Κύριε Τζανετή βρισκόμαστε στο ενδιάμεσο σημείο μεταξύ της ήττα σας στις γενικές εκλογές & της ημερομηνίας εκλογής Προέδρου στο ΠΑΣΟΚ… ή να πούμε καλύτερα επανεκλογής;
Η ήττα στις εκλογές φαίνεται φυσική αν υπολογίσουμε όσα είδαν τα μάτια μας κι όσα άκουσαν τα αυτιά μας στο μήνα που ακολούθησε! Οι πολίτες του 21ου αιώνα είναι πιο ψαγμένοι και δεν δέχονται να τους θεωρούν δεδομένους. Όλο και κάτι ψυλλιαζόταν από όσα συνέβαιναν και καλυπτόταν απλώς και μόνο από τη προσμονή επανόδου στην εξουσία. Η κατάρρευση κάθε νεοδημοκρατικού μύθου ( αδιάφθοροι, νταβατζήδες, επανίδρυση του κράτους κλπ) ήταν βέβαια αναγκαία συνθήκη για την αλλαγή αλλά όχι και ικανή.
Όμως το προεκλογικό κλίμα δεν έδειχνε ότι θα έχουμε μια τόσο άνετη επικράτηση του κ Καραμανλή, δεν είναι έτσι;
Αυτό οφειλόταν στο κλίμα που δημιούργησαν οι πυρκαγιές που έκαψαν τη μισή Ελλάδα κι ακόμη περιμένουμε να μάθουμε το γιατί. Γιατί φαίνεται ότι ο μέν κ Πολύδωρας απομακρύνθηκε, ο δε ‘στρατηγός άνεμος’ ΄παρέμεινε στη θέση του, ως απλοική ερμηνεία που συνεχίζει να υβρίζει τη μνήμη 80 νεκρών ανθρώπων. Οι πολίτες ιδιαίτερα πάντως τρομαγμένοι από όσα συνέβαιναν στράφηκαν προς συντηρητικότερα κριτήρια, πράγμα που το βρίσκω φυσικό & προβλεπόμενο. Το ερώτημα που αναδύθηκε ήταν ‘ ποιος μπορεί να μας διασφαλίσει τα στοιχειώδη;’ Δυστυχώς βλέποντας τη κατάσταση του ΠΑΣΟΚ έκριναν ότι ήταν λιγότερο αξιόπιστο ακόμη και από αυτή τη κυβέρνηση…
Θεωρείται ότι οι πυρκαγιές βοήθησαν εκλογικά τη Νέα Δημοκρατία, που τη λέγατε χειρότερη κυβέρνηση όλων των εποχών;
Ναι, γιατί όταν κυριαρχεί ο φόβος αντανακλαστικά δημιουργείται η τάση να φυλάξουμε όσα απέμειναν, να συντηρήσουμε δηλαδή τα υπόλοιπα. Αυτό εννοώ συντηρητική τάση. Ανάλογο φαινόμενο υπήρξε στις Ευρωεκλογές του 1999, όταν το κυβερνoν ΠΑΣΟΚ επωφελήθηκε σημαντικά εκλογικά από το πόλεμο που ξέσπασε τότε στα Βαλκάνια. Υπενθυμίζω ότι είχε προηγηθεί προ τετραμήνου η υπόθεση Οτσαλάν, υπήρχαν αμφισβητήσεις για τη στάση Σημίτη στο θέμα του πολέμου ωστόσο ο κόσμος νοιώθοντας κίνδυνο, είχε τη τάση να συσπειρωθεί γύρω από αυτόν που βρισκόταν στη κυβέρνηση.
Μπορεί βέβαια κάποιος να παρατηρήσει ότι αν το ΠΑΣΟΚ είχε πείσει ότι ήταν έτοιμο, αρραγές & ξεκαθαρισμένο και πάλι θα μπορούσε να προτιμηθεί. Όμως οι Ελληνες έκριναν πως δεν ήταν. Οι δε μετεκλογικές εξελίξεις νοιώθουν να τους δικαιώνουν στην κρίση τους.
Πως κρίνετε το τοπικό αποτέλεσμα;
Σκανδαλώδες! Έχω ξαναπεί ότι διαψεύστηκαν όλες οι εκτιμήσεις των εταιρειών δημοσκοπήσεων που πρόβλεπαν τοπική επικράτηση του ΠΑΣΟΚ, τις οποίες σημειωτέον παρήγγελαν η ΝΔ & οι υποψήφιοι της. Άρα υπήρξε παράγων που διέλαθε της προσοχής τους; Ας σημειωθεί ότι η ΝΔ έπεσε σε όλους τους άλλους νομούς της Ελλάδας, πλήν Ρεθύμνου. Μόνο εδώ αύξησε τη δύναμη της κατά 5% επί του ποσοστού της του 2004.
Προσωπικά πιστεύω ότι τεράστιες ευθύνες έχουν όχι μόνο όσοι συνεργάστηκαν τόσα χρόνια με το πολιτικό αντίπαλο σε διάφορες δευτερεύουσες πολιτικές μάχες αλλά κυρίως όσοι το ανέχθηκαν & τους επιβράβευσαν. Αυτό ταπείνωσε τις αντοχές των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ και τους κατέστησε ευάλωτους σε κάθε είδους λεηλασίες Είναι σαφές ότι αυτή η πολύπλευρη λεηλασία δεν μπορούσε να συμβεί πρίν μερικά χρόνια. Αν κάποιοι εκμαύλισαν σήμερα το εκλογικό σώμα, χρωστούν σίγουρα μεγάλη υποχρέωση σε όσους τόσα χρόνια το εξοικείωσαν στη συναλλαγή με τον αντίπαλο. Απαράβατος όρος για την αναζωογόνηση του τοπικού ΠΑΣΟΚ είναι να ξαναβρεί τον χαμένο ανένδοτο χαρακτήρα του.
Υπήρξε μια παρέμβαση 50 στελεχών του ΠΑΣΟΚ, που τη συνυπογράφετε, η οποία ζητά από τη Νομαχιακή να ‘παραμερίσει’. Οι ευθύνες της Νομαρχιακής ποιες είναι για το τοπικό αποτέλεσμα;
Μου δίνεται την ευκαιρία να διευκρινήσω μερικά πράγματα.
Κατ’ αρχάς το κείμενο ‘τι να (ΜΗ) κάνουμε’ αφορά τη κρίση στο ΠΑΣΟΚ πανελλήνια κι όχι τοπικά. Πιστεύω μάλιστα ότι η κατάσταση εδώ είναι καλύτερη από αλλού, γιατί εδώ δεν έχει φθάσει η πόλωση και τα άλλα εκφυλιστικά φαινόμενα που βλέπουμε από τα τηλεοπτικά παράθυρα Μιλώ για το ξεκατίνιασμα στελεχών του ΠΑΣΟΚ που αλληλουβρίζονται με διαιτητή το Τράγκα και που αποτελεί σκηνή ψυχιατρικού ενδιαφέροντος. Αν θέλετε η παρέμβαση αυτή υπήρξε και προσπάθεια να προλάβουμε τη μεταφορά και στα καθ΄ ημάς παρόμοιων φαινομένων που επικρατούν ήδη άλλού. Ποιοι είναι οι φορείς της εξαλλοσύνης στη σχετική συζήτηση, ας το κρίνει ο καθένας Εμείς πάντως εκπέμψαμε ένα σήμα προς όλους ότι θα μας βρούν απέναντι στις ιδιοτελείς υπερβολές που συνηθίζονται σε αυτές τις περιπτώσεις από ανθρώπους που προσπαθούν να γίνουν αρεστοί στον υποψήφιο της επιλογής τους, προκειμένου να πιάσουν καλό στασίδι για την επαύριο
Ναι αλλά πολλοί λένε ότι δεν υπήρχε πλέον κόμμα στο Ρέθυμνο
Ναι και αυτό έιναι το δεύτερο που θέλω να διευκρινήσω: Η κατάλυση της συλλογικής ζωής του ΠΑΣΟΚ τα τελευταία χρόνια δεν αποδίδεται στους 24 συντρόφους της Νομαρχιακής. Οι περισσότεροι δεν έχουν στη πραγματικότητα, καμία ευθύνη. Κάποιοι από αυτούς συμφωνούν μάλιστα, απολύτως μαζί μας. Η ευθύνη ανήκει σε όσους ηγούντο και σε όσους πάνω από αυτή συνειδητά επέλεξαν να ‘το κλείσουν’ γιατί τους εξυπηρετούσε καλύτερα η υποκατάσταση της οργάνωσης από τα βουλευτικά γραφεία Είναι προφανές ότι η ευθύνη δεν βαρύνει μόνο μία πλευρά αλλά περισσότερες
Και κάτι τελευταίο. Εμείς δεν προτιθέμεθα να εκδιώξουμε κανέναν. Μια ενωτική έκκληση κάναμε στους αληθινούς πρωταγωνιστές να βγουν μπροστά και να αναλάβουν αυτοπροσώπως τις ευθύνες τους, σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή. Αν το δεχθούν έχει καλώς, αν πάλι δεν το δεχθούν… το κρίμα στο λαιμό τους. Θα ήταν μάλλον υποκριτικό να αρκεστούμε σε κάποιους βολικούς αποδιοπομπαίους τράγους & μου κάνει εντύπωση που κάποιοι ελάχιστοι εκ των υποψηφίων τράγων δεν το αντιλαμβάνονται αλλά αντιδρούν σπασμωδικά.
Θα πάτε στην ομιλία του κ Βενιζέλου;
Θα αστειεύεστε μάλλον Φυσικά θα πάω και θα κάτσω & στη πρώτη σειρά. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος είναι άνθρωπος που εκτιμώ βαθύτατα, έχω συνεργαστεί μαζί του όσο ήταν υπεύθυνος Υγείας & επ’ ευκαιρία σας διαβεβαιώ ότι είναι άνθρωπος προσηνής & θερμός. Μου δόθηκε η ευκαιρία να θαυμάσω από κοντά την οξεία αντίληψη του & την αποτελεσματικότητα του και φυσικά δεν μπορώ να διανοηθώ το ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας χωρίς την αξιοποίηση των αδιαμφισβήτητων ταλέντων του
Παρόλα αυτά πήρατε θέση υπέρ του Γιώργου με δηλώσεις σας στα ραδιοτηλεοπτικά μέσα, μόλις δύο λεπτά μετά τη δήλωση του κ Βενιζέλου, το βράδυ των εκλογών. Σας ενόχλησε και σας η βιασύνη του;
Καμία σχέση. Και θεωρώ αυτή τη συζήτηση ως παραδοξολογία αφού διεκδικεί την εφαρμογή κάποιων ανύπαρκτων κανόνων Savoir vivre. Το αν κάποιοι θα προτιμούσαν να ακούσουν τα ίδια πράγματα 3-4 ημέρες μετά, είναι κάτι που είναι στη διακριτική του ευχέρεια να το επιλέξει και δεν μπορεί να ενοχοποιείται για την επιλογή του, που είναι πράγματι άσκηση των δικαιωμάτων του.
Δηλαδή δεν πιστεύετε ότι έκανε μεγάλα λάθη;
Θεωρώ ότι αρχικά φάνηκε να θεωρεί ότι το μόνο που χρειάζεται αλλαγή στο ΠΑΣΟΚ είναι ο αρχηγός του. Αυτό έδειχνε αποδοκιμασία του συνθήματος ΄αλλαξε τα όλα’ ενώ χρειαζόταν μάλλον υιοθέτηση του.
Κάτι σαν ‘Βαγγέλη άλλαξε τα όλα’ δηλαδή;
Ακριβώς Αυτό μάλιστα είχε σαν συνέπεια να καταγραφεί ως κίνηση παλινόρθωσης της παλαιάς τάξης πραγμάτων. Οι ΠΑΣΟΚτζήδες σήμερα πιστεύουν ότι δεν πρέπει να μείνει πέτρα πάνω στη πέτρα σε όλα τα επίπεδα, οπότε αυτή η προσέγγιση τους ξένισε.
Προσωπικά, στο τελευταίο Εθνικό Συμβούλιο πριν τις εκλογές ήθελα να σηκωθώ να πώ ότι έιχε πεί ο Λούλης για τη Νέα Δημοκρατία το 2000. ‘Το προιόν έιναι φθαρμένο μη βαράτε τον πωλητή’ Ωστόσο δεν αποτόλμησα να χαλάσω το πανηγυρικό προεκλογικό κλίμα….
Πιστεύετε ότι με τον κ Βενιζέλο το ΠΑΣΟΚ κερδίζει;
Το έχω ξαναπεί: ούτε ο Ανδρέας, αν σηκωνόταν, δεν θα κατάφερνε να νικήσει με τέτοιο ΠΑΣΟΚ. Και εδώ νομίζω ότι ο κ Βενιζέλος οφείλει πάλι μια διευκρίνιση. Προσπαθώντας να εκμεταλευτεί την εντύπωση ότι είναι δυναμικότερος του κ. Παπανδρέου , πρόβαλε το απολίτικο δίλημμα: ικανότερος να κερδίσει. Μα, αν ήταν να διαλέξουμε έτσι θα διαλέγαμε…Καραμανλή Το θέμα βεβαίως, δεν είναι αν θα κερδίσεις αλλά τι θέλεις να κάνεις αν & όταν κερδίσεις. Αυτό μου φάνηκε σαν κλείσιμο του ματιού σε ένα κυβερνητικό ΠΑΣΟΚ, που ζητά να ξανάρθει στα πράγματα με κάθε τρόπο κι όσο περισσότερο του τρέχουν τα σάλια τόσο πιο απωθητικό γίνεται. Προσωπικά δεν διατέλεσα ποτέ αξιωματούχος και έτσι βλέπω τα πράγματα με υπομονή & νηστεία Δεν ξέρω αν είναι εξ ίσου εύκολο για όσους ενηλικιώθηκαν πολιτικά στα μεταξωτά πανιά της εξουσίας. Αυτό βέβαια ισχύει για όλες τις φυλές του ΠΑΣΟΚ κι όχι μόνον για όσους προτιμούν τον κ. Βενιζέλο
Πως βλέπετε αυτό που λέει, ότι εκείνος απευθύνεται στη λογική ενώ οι αντίπαλοι του στο συναίσθημα;
Ο κ. Βενιζέλος όπου κι αν φθάσει τελικά, δεν θα πάψει να είναι καθηγητής της Νομικής. Τον συναρπάζει το να υπερέχει στο επιχείρημα παρότι ξέρει ότι δεν ζεί στη χώρα του απόλυτου ορθολογισμού, κάθε άλλο. Από την άλλη βλέπει να τον αντιμάχεται ένα κύμα συμπάθειας προς τον κ Παπανδρέου, το οποίο όμως εν πολλοίς προκάλεσε ο ίδιος. Ήταν λάθος η αρχική απαξίωση του Προέδρου με τη μητσοτάκεια ρητορική περί ανεπάρκειας, ανικανότητς κλπ. Σήμερα ο κ Βενιζέλος προσδοκά το αντιμάμαλο, το οποίο δεν θα αργήσει με όσα του ‘σέρνουν’ οι ‘αφοσιωμένοι’ της άλλης πλευράς & ίσως τότε αλλάξει γνώμη για το συναίσθημα στη πολιτική.
Όμως και επί της ουσίας δεν πιστεύω ότι χρειαζόμαστε μια τεχνοκρατική επανέκδοση τύπου Σημίτη. Εξάλλου όποιος κάνει τα λάθη του Σημίτη, δεν γίνεται Σημίτης.
Υπερασπίζει όμως και τη περίοδο Σημίτη περισσότερο ο κ Βενιζέλος, παρότι όπως λέει άλλος ήταν ο εκλεκτός
Δεν νομίζω ότι πρέπει να φανεί δέσμιος των συμμαχιών του. Όπως και στο θέμα των προσώπων που τον περιβάλουν έτσι και στην αποτίμηση της κυβερνητικής & κομματικής ιστορίας οφείλει να ξανακερδίσει την εικόνα της μπουλντόζας που ήταν εξάλλου το κυριότερο στοιχείο της δημοφιλίας του
Τι ελπίζετε & τι φοβάστε μπροστά στη κάλπη της 11ης Νοεμβρίου;
Δυστυχώς και ελπίζω & φοβάμαι, οπότε μάλλον δεν είμαι ελεύθερος
Φοβάμαι λοιπόν τον περαιτέρω διασυρμό που θα σήμαινε μια αμφισβητούμενη διαδικασία πρό, κατά ή μετά τις εκλογές.
Φοβάμαι τη διαιώνιση της διαμάχης.
Φοβάμαι την εκλογή ενός Προέδρου αδύναμου, υπό επιτροπεία.
Φοβάμαι τη καταφυγή σε εύκολες λύσεις που θα παρακάμψουν την αλήθεια.
Φοβάμαι πίσω από τα ρηχά επιχειρήματα τις αβυσαλλέες φιλοδοξίες & τα προσωπικά πάθη
Φοβάμαι την επικράτηση της συμβατικότητας επί του ριζοσπαστισμού
Φοβάμαι μήπως ο πρώτος δεν θα αναγνωρίσει στο δεύτερο , τη δευτεριά του και επιχειρήσει να τον περιθωριοποιήσει.
Φοβάμαι τέλος και πολλά που δε λέγονται στις εφημερίδες.
Ελπίζω πως θα βγει επιτέλους κάποιος να πεί ‘όσοι κρατούν φιλίες από το ογδονταένα, δώδεκα παρά ένα, έχω κάτι να τους πω!’
Περισσότερα... »
