
rimorchiatore metallico.
Un delfino splendido in mezzo del mare
con un salto eccessivo e leggendario
si ritrova perentorio sul ponte arrugginito.
Creatura mai vista prima,
bellissima come i gigli della nostra patria Knossos,
scuote la nave,
e Apollo capitano impone la sua divina volontà.
Cerchiamo in vano un ancoraggio a Morias.
Non abbiamo più timone, nelle voglie del vento,
e vediamo Pylos e il Tenaro passarci davanti celermente.
Il delfino è ora una stella luminosa,
una bussola che indica soltanto l’Oriente nelle acque di Krissa.
Il Parnasso è come un faro con la stella in cima,
che risplende nel meriggio e si trasforma in un bianco giovane,
un segno dal futuro, grande veggente di Delfi
che scruta il sacro mare…
Away From Friends And Homeland
We are still in open sea…
We are sailing towards Pylos under a god's gaze,
on board of our unsinkable metallic tug.
In the middle of the sea, a splendid dolphin,
with a legendary and unreasonable jump
makes it’s way upon the rusty gunnel.
A creature never seen before,
beautiful like the lilies of our homeland Knossos,
shakes the whole ship
and Apollo the captain, imposes now his will.
In Morias we are seeking an anchorage in vain.
We have no more helm within the will of winds,
as we watch Pylos and the Tenaro quickly passing by.
The dolphin has now become a bright star,
a compass that points only to East, in Krissa's waters.
The Parnassus is a lighthouse with that star upon its top,
that shines at midday transforming into a white lad,
a sign from the future, the great seer of Delphi
that contemplates the holy sea.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Ξενοφών Ιούλιος Χατζηγρηγόρης" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
