urn:www-rethymnoblogs-gr:feeds:atom Rethymno Blogs » Aa - Zz Rethymno Blogs » Aa - Zz 2010-09-07T21:00:13-04:00 http://www.rethymnoblogs.gr/The_Ink_Spot/2010/08/26/Holiday_Sneak_Peeks! Carey@Lasso'd Moon Designs The Ink Spot: Holiday Sneak Peeks! 2010-08-26T19:39:00-04:00 2010-08-26T19:39:00-04:00 ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Arxontiko/2010/08/25/%ce%a4%ce%a1%ce%a5%ce%93%ce%9f%ce%a3_%ce%98%ce%a5%ce%9c%ce%91%ce%a1%ce%99%ce%9f%ce%a5 manos Arxontiko: ΤΡΥΓΟΣ ΘΥΜΑΡΙΟΥ 2010-08-25T21:35:00-04:00 2010-08-25T21:35:00-04:00









]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ill_timed_or_out_of_time_/2010/08/19/%ce%a3%ce%ba%ce%bf%cf%84%ce%ac%ce%b4%ce%b9_%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd_%ce%95%cf%80%ce%af%ce%b4%ce%b1%cf%85%cf%81%ce%bf s_pablo Ill timed or out of time?: Σκοτάδι στην Επίδαυρο 2010-08-19T13:00:00-04:00 2010-08-19T13:00:00-04:00
Χωρίς να έχω εντρυφήσει στο ζήτημα, μπορώ να φέρω στο μυαλό μου πολλές παραμέτρους οι οποίες θα πρέπει να ικανοποιηθούν για να υπάρξει ένα επιτυχημένο αποτέλεσμα. Η απόδοση του κειμένου, η διδασκαλία των ηθοποιών, η χρήση του σκηνικού χώρου, η χρήση οπτικοακουστικών τεχνασμάτων για την ισχυρότερη εντύπωση του μηνύματος ή της ψυχολογικής κατάστασης των ηρώων και, φυσικά, η σκηνική τοποθέτηση των ηθοποιών.

Η παράσταση του Οθέλλου που ανέβηκε από την βερολινέζικη Schaubuhne, σε σκηνοθεσία Τόμας Οστερμάγιερ, στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου ήταν, σχεδόν, επιτυχημένη. Και λέω σχεδόν γιατί κάποια από τα προαναφερθέντα στοιχεία δεν ικανοποιήθηκαν πλήρως. Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή.

Ο Οστερμάγιερ δεν διάβασε το σαιξπηρικό δράμα ως μια τραγωδία αντιθέσεων (μαύρο-άσπρο, καλό-κακό, αρσενικό-θηλυκό κλπ). Μπορώ να πω ότι δεν το διάβασε καν ως τραγωδία, και αυτό είναι το πρώτο από τα στοιχήματα που κέρδισε. Σε ένα σκηνικό όπου κυριαρχεί το νερό (μαύρο ή σκοτεινό, διαλέγεις και παίρνεις) όλοι οι ήρωες στέκονται ίσοι, σχεδόν μονίμως πάνω στη σκηνή, με μόνο διαχωρισμό τους τους τίτλους που τους απονέμονται. Ο Οθέλλος, πιο λευκός κι από την Δυσδαιμόνα, βάφεται μαύρος στην αριστουργηματική αρχική σκηνή, ντυμένη με μια, οριακά, τελετουργική μουσική, στην οποία παρακολουθούμε, χωρίς ίχνος προκλητικότητας, το σκανδαλώδες ζεύγος να ολοκληρώνει την πρώτη νύχτα του γάμου. Όταν επανεμφανιστεί θα είναι πάλι λευκός, ντυμένος στην επίσης λευκή ναυτική στολή του.

Ο Ιάγος, ντυμένος κι αυτός στα λευκά, κινείται αποκλειστικά και μόνο στο φως. Η γνωστή σκοτεινή φιγούρα του απόλυτου κακού δεν έχει καμμιά θέση σε μια απογυμνωμένη από μανιχαϊστικά στοιχεία παράσταση. Ένας βαθειά πληγωμένος άνθρωπος είναι ο Ιάγος και τίποτα παραπάνω. Σκοτεινό αντικείμενο του πόθου του δεν είναι μόνο η θέση του υπασπιστή, η οποία στο μυαλό του δικαιωματικά του ανήκει, αλλά και μια θέση στην καρδιά του ατρόμητου μαυριτανού στρατηγού. Γι’αυτό δεν σταματάει τις δολοπλοκίες του όταν ο πρώτος στόχος έχει πια επιτευχθεί. Η ολοκλήρωση του σχεδίου του απαιτεί και την εξόντωση της αγνής και προκλητικής αγάπης του πρωταγωνιστικού ζευγαριού.

Αν υπάρχει μια “ύβρις” στο έργο, αυτή είναι ο έρωτας. Όχι ο έρωτας των ποιητών και των εφηβικών όρκων, αλλά ο βίαιος, σαρκικός έρωτας. Ο ασίγαστος πόθος και το αβάσταχτο πάθος. Από την πρώτη ερωτική συνεύρεση των δύο εραστών ως την, σαν βίαιη ερωτική σκηνή, τελευταία και φονική, τα πάντα διαχέονται από έναν, σχεδόν, ωμό ερωτισμό. Οι γυναίκες φοράνε προκλητικά ρούχα και κάθονται με τα πόδια ανοιχτά, οι άντρες είναι οριακά αμφισεξουαλικοί, κάποιοι από τους διαλόγους συμπληρώνονται από ερωτική προσομοίωση, η γιορτή για την αποβίβαση στην Κύπρο υπονοείται ότι καταλήγει σε ένα μεγάλο όργιο, η ίδια η Κύπρος, μέσω των προβαλλόμενων στο video wall εικόνων, συνδέεται με το Las Vegas και όλα αυτά υπό τους ήχους μιας “παγανιστικής” αφρο-βαλκανικής τζαζ μουσικής (εκπληκτική δουλειά από τους The Polydelic Souls, όποιος ξέρει κάτι παραπάνω ας μου πει κι εμένα).

Συμπαραστάτες του σκηνοθέτη τους, οι ηθοποιοί της παράστασης, έδωσαν ένα πραγματικό ρεσιτάλ. Ένα πραγματικά δεμένο σύνολο χαρισματικών ανθρώπων (ξεχώρισε λόγω και του ρόλου του ο Στέφαν Στερν ως Ιάγος) έπαιξαν με τους ρόλους τους, αλλά και με το κοινό. Άλλο ένα κερδισμένο στοίχημα. Η υποκριτική έδωσε τη θέση της στο παιχνίδι. Χωρίς ευκολίες και χωρίς να εκχυδαΐσουν το κείμενο απάλλαξαν την παράσταση από το βάρος των γνωστών τραγικών ερμηνειών και απέδωσαν τέλεια την ελαφρότητα του παιχνιδιού ανάμεσα στους ήρωες αλλά και, ίσως κυρίως και, ανάμεσα σε αυτούς και το κοινό.

Κάπου εδώ, όμως, έρχεται ο αρχικός προβληματισμός. Εξαιρετική η παράσταση, σίγουρα, και, ίσως, μια από τις καλύτερες που έχω δει στη ζωή μου, όμως έπρεπε να παιχτεί στην Επίδαυρο; Δεν αναφέρομαι στην ιερότητα του χώρου, μακριά από μένα τέτοιες αηδίες, αλλά στην οικονομία του χώρου. Ο γερμανός σκηνοθέτης, είτε από επιλογή είτε επειδή είναι έξω από την κουλτούρα του, αγνόησε τις παραμέτρους που ορίζει το ανοιχτό θέατρο και έστησε μια παράσταση κλειστού χώρου. Είναι γνωστό ότι ο Τσέχωφ έγραφε τα έργα του έχοντας στο μυαλό του τη σκηνή του Θεάτρου Τέχνης της Μόσχας. Ο Οστερμάγιερ δεν “μετέφρασε” το έργο του Σαίξπηρ έχοντας στο μυαλό του τη σκηνή του θεάτρου της Επιδαύρου. Το εικαστικό αποτέλεσμα ήταν άψογο, αλλά αν εξαιρέσεις το τελευταίο μισάωρο που εκτυλίχτηκε στο ημίφως, η σκηνή ήταν αμέτοχη της παράστασης.

Εν κατακλείδι, υπέροχη παράσταση, όμως ευελπιστώ ότι θα μπορέσω να ταξιδέψω στο Βερολίνο αυτόν τον Νοέμβρη, ούτως ώστε να την δω όπως πρέπει. ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/The_Ink_Spot/2010/08/18/Crayola_Inspiration Carey@Lasso'd Moon Designs The Ink Spot: Crayola Inspiration 2010-08-18T17:00:00-04:00 2010-08-18T17:00:00-04:00 When bride to be Jo contacted me about her invitations, she loved our Vintage Chic design (one of our most popular) but was using Green, Orange and Yellow for her colors. No shades- the actual "Crayola" colors, I think she called them.  So, I changed up the colors and was delighted to pair it with a custom designed gingham yellow envelope liner when she asked if we could make one.


]]> http://www.rethymnoblogs.gr/The_Ink_Spot/2010/08/17/Fresh_Picks Carey@Lasso'd Moon Designs The Ink Spot: Fresh Picks 2010-08-17T17:39:00-04:00 2010-08-17T17:39:00-04:00



]]> http://www.rethymnoblogs.gr/The_Ink_Spot/2010/08/13/Burlington_Evening_Bridal_Show Carey@Lasso'd Moon Designs The Ink Spot: Burlington Evening Bridal Show 2010-08-13T20:10:00-04:00 2010-08-13T20:10:00-04:00
The fall bridal show season starts next week on August 19th, 6:30 pm, at the Echo Lake Aquarium and Science Center! Tons of prizes and GRAND prizes to be won. For more information check out [www.burlingtonvtbridalshow.com] . If you're interested in a pair of tickets, please pre-register and contact us (see the above link under the blog header) with your names- we'll have your tickets at the door!

]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Naklia/2010/08/08/%ce%a4%ce%bf_%ce%a1%ce%ad%ce%b8%cf%85%ce%bc%ce%bd%ce%bf_%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd_%cf%84%ce%b7%ce%bb%ce%b5%ce%bf%cf%80%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae_%ce%b5%ce%ba%cf%80%ce%bf%ce%bc%cf%80%ce%ae_I_love_gr andreas Naklia: Το Ρέθυμνο στην τηλεοπτική εκπομπή I love gr 2010-08-08T13:52:00-04:00 2010-08-08T13:52:00-04:00

[www.ilovegr.gr]

και παρακολουθήστε το σχετικό βίντεο που κέρδισε την πρώτη θέση στις προτιμήσεις των τηλεθεατών. ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/The_Ink_Spot/2010/08/05/View_to_the_Garden-_Busy_Bee Carey@Lasso'd Moon Designs The Ink Spot: View to the Garden- Busy Bee 2010-08-05T21:03:00-04:00 2010-08-05T21:03:00-04:00

]]> http://www.rethymnoblogs.gr/feed.php?channel=79&y=2010&m=07&d=30&iid=1887 Elpizo: Ένα μήνυμα στη Σέχτα επαναστατώνΟ κόσμος μόνο ... 2010-07-31T03:50:00-04:00 2010-07-31T03:50:00-04:00 Ένα μήνυμα στη Σέχτα επαναστατών

Ο κόσμος μόνο με την αγάπη μπορεί ν΄αλλάξει...με την πραγματική αλληλεγγύη και συμπαράσταση προς τον συνάνθρωπο,με την ειρήνη της καρδιά μας.

Η βία και το αίμα, που έχετε ως πρότυπο, μόνο δυστυχία και πόνο γεννούν...και δημιουργούν μια κοινωνία περισσότερης και μεγαλύτερης αδικίας απ΄αυτήν που αποστρέφεστε...

Σας εύχομαι ο Θεός να σας φωτίσει για ν΄αλλάξετε δρόμο και σκοπό.

]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Pediatre/2010/07/30/%ce%9a%ce%b1%ce%bb%ce%b7%ce%bd%cf%8d%cf%87%cf%84%ce%b1_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%cf%8c%ce%bd%ce%b5%ce%b9%cf%81%ce%b1_...%cf%83%cf%84%ce%b5%ce%b3%ce%bd%ce%ac(%ce%bc%ce%ad%cf%81%ce%bf%cf%82_2%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%cf%84%ce%b5%ce%bb%ce%b5%cf%85%cf%84%ce%b1%ce%af%ce%bf!) pediatre Pediatre: Καληνύχτα και όνειρα ...στεγνά(μέρος 2ο και τελευταίο!) 2010-07-30T20:19:00-04:00 2010-07-30T20:19:00-04:00 Είχαμε μείνει στην εκκίνηση των περσινών μας καλοκαιρινών διακοπών. Φτάσαμε στα δωμάτια που θα μας φιλοξενούσαν. Ο κουνιάδος μου με την γυναίκα του και την μικρή τους κόρη, ο αδερφός μου με την νύφη μου και τα δύο δικά τους παιδιά και εμείς οι τέσσερις. Η κουνιαδούλα μου με τον μπατζανάκη μου και τα τρία θηριάκια τους έμεναν πολύ κοντά μας, στους παππούδες τους. Σύντομα λοιπόν, βρεθήκαμε να ξεπακετάρουμε και να προετοιμάζουμε το δωμάτιο που θα μας φιλοξενούσε για κάτι λιγότερο από μία εβδομάδα. Όταν ετοιμάζαμε το κρεβατάκι των μικρών μας, προνοήσαμε και στρώσαμε πρώτα το υποσέντονο και μετά το σεντόνι, για να ακούσουμε το μικρό μας παρατηρητή να σχολιάζει:

«Θα κατουλήσει και σε αυτό το κλεβάτι η Χαλά;»

«Όχι! Γιατί να κατουρήσει;» απάντησα με τον πιο φυσικό τρόπο, προσποιούμενος ότι δεν γνωρίζω τίποτα για το έγκλημα… για να συμπληρώσω:

«αλλά ακόμα και αν κατουρήσει, δεν έγινε τίποτα… είμαστε προετοιμασμένοι!» και χάιδεψα παιχνιδιάρικα την μικρή μου στο κεφάλι (ξέρετε σαν αυτές τις «αμερικανιές» στα σίριαλ, που ο γονιός τρίβει το κεφάλι του παιδιού του λες και θέλει να του ξεκολλήσει το σκάλπ).

Δεν έμοιασε να την πολυέπεισα.

Η μέρα μας πέρασε όπως και οι επόμενες. Απλώς φανταστικά! Ξεκουραστήκαμε, απολαύσαμε θάλασσα, βιβλία, φαγητό, παρέα και περισσότερο από όλα δεν χορταίναμε να χαζεύουμε τα μικρά μας να παίζουν μαζί. Βλέπετε τα ξαδερφάκια δεν έχουν συχνά την ευκαιρία να βρίσκονται όλα μαζί! Η χημεία τους ταίριαξε ανέλπιστα καλά.


Ήρθε λοιπόν το βράδυ και μην έχοντας άλλη επιλογή επικαλέστηκα για ακόμα μια φορά τον παιδίατρο με τις γνώσεις να βοηθήσει τον πατέρα με την έγνοια.

Την εσωτερική σύγκρουση ή, μάλλον πιο σωστά ζύμωση που συχνά πυκνά βιώνω σε ότι αφορά τα παιδιά μου, οι κοινωνιολόγοι την ονομάζουν «σύγκρουση ρόλων». Θυμάμαι ακόμα το παράδειγμα όταν διάβαζα κοινωνιολογία. Ο διευθυντής ενός σχολείου ενημερώνεται ότι έστειλαν κάποιο παιδί στο γραφείο του για να το τιμωρήσει επειδή έκανε μια σκανδαλιά. Μπαίνοντας στο γραφείο του, πιθανώς έχοντας ήδη αποφασίσει ποια θα είναι η τιμωρία, αντικρίζει έκπληκτος το δικό του παιδί. Σε αυτή την φάση προκύπτει η «σύγκρουση των ρόλων»: να κάνει ότι θα έκανε σε κάθε μαθητή του και να φερθεί σαν διευθυντής σχολείου ή να κάνει ότι θα έκανε στο σπίτι και να φερθεί σαν πατέρας του παιδιού του;…

Έτσι λοιπόν, οι οδηγίες για την νυχτερινή ενούρηση λένε να στερούμε στο παιδί τα υγρά για τουλάχιστον δύο ώρες πριν να ξαπλώσει. Ωραία, καλή η θεωρεία για να πάμε και στην πράξη όμως… Τι γίνεται με το βραδινό μας γάλα;

Ειδικά το πρώτο βράδυ, είχανε φάει τόσο πολύ στην ταβέρνα που είχαμε πάει που ακόμα και να θέλαμε δεν νομίζω ότι θα έπιναν γάλα. «Καλή ευκαιρία!» σκεφτήκαμε. Έλα όμως που ο περίφημος νόμος του Μέρφυ, ως συνήθως είχε άλλα σχέδια… Η προσπέραση, μας έγινε από αριστερά, δηλαδή από εκεί που δεν το περιμέναμε. Η Χαρά είναι εκείνη που συνήθως αναζητά και πίνει όλο το βραδινό της γάλα. Και όμως η υπενθύμιση ήλθε από το παιδί με την μνήμη ελέφαντα, τον σούπερ κολλημένο με την ρουτίνα, γνωστό στην οικογένεια μας και ως …Ερμή.

Ότι τους ετοιμάζαμε λοιπόν για ύπνο ακούγεται ο μικρός μου να λέει: «δεν θα πιούμε γάλα;;!»

«Θέλετε γάλα;»

«Ναι!» ακούγονται με μια φωνή τα μικρά μου.

«Φτου!» δεν ακούγομαι εγώ, γιατί το σκέφτηκα χωρίς να το ξεστομίσω, ενώ είχα ήδη ξεκινήσει για να ετοιμάσω το γάλα.

Το ήπιε όλο η Χαρά και ούτε το ένα τρίτο, ως συνήθως, ο άτιμος ο Ερμής που είχε και την έμπνευση. Τελικά, όλα εξελίχθηκαν όπως ΔΕΝ τα θέλαμε. Ή μάλλον έτσι έδειχναν τα πράγματα μέχρι τα παιδιά να πάνε για ύπνο. Η μικρή μου πέρασε μια υπέρ του δέοντος δραστήρια μέρα. Κουράστηκε, άρα ο έλεγχος του σφιχτήρα της κύστης της, ήταν που ήταν χαλαρός, την νύχτα που θα ακολουθούσε θα ήταν ανύπαρκτος. Βάλτε το βραδινό γάλα για κερασάκι στην τούρτα, ήρθε και έδεσε το γλυκό. Μια προσπάθεια να τη πάω στην τουαλέτα μήπως και κάνει τσίσα πριν κοιμηθεί απέβη άκαρπη.

Τα παιδιά μας έπεσαν για ύπνο και εμείς απολαύσαμε την ηρεμία του κήπου που μοιράζονταν τα μπανγκαλόου, συντροφιά με μια παγωμένη μπύρα. Χαλαρώσαμε, μιλήσαμε περί ανέμων και υδάτων και κάπου εκεί στην αναφορά των υδάτων ήρθε η κουβέντα και στις νυχτερινές διαρροές της μικρής μου. Με απασχολούσε, ή μάλλον μας απασχολούσε. Δεν θέλαμε να το κάνουμε θέμα και σε καμία περίπτωση δεν θέλαμε να αφήσουμε την μικρή μας να καταλάβει τίποτα. Παρόλα αυτά αποτελούσε μια πρόκληση, αν και ήμασταν προετοιμασμένοι για το σενάριο η ενούρηση να κρατήσει χρόνια…

Πέρασε η ώρα και αποφασίσαμε να πάμε να ξεκουραστούμε. Τα μικρά μας ήδη κοιμόντουσαν κανά τρίωρο.

Δεν θυμάμαι αν το είχα σχεδιάσει ή αν μου προέκυψε αυθόρμητα. Στην προσπάθεια μου να λύσω τον γρίφο της νυχτερινής ενούρησης της μικρής μου, απλά την σήκωσα στην αγκαλιά μου και χωρίς να την ξυπνήσω ή να ανάψω κάποιο φως, ψαχτά στο ημίφως, την πήγα στην τουαλέτα την έκατσα και χάιδεψα λίγο την πλατούλα της ψιθυρίζοντας της κάτι του στυλ «έλα να κάνουμε τσισάκια». Η βρυσούλα της άνοιξε και η κύστη της άδειασε. Ένα πεταχτό σκούπισμα και πριν το καταλάβει ήταν πάλι στο κρεβάτι της και συνέχιζε τον ύπνο της.

Το επόμενο πρωί έγινα μάρτυρας μιας από αυτές τις σκηνές αποκάλυψη για την προσωπικότητα των μικρών μου. Μια σκηνή που με την βοήθεια αυτών των γραμμών θέλω να χαράξω για πάντα στην μνήμη μου. Ήταν ως συνήθως, άγριο ξημέρωμα ή τουλάχιστον άγριο ξημέρωμα για ημέρες διακοπών. Δεν νομίζω ότι το ρολόι είχε δείξει επτά και ακούω φασαρία από το κρεβατάκι που μοιράζονταν τα παιδιά. Το μπανγκαλόου ήταν έτσι διαρρυθμισμένο ώστε εγώ και η γυναίκα μου κοιμόμασταν πάνω από τα παιδιά σε ένα δώμα με θέα το σαλονάκι-καθιστικό που φιλοξενούσε τα μικρά μας. Πετάχτηκα λοιπόν, για να προλάβω την φασαρία που ήξερα ότι θα έκαναν μόλις ξυπνήσουν για τα καλά. Πρόλαβα να δω τον Ερμή καθιστό και την μικρή μου, χωρίς να έχει ανοίξει ακόμα τα μάτια της, να τεντώνεται ή να «αποταυρίζεται» όπως λέμε στην Κρήτη. Ξαφνικά, διέκοψε την πλαστικότητα της κίνησής της και σαν να την τίναξε ρεύμα, έχωσε τα χέρια της ανάμεσα στα πόδια της ψαχουλεύοντας το εσώρουχό της και στην συνέχεια το σεντόνι. Είδα για λίγα δευτερόλεπτα να φωτίζει το πρόσωπό της η ανακούφιση. Η γλυκιά μου Χαρούλα, η ήρεμη δύναμη των διδύμων, ποτέ δεν είχε εκδηλώσει δυσφορία, στεναχώρια ή κάποιο συναίσθημα σχετικά με την νυχτερινή ενούρηση των τελευταίων μηνών. Με μια επιφανειακή προσέγγιση θα έλεγες ότι δεν την απασχολούσε το θέμα. Και όμως, εκείνο το πρωί που δεν γνώριζε ότι εγώ την παρακολουθούσα, άθελά της μου αποκάλυψε ότι την ένοιαζε και την παρα-ένοιαζε! Η πρώτη της αυθόρμητη κίνηση πριν καλά-καλά ξυπνήσει ήταν να δει εάν είχε βρέξει το βρακάκι και το σεντόνι…

Ήταν η πρώτη από μια σειρά στεγνών βραδιών, που κράτησε μήνες. Τι λέω μήνες, ακόμα κρατά. Η μικρή μου έχει να βρέξει το κρεβάτι της εδώ και ένα χρόνο.

Κάθε βράδυ, μηδενός εξαιρουμένου, δυο-τρείς ώρες αφού ξάπλωνε, την σήκωνα στην αγκαλιά μου και μέσα στο βραδινό ημίφως την πήγαινα στην τουαλέτα. Όπως σηκώνουμε τα παιδιά μας όταν γυρίζουμε από κάποια νυχτερινή έξοδο και αυτά έχουν αποκοιμηθεί στο καθισματάκι τους στο αυτοκίνητο, και στην συνέχεια τα εναποθέτουμε στο κρεβατάκι τους για να γυρίσουν πλευρό και να συνεχίσουν τον ύπνο τους. Κάπως έτσι ήταν και το τελετουργικό μας. Την έπαιρνα αγκαλιά την πήγαινα στην τουαλέτα όπου, αφού της κατέβαζα μπιτζάμα και εσώρουχο, την κάθιζα και της χάιδευα την πλατούλα. Εκείνη ακουμπούσε το νυσταγμένο κεφαλάκι της στον ώμο μου και μεταξύ ύπνου και ξύπνιου ανακουφιζόταν αδειάζοντας την κύστη της. Ακολουθούσε ένα υποτυπώδες «ταμποναριστό» σκούπισμα και στην συνέχεια επιστροφή στο κρεβάτι, τακτοποίηση της μπιζάμας, σκέπασμα με το σεντόνι ή την κουβέρτα και, κάθε βράδυ, η μικρή μου να γυρίζει πλευρό και να ξαναπαραδίνεται στην αγκαλιά του Μορφέα. Προτού όμως μου την αρπάξει ο θεός του ύπνου, απαιτούσα την «πληρωμή» μου. Την φιλούσα στο μάγουλο και της ψιθύριζα …«το φιλάκι μου;!» και εκείνη κάθε βράδυ γύριζε το κεφαλάκι της και μου έσκαγε ένα φιλάκι στο δικό μου μάγουλο. Κάποιες φορές, θα ορκιζόμουν ότι διέκρινα ένα γελάκι να διαγράφεται στο πρόσωπό της. Φούσκωνα με αγαλλιάση και πήγαινα να κοιμηθώ.


Θυμάμαι δυο βραδιές που τα πράγματα δεν κύλησαν ακριβώς έτσι. Την πρώτη, πήρα την μικρή μου και ενώ εκείνη είχε τελειώσει το έργο της, εγώ έψαχνα στα σκοτεινά το χαρτί υγείας που για κάποιον λόγο δεν ήταν στην θέση του. Ακούω λοιπόν μέσα στο σκοτάδι ένα νυσταγμένο, λίγο βραχνό, ψιθυριστό και παραπονιάρικο… «έεκανααα!!». Κόντεψα να σκάσω στα γέλια, αλλά προτίμησα να μείνω σιωπηλός για να μην την ξυπνήσω. Εκείνη την βραδιά απλώς δεν …σκουπιστήκαμε.

Την δεύτερη από τις μη τυπικές βραδιές, η μικρή μου είχε αργήσει λίγο να κοιμηθεί και εγώ ήμουν πολύ κουρασμένος για να περιμένω να περάσει γεμάτο δίωρο. Αποτέλεσμα, βρεθήκαμε στην γνωστή μας θέση εγώ να της χαϊδεύω μισοκοιμισμένος την πλάτη χωρίς όμως το γνωστό ηχητικό επακόλουθο. Αντ’ αυτού άκουσα την Χαρούλα μου να διαμαρτύρεται σιγανά… «δεε έεχω!!!». Κοιμηθήκαμε μέχρι το πρωί και η μικρή μου έμεινε στεγνή.

Είχε περάσει τουλάχιστον ένα τετράμηνο που ανελλιπώς πήγαινα την μικρή μου μέσα στην νύχτα στην τουαλέτα. Μετά από μερικές ακόμα τυχαίες, πάντα όμως στεγνές νύχτες, που είτε «δεεε είχεεε», είτε εγώ ξεχάστηκα και δεν την πήγα, χαλάρωσα την άμυνά μου. Κάπου εκεί λίγο πριν η μετά τα περασμένα Χριστούγεννα, σταματήσαμε την προληπτική επίσκεψη στην τουαλέτα. Η μικρή μου πλέον ωρίμασε και όποτε το έχει ανάγκη με φωνάζει μέσα στην νύχτα. Όχι συχνά! Το πολύ, μια με δύο φορές την εβδομάδα ή ακόμα σπανιότερα. Την βραδινή ησυχία του σπιτιού μας ταράζει ευχάριστα μια παιδική φωνούλα που με καλεί νυσταγμένα «τσίσααα μπαμπά!». Ακολουθεί το γνωστό τελετουργικό για να δεχθώ στο τέλος την καλύτερη αμοιβή του κόσμου: το νυχτερινό μου φιλάκι.

Να είστε όλοι καλά και τα παιδιά μας καλύτερα!

]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ill_timed_or_out_of_time_/2010/07/29/%ce%95%ce%bb%ce%b5%cf%8d%ce%b8%ce%b5%cf%81%ce%b7_%ce%88%ce%bd%cf%89%cf%83%ce%b7 s_pablo Ill timed or out of time?: Ελεύθερη Ένωση 2010-07-29T20:20:00-04:00 2010-07-29T20:20:00-04:00 Με τις σκέψεις θερινών αστραπών
Με μέση κλεψύδρας
Η γυναίκα μου με τη μέση ενυδρίδας ανάμεσα στα δόντια της τίγρης
Η γυναίκα μου με στόμα κονκάρδας και συστάδες αστεριών του μικρότερου μεγέθους
Με δόντια από χνάρια λευκού ποντικού σε λευκή γη
Με γλώσσα τριμμένων κεχριμπαριών και κρυστάλλων
Η γυναίκα μου με γλώσσα μαχαιρωμένου αντίδωρου
Με γλώσσα κούκλας που ανοίγει και κλείνει τα μάτια της
Με γλώσσα πέτρας απίστευτης
Η γυναίκα μου με βλεφαρίδες μπαστουνάκια παιδικής γραφής
Με φρύδια από χείλος φωλιάς χελιδονιού
Η γυναίκα μου με κροτάφους σχιστόλιθου στέγης θερμοκηπίου
Και πάχνης στα παράθυρα
Η γυναίκα μου με ώμους σαμπάνιας
Και κρήνης με κεφάλια δελφινιών κάτω από πάγο
Η γυναίκα μου με καρπούς χεριών από σπίρτα
Η γυναίκα μου με τα δάχτυλα της τύχης και του άσου κούπα
Με δάχτυλα από κομμένο σανό
Η γυναίκα μου με μασχάλες κουναβιού και καρπού οξιάς
Της νύχτας του Αη-Γιάννη
Από αγριομυρτιά και φωλιά αγγελόψαρων
Με μπράτσα από αφρό της θάλασσας και υδατοφράγματα
Και μείγμα σταριού στο μύλο
Η γυναίκα μου με γάμπες πυροτεχνήματα
Με κινήσεις ωρολογιακές και απόγνωσης
Η γυναίκα μου με πόδια από καρδιά κουφοξυλιάς
Η γυναίκα μου με πόδια αρκτικόλεξα
Με πόδια αρμαθιές κλειδιών, με πόδια από πότες εξωτικά πουλιά
Η γυναίκα μου με λαιμό από μαργαριταρένιο κριθάρι
Η γυναίκα μου με λαιμό κοιλάδας χρυσού
Συνάντησης στο λίκνο του ίδιου του χείμαρρου
Με στήθη από νύχτα
Η γυναίκα μου με στήθη θαλασσινές φωλιές τυφλοπόντικα
Η γυναίκα μου με στήθη χοάνες ρουμπινιών
Με στήθη φάσματος ρόδων στη δροσιά
Η γυναίκα μου με κοιλιά που ξεδιπλώνει τη βεντάλια του χρόνου
Με την κοιλιά γιγάντιου γαμψού νυχιού
Η γυναίκα μου με πλάτη από πουλιά σε κάθετη απόδραση
Με πλάτη υδραργύρου
Με πλάτη από φως
Με αυχένα από στρογγυλεμένη πέτρα και υγρή κιμωλία
Και πτώση ποτηριού που μόλις ήπιαμε
Η γυναίκα μου με γοφούς πλοιαρίου
Με γοφούς πολυελαίου και φτερών βέλους
Και μίσχων φτερών από λευκά παγώνια
Μιας αναίσθητης ισορροπίας
Η γυναίκα μου με γλουτούς από ψαμμίτη και αμίαντο
Η γυναίκα μου με γλουτούς ράχης κύκνου
Η γυναίκα μου με γλουτούς από άνοιξη
Με αιδοίο γλαδιόλας
Η γυναίκα μου με αιδοίο φλέβας χρυσού και ορνιθόρυγχου
Η γυναίκα μου με αιδοίο από φύκια και παλιά καραμέλα
Η γυναίκα μου με αιδοίο καθρέφτη
Η γυναίκα μου με μάτια πλήρη δακρύων
Με μάτια ιώδους πανοπλίας και μαγνητικής βελόνης
Η γυναίκα μου με μάτια σαβάνας
Η γυναίκα μου με μάτια από νερό που πίνεις στη φυλακή
Η γυναίκα μου με μάτια από ξύλο πάντοτε κάτω από τσεκούρι
Με μάτια στη στάθμη του νερού στο ύψος του αέρα της γης και της φωτιάς

--------------------------------------------------------------------------------------
Ο Andre Breton δεν είναι από τους αγαπημένους μου, όμως, πριν από χρόνια, διαβάζοντας το Αισθητικό Τρίπτυχο του Γεωργίου Μουρέλου, διάβασα ένα μικρό απόσπασμα αυτού του ποιήματος και συγκλονίστηκα. Εδώ παρουσιάζεται ολόκληρο σε ελληνική μετάφραση. Για τους γαλλομαθείς το αυθεντικό ποίημα μπορεί να διαβαστεί εδώ. ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/The_Ink_Spot/2010/07/26/View_to_the_{Vegetable}_Garden Carey@Lasso'd Moon Designs The Ink Spot: View to the {Vegetable} Garden 2010-07-26T22:46:00-04:00 2010-07-26T22:46:00-04:00

I can't WAIT until they ripen.

]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Music_Of_My_Soul/2010/07/26/You_Can_t_Hurry_The_Supremes s_pablo Music Of My Soul: You Can't Hurry The Supremes 2010-07-26T19:18:00-04:00 2010-07-26T19:18:00-04:00
Όταν στις αρχές του 1959, δύο δεκαπεντάχρονες από το Detroit, η Florence Ballard και η Mary Wilson, συναντιόνταν σε ένα από τα δεκάδες talent show εκείνης της εποχής, τίποτα δεν προμήνυε την καταιγίδα που θα ξεσπούσε στα παγκόσμια charts μια πενταετία αργότερα.

Αλλά, ας δούμε πως εξελίχθηκαν, σιγά σιγά, τα πράγματα. Η Ballard σε εκείνο το talent show έκανε πολύ καλή εντύπωση σε έναν τοπικό παραγωγό που προωθούσε το συγκρότημα των Primes (μετέπειτα θα μετονομαστούν με την προσθήκη δυο άλλων μελών σε Temptations, αλλά αυτή είναι μια άλλη μεγάλη ιστορία) και στην αναζήτηση του για ένα γυναικείο γκρουπ που θα άνοιγε τις συναυλίες τους, της ζήτησε να δημιουργήσει αυτή ένα. Η Ballard απευθύνθηκε στην Wilson, εκείνη έφερε την δεκαεξάχρονη Betty Travis και μετά από πρόταση του, μέλους των Primes, Paul Williams, προστέθηκε και η, επίσης δεκαπεντάχρονη γειτόνισσα του, Diane Ross και το κουαρτέτο, που ονομάστηκε The Primettes, ξεκίνησε να δίνει συναυλίες μαζί με τους Primes.


The Supremes - I Want A Guy (και λίγο από το Buttered Popcorn)

Το 1960, και με τη βοήθεια του γείτονα της Ross, Smokey Robinson (τι στο διάολο τους τάιζαν σε αυτή τη γειτονιά?), οι Primettes, με την Barbara Martin στη θέση της Travis, πέρασαν από μια αποτυχημένη οντισιόν στη Motown. Τα τέσσερα κορίτσια δεν πτοήθηκαν. Η υπόσχεση του Berry Gordy (το αφεντικό της Motown) ότι θα τις ξαναδεί, αφού τελειώσουν το σχολείο, τους έδωσε τα φτερά που χρειάζονταν για να συνεχίσουν τις προσπάθειες τους και την αμέσως επόμενη χρονιά, υπέγραψαν με τη Motown. Τον Απρίλη του 1961 και αφού είχαν μετονομαστεί σε Supremes, κυκλοφόρησε το πρώτο τους single “I Want A Guy” το οποίο, όπως και το επόμενο “Buttered Popcorn”, πήγε άπατο.

Εκείνη την εποχή, φυσικός αρχηγός του συγκροτήματος ήταν η Florence Ballard, η οποία και αναλάμβανε το κυριότερο μέρος των πρώτων φωνητικών (παρεμπιπτόντως είχε και πολύ καλύτερη φωνή), αφήνοντας λιγότερες πρωτοβουλίες στις άλλες τρεις. Μέσα στα επόμενα δυο χρόνια κυκλοφόρησαν έξι αποτυχημένα single και ένα, εξίσου, αποτυχημένο studio album. Η απογοήτευση ήταν προφανής. Η Martin έφυγε για να παντρευτεί, μετατρέποντας το κουαρτέτο σε τρίο και η Diane Ross σκεφτόταν να αποχωρήσει, αφού είχε ήδη πιάσει μια καλή δουλειά, ως… σερβιτόρα. Όμως…


The Supremes - Where Did Our Love Go (Live)

Το 1964 ήταν η χρονιά τους. Με την Diana Ross πλέον σταθερά στα πρώτα φωνητικά, ο Berry Gordy τους πρότεινε να ηχογραφήσουν ένα τραγούδι που είχαν απορρίψει οι Marvelettes. Το τραγούδι λεγόταν “Where Did Our Love Go” και αποτέλεσε το πρώτο από τα πέντε συνεχόμενα (!!!) νούμερο 1 στα pop chart του Billboard. Το μέγεθος της επιτυχίας ήταν πρωτοφανές. Οι Supremes, σε εμπορικούς όρους, έγιναν ισάξιο όνομα με τους Beatles και για τα επόμενα τρία χρόνια κυριάρχησαν ολοκληρωτικά πετυχαίνοντας έντεκα νούμερο 1 επιτυχίες σε δεκαπέντε κυκλοφορίες single, ενώ ο δίσκος τους “Supremes A Go-Go” έγινε ο πρώτος δίσκος γυναικείου γκρουπ που έφτανε στο νούμερο 1 (ρίχνοντας από την πρώτη θέση το Revolver των Beatles).


The Supremes - A Hard Day's Night

Το πλέον εντυπωσιακό, ήταν ότι για πρώτη φορά, μετά τον Sam Cooke, ένας μαύρος καλλιτέχνης είχε τόσο μεγάλη απήχηση στο λευκό κοινό και για πρώτη (πρώτη) φορά ένα αμερικανικό συγκρότημα τολμούσε να κοιτάξει στα ίσα τα, εκ Βρετανίας, εμπορικά μεγαθήρια της εποχής.

Η τεράστια επιτυχία, καθώς και η σαφής προτίμηση του Gordy προς την Diana Ross, έφερε, ως συνήθως, και τις μεγάλες έριδες. Η Florence Ballard άρχισε να αισθάνεται παραγκωνισμένη και, όχι άδικα, θεωρούσε ότι προσπαθούσαν να τη διώξουν από το συγκρότημα που αυτή είχε δημιουργήσει. Έπεσε σε μελαγχολία και στράφηκε, όπως κάθε φυσιολογικός rock star, στο αλκοόλ. Η σταγόνα που ξεχείλισε το γεμάτο bourbon ποτήρι της, ήταν η μετονομασία, στις αρχές του 1967, του συγκροτήματος σε Diana Ross & The Supremes. Ξαφνικά τα δύο άλλα κορίτσια από μέλη ενός συγκροτήματος έγιναν συνοδευτικές φωνές για την νεόκοπη diva της pop και αυτό ήταν κάτι που η Ballard δεν μπορούσε να δεχτεί. Έτσι, την ίδια χρονιά αποχώρησε και αντικαταστάθηκε από την Cindy Birdsong.


Diana Ross & Marvin Gaye - My Mistake (Από το album Diana & Marvin, 1973)

Για τα επόμενα δύο χρόνια οι Diana Ross & The Supremes συνέχισαν την πορεία τους με πολύ μικρότερη επιτυχία, σημειώνοντας μοναχά ένα ακόμα νούμερο 1 single και δυο αρκετά επιτυχημένα album σε συνεργασία με τους Temptations, ώσπου το 1970 η Diana Ross αποχώρησε οριστικά, ακολουθώντας την solo πορεία που όλοι γνωρίζουμε.

Μετά την αποχώρηση της Ross, και με την Jean Terrell στα πρώτα φωνητικά, οι Supremes επέστρεψαν στην αρχική τους ονομασία, αλλά και στην αρχική τους αποτυχία. Έντεκα album που δεν κατάφεραν να μπουν καν στο Top20, μια μικροεπιτυχία με το “Stoned Love” το 1970 και μόνο τη Mary Wilson από την μαγική τριάδα των επιτυχιών, έκαναν φανερό ότι η εποχή των Supremes είχε φτάσει στο τέλος της. Και έφτασε (μετά από αρκετές ανακατατάξεις στο δυναμικό τους) και στο φυσικό της τέλος στις 12 Ιουνίου 1977 όταν και έδωσαν την τελευταία τους συναυλία στο Λονδίνο. Η τελευταία αυτή τριάδα αποτελούνταν από τις Scherrie Payne, Susaye Greene και, φυσικά, τη Mary Wilson.

Επιλεκτική δισκογραφία

Meet The Supremes (1962)
Where Did Our Love Go? (1964)
A Bit Of Liverpool (1964)
More Hits By The Supremes (1965)
I Hear A Symphony (1966)
Supremes A Go-Go (1966)
The Supremes Sing Rodgers & Hart (1967)
The Supremes Join The Temptations (1968)

Το 2005 η Motown κυκλοφόρησε το Gold, μια πολύ καλή συλλογή με 40 μικρές και μεγάλες επιτυχίες των Supremes

Top 15

Δεκαπέντε από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια τους. Ίσως κάποιοι προσέξουν την απουσία κάποιων πολύ μεγάλων επιτυχιών τους, αλλά είναι ένα προσωπικό top, οπότε...

1.You Keep Me Hangin' On
2.You Can't Hurry love (από το album Supremes A Go-Go)
3.Where Did Our Love Go?
 (από το album Where Did Our Love Go?)
4.Stop! In The Name Of Love
5.My World Is Empty Without You (από το album I Hear A Symphony)
6.I'm Living In Shame
7.I Hear A Symphony (από το album I Hear A Symphony)
8.Love Child
9.Baby Love (από το album Where Did Our Love Go?)
10.I'm Gonna Make You Love Me (από το album The Supremes Join The Temptations)
11.Back In My Arms Again
12.A Place In The Sun (από το album The Supremes Join The Temptations)
13.Baby Don't Go Lead Vocals: Mary Wilson(από το album Meet The Supremes)
14.Happening
15.How Do You Do It (από το album A Bit Of Liverpool)


Go To FileFactory.com ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Music_Of_My_Soul/2010/07/24/Back_by_popular_demand s_pablo Music Of My Soul: Back by popular demand 2010-07-24T15:33:00-04:00 2010-07-24T15:33:00-04:00
Όσοι κάνετε τον κόπο να επισκεφθείτε αυτό το blog, δώστε λίγο χρόνο να ακούσετε τα τραγούδια, για ότι σας αρέσει υπάρχει link στη λίστα του top ten, και σε μερικές μέρες θα επανέλθω με μια καινούργια ανάρτηση.

Μέσα στην επόμενη εβδομάδα, λοιπόν, και επειδή καλοκαιράκι έχουμε και θέλουμε κάτι ανάλαφρο, θα μιλήσουμε λίγο για τις Supremes.

Καλημέρα σε όλους σας... ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ill_timed_or_out_of_time_/2010/07/24/%ce%86%ce%bb%ce%bb%ce%bf_%ce%ad%ce%bd%ce%b1_%ce%bc%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%b9%ce%ba%cf%8c_%ce%b4%ce%b9%ce%ac%ce%bb%ce%b5%ce%b9%ce%bc%ce%bc%ce%b1 s_pablo Ill timed or out of time?: Άλλο ένα μουσικό διάλειμμα 2010-07-24T15:14:00-04:00 2010-07-24T15:14:00-04:00
Κάθισα, λοιπόν, και με πολύ κόπο, ξαναέστησα το μουσικό μου μπλογκ και σκοπεύω να το κρατήσω ενημερωμένο αυτή τη φορά. Όποιος θέλει ρίχνει μια ματιά.

Εν τω μεταξύ, είπα να ανεβάσω και εδώ, άλλη μια από τις, παλιομοδίτικες, συλλογές που έχω φτιάξει, αυτή τη φορά με μουσικές και τραγούδια που έχουν ακουστεί σε ταινίες blaxploitation. Music of My Soul Vol.8: Blaxploitation Themes, λοιπόν, και καλή ακρόαση...


Go To FileFactory.com

Αυτά για την ώρα και αν σας αρέσει κάτι μπορείτε να το βρείτε εδώ.

ΥΓ. Να αφιερώσω και ένα από αυτά τα τραγουδάκια σε μια φίλη που μοιραζόμαστε, κάποια βράδια, τις μουσικές μας? Να το αφιερώσω... ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/The_Ink_Spot/2010/07/21/Kick_Up_Yer_Heels___the_Simply_Sweet_Collection Carey@Lasso'd Moon Designs The Ink Spot: Kick Up Yer Heels & the Simply Sweet Collection 2010-07-21T21:49:00-04:00 2010-07-21T21:49:00-04:00 First off, "Kick Up Yer Heels":



A fun floral and plaid invitation- perfect invitations for a country reception!
The "Simply Sweet" Collection:

From left to right: "Spumoni", "Neapolitan" and "Mint Chocolate Chip" - three yummy designs combining fun color schemes and a vintage floral monogram.
You can follow the links to see more images and to order right from our Etsy shop (I'm happy to set up a custom listing for you). If you have questions, please use the contact link below the header.
]]> http://www.rethymnoblogs.gr/The_Ink_Spot/2010/07/21/Now_Eat_This-_a_Cook_Book_Review Carey@Lasso'd Moon Designs The Ink Spot: Now Eat This- a Cook Book Review 2010-07-21T20:37:00-04:00 2010-07-21T20:37:00-04:00
I'm sure many of you have heard of Rocco DiSpirito- the chef who cleans up fattening dishes on the Biggest Loser, has been on numerous talk shows.  Well, this cook book takes your favorites- Onion Rings, Fettucini Alfredo, Beef Wellington, General Tso's Chicken, and 145 other typically fattening recipes and shrinks a typical serving size to under 400 calories. It was with some intrepidation that we made the Shepard's Pie not with mashed potatoes, but mashed "cauliflower" and the results were surprisingly good! The Onion Rings are delish- the only bad about what we've tried is the General Tso's chicken- following the recipe it was soooooo stinkin' spicy, it was nearly inedible.  Honestly, we probably only ate it so that the chicken didn't go to waste.The next day it was better, but when I make it again, I'd use 1/2 of the spice called for, maybe even less. I haven't tried all of the recipes yet- but so far, so good!

So, if you're looking for something to "spice" up your kitchen and save your waistline from the newly-married 15 (kind of like the Freshman 15), you can't go wrong with this book. Just be warned, the recipes do take a bit of time and preparation, but you'll enjoy the fruits of your labor together, promise!

]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Naklia/2010/07/18/%ce%91%ce%bd%ce%b1%ce%b3%ce%b5%ce%bd%ce%bd%ce%b7%cf%83%ce%b9%ce%b1%ce%ba%cf%8c_%ce%a6%ce%b5%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%b2%ce%ac%ce%bb_%ce%a1%ce%b5%ce%b8%cf%8d%ce%bc%ce%bd%ce%bf%cf%85 andreas Naklia: Αναγεννησιακό Φεστιβάλ Ρεθύμνου 2010-07-18T16:56:00-04:00 2010-07-18T16:56:00-04:00
http://www.rfr.gr/

12 Ιουλίου -Τελετή Έναρξης: Μουσικοχορευτικά δρώμενα σε όλη την πόλη με τιμώμενο στοιχείο τη ΓΗ μας από την Αναγεννησιακή Ομάδα Εθελοντών.

21.30: Θεατρική παράσταση “ΤΡΙΚΥΜΙΑ” του Σαίξπηρ στο θέατρο Ερωφίλη από τον Θεατρικό Περίπλου.

14 Ιουλίου Zefiro Torna. Χορωδία Ρωμαίος και Ιουλιέτα. (Τζαμί Νερατζέ - Ωδείον)

15 Ιουλίου Canta Napoli. Fuoco E Cenere/Mathieu Abelli (Τζαμί Νερατζέ - Ωδείον)

16 Ιουλίου Pulcinella. Fuoco E Cenere/Daphne Touchais

(Τζαμί Νερατζέ - Ωδείον)

17 Ιουλίου Καμεράτα, Ορχήστρα των φίλων της Μουσικής

(Τζαμί Νερατζέ - Ωδείον)

18 Ιουλίου A Baroque Jewel Box. Il Fondamento/Liesbeth D.(Τζαμί Νερατζέ - Ωδείον)

19 Ιουλίου Remede de fortune. (Τζαμί Νερατζέ - Ωδείον)

21 Ιουλίου “Λιογέννητη”. Θέατρο ΟΜΜΑ Στούντιο

(Θέατρο Ερωφίλη - Φορτέτζα)

22 Ιουλίου “Ο Έμπορος της Βενετίας”. ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης

(Θέατρο Ερωφίλη - Φορτέτζα)

23-24 Ιουλίου “`Η Γυναίκα Στοιχειό”. Θέατρο Νέων Ρεθύμνου

(Θέατρο Ερωφίλη - Φορτέτζα)

25-26 Ιουλίου “Λοκαντιέρα”. Εταιρεία τέχνης “5η Εποχή”

(Θέατρο Ερωφίλη – Φορτέτζα)

Τελετή Λήξης

27 Ιουλίου Αποχαιρετάμε τη ροή από εικόνες και νότες

του φετινού φεστιβάλ. Παράλληλα παιδικές παραστάσεις από το Κέντρο Νέων Ρεθύμνου.



ΕΙΚΑΣΤΙΚA

1. Παλάμες στο χώμα Αναδρομική Έκθεση έργων της

Ελευθερίας Δροσάκη. (Αίθουσα Πυροβολικού)

2. “Παιδιά στην Αναγεννησιακή Ζωγραφική μέσα από τα

μάτια των παιδιών”. Κέντρο Ξένων Γλωσσών « Σ χ ε δ ί α »

(Street Video Art)

3. Έκθεση ζωγραφικής Αργυρούλας Βαλαρή Σαουνάτσου με

θέμα “Εικόνες και Χρώματα της Γης”. (Valari Art Gallery)

4. Master Classes - Renaissance Figure Drawing Μαθήματα και έκθεση ζωγραφικής από την εποχή της Αναγέννησης - Tim Saville & Janice Hunter (Νέο Ωδείο Δήμου Ρεθύμνου


ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

9-16 Ιουλίου 11.00-13.00

Παιδικά παραμύθια από το Κέντρων Νέων Δήμου Ρεθύμνου (Κέντρο Νέων)

20 Ιουλίου 21.30

Συναυλία Salzburg Mozart Quartet - Διονύσης Γραμμένος στο πλαίσιο της τελετής λήξης Παγκόσμιου Τουρνουά Σκακιού (Θέατρο Ερωφίλη - Φορτέτζα) ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ill_timed_or_out_of_time_/2010/07/17/%ce%98%ce%b1_%ce%ad%cf%81%ce%b8%ce%b5%ce%b9_%ce%b7_%ce%bc%ce%ad%cf%81%ce%b1_ s_pablo Ill timed or out of time?: Θα έρθει η μέρα? 2010-07-17T19:34:00-04:00 2010-07-17T19:34:00-04:00
Διπλοτσεκάρουν τα δεσμά του κι αποχωρούν. Μένει μόνος μαζί με τους δώδεκα αποστόλους του, μα, αυτός ο τάλας, δεν λυγίζει. Πιο σκληρός από τον βράχο του, πιο δυνατός από τα δεσμά του, στέκει εκεί στην κορυφή του κόσμου γνωρίζοντας την αμαρτία που τον φυλάκισε, προλέγοντας την αμαρτία που θα τον βασανίσει, αναμένοντας τη λύτρωση, που θ’αργήσει αλλά θα’ρθεί, δεκατρείς γενιές μετά.

Ο Προμηθέας γνωρίζει. Αυτό είναι το μεγάλο αμάρτημα του. Η διάδοση της γνώσης της φωτιάς τον φέρνει σιδηροδέσμιο στην κορυφή του Καυκάσου. Η απόκρυψη μιας άλλης, πιο μυστικιστικής και ζωτικής για τον άρχων του κόσμου, θα τον ρίξει στα Τάρταρα όπου θα βασανίζεται για την ευσπλαχνία του με την συστηματική αφαίρεση ενός εκ των σπλάχνων του. Σε μέλλοντα χρόνο, γνωρίζει και γνωρίζουμε, πως αυτό το ίδιο αμάρτημα θα τον ελευθερώσει και μαζί μ’αυτόν όλους εμάς τους ταπεινούς, εν τη κοινή γνώσει, αδελφούς του.

Για τον Αισχύλο, ο Προμηθέας είναι το όχημα μιας έντονης πολιτικής αντίδρασης σε κάθε τι τυρρανικό, ακόμα κι αν αυτό είναι το θεϊκό δικαίωμα στην εξουσία. Ένα παράδοξο για έναν δημοκράτη, αλλά βαθιά θρησκευόμενο ποιητή, ο οποίος στις Ευμενίδες του περιγράφει τον ίδιο τύρρανο, ως δίκαιο και πάνσοφο θεό. Δυστυχώς, δεν γνωρίζουμε αν στον Προμηθέα Λυόμενο, που ακολουθεί, μαζί με τον ήρωα, λύεται και η παρεξήγηση. Αν ο δίκαιος Ζευς αναγνωρίζει στον Προμηθέα την συμβολή του στην ανάληψη της εξουσίας και στον άνθρωπο το δικαίωμα της γνώσης.

Η παράσταση

Μια γυναίκα καθισμένη σε μια χαμηλή πέτρα, κοιτάζει έντρομη το κενό. Δυο άντρες με καφέ κοστούμια στέκονται στην κορυφή της κερκίδας. Γρήγορα κατεβαίνουν τα σκαλιά και ξαπλώνουν με το πρόσωπο στο χώμα και τα χέρια «δεμένα» πισθάγκωνα. Σιγά σιγά, δέκα ακόμα άντρες παίρνουν τη θέση τους κατάχαμα και ο ήχος αλλεπάλληλων πυροβολισμών γεμίζει τον χώρο. Η παράσταση έχει αρχίσει.

Η προσέγγιση ενός αρχαίου δράματος είναι πάντοτε ένα ζήτημα ατελείωτων συζητήσεων, πολλώ δε μάλλον, όταν την προσέγγιση αυτή την κάνει ένας σκηνοθέτης γνωστός για την επιμονή του στην σωματική ερμηνεία των ηθοποιών, κάτι που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τον στιβαρό λόγο που χαρακτηρίζει, κυρίως, τις αισχυλικές τραγωδίες.

Ο Θεόδωρος Τερζόπουλος, έκανε, στην τρίτη του, μεταφορά του Προμηθέα Δεσμώτη, μια εξ’αρχής και εξ’ορισμού, αμφιλεγόμενη κίνηση. Ξεγύμνωσε τον Προμηθέα από τον οντολογικό προβληματισμό και ανέδειξε μόνο την πολιτική πλευρά του έργου, επιχειρώντας μια σύνδεση της Τιτανομαχίας και των επακολούθων της με τη σημερινή πολιτική κατάσταση.

Όπως ο ίδιος λέει σε μια συνέντευξη του, ο χορός των Ωκεανίδων είναι μια ομάδα εξαθλιωμένων μεταναστών, δεσμωτών της σημερινής εξουσίας οι οποίοι, ενώ ξεκινούν παραδομένοι στην κατήφεια του μαρτυρίου τους, με την είσοδο του Προμηθέα εναντιώνονται στην εξουσία και ορθώνουν και αυτοί το ανάστημα τους, «γίνονται και αυτοί Προμηθείς», απαντώντας καταφατικά στη, λάιτ μότιφ, ερώτηση της παράστασης: «Θα έρθει μια μέρα?».

Για να το επιτύχει αυτό, ακολουθεί μερικούς ακόμη πιο αμφιλεγόμενους δρόμους.

Επιλέγει ένα σύνολο ηθοποιών και την παρουσίαση του κειμένου σε τρεις γλώσσες, ελληνικά, τούρκικα και γερμανικά, δίνοντας μια παγκοσμιοποιημένη ανάγνωση. Και οι τρεις λαοί δοκιμασμένοι σε συνεχείς πολέμους, κατά καιρούς ηττημένοι και ταπεινωμένοι, και σίγουρα συμμέτοχοι του ζητήματος. Πάνω απ’όλα, δίνει τον Προμηθέα σε έναν, εξαιρετικό, Τούρκο ηθοποιό, αναδεικνύοντας με αυτόν τον τρόπο την κοινή μοίρα των, ακόμα και αντιμαχόμενων, λαών.

Ο Ήφαιστος, το Κράτος και ο Ωκεανός, αναδύονται μέσα από τον χορό, υποδεικνύοντας την άμεση σχέση του δέσμιου με τον δεσμοφύλακα του, του πάσχοντα με τον συμπάσχοντα, ενώ η Ιώ, μια κυνηγημένη μετανάστρια κατά τον σκηνοθέτη, έρχεται απ’έξω υπογραμμίζοντας το πρόβλημα της γυναίκας στην σημερινή κοινωνία και την εμπορευματοποίηση της λευκής, ή και μάυρης, σάρκας της.

Ο Ερμής, σε μια απίστευτη σκηνοθετική έμπνευση, εμφανίζεται ξαφνικά μέσα από το κοινό, ανάμεσα στο οποίο βρίσκεται σε όλη τη διάρκεια της παράστασης. Το τσιράκι της εξουσίας, είναι ένας από εμάς. Δεν είμαστε εμείς άμοιροι των ευθυνών μας. Ίσα ίσα, είμαστε μέτοχοι των δεινών τους. Ο Γερμανός ηθοποιός, σαν δεσμοφύλακας στρατοπέδου συγκέντρωσης, περιπαίζει, χτυπάει, βασανίζει τον ταλαιπωρημένο χορό, ο οποίος σε στάση προσοχής, υπομένει, μα δεν λυγίζει.

Τέλος, κι εδώ βρίσκεται και το πιο αμφιλεγόμενο σημείο της παράστασης, ο σκηνοθέτης εισάγει έναν ακόμα χαρακτήρα (ή μήπως είναι η, βουβή στον Αισχύλο, Βία?). Μια γηραιά κυρία καθισμένη σε μια πέτρα, η οποία είναι παρούσα στη σκηνή πριν την έναρξη της παράστασης και παραμένει και μετά το τέλος της. Από το στόμα της δεν βγαίνουν αισχύλεια λόγια, αλλά, στο Α στάσιμο, μια ανάμνηση ενός, εμφυλίου(?), πολέμου και μιας βασανιστικής απαίτησης για προδοσία και, στο Γ στάσιμο, ένα κείμενο για την καταστροφική μανία της φωτιάς, του θείου δώρου, που ο Προμηθέας έκλεψε για εμάς, κι εμείς χρησιμοποιήσαμε με όλους τους λάθος τρόπους.

Η παράσταση κλείνει αμέσως μετά το χειροκρότημα του κοινού. Ο Τούρκος Προμηθέας μας ζητάει να κάνουμε ησυχία και μας ρωτάει, στα ελληνικά: «Θα έρθει μια μέρα?». Κάποιοι απαντούν, κάποιοι άλλοι όχι. Και αυτή, ακριβώς, είναι και η κατακλείδα της παράστασης. Είμαστε όλοι παρόντες στη σημερινή, τραγική, πολιτική κατάσταση. Κάποιοι από εμάς στεκόμαστε βολεμένοι, αδιάφοροι για τον πόνο και την καταστροφή που μας περιβάλει. Κάποιοι άλλοι, ορθώνουν το ανάστημα τους, απαντούν στο ερώτημα των καιρών και είναι έτοιμοι να γίνουν και αυτοί Προμηθείς.

Εν κατακλείδι, αυτού του κειμένου, η παράσταση του Θεάτρου Άττις ήταν μια τυπική τερζοπούλεια παράσταση. Σωματικές ερμηνείες, γεωμετρική διάταξη των ηθοποιών στο χώρο, εξαιρετική χρήση ήχου και φωτισμού και, πάνω απ’όλα, μια διαφορετική, πιο προσωπική, ματιά σε ένα κείμενο ηλικίας δυόμιση χιλιάδων ετών. Το εγχείρημα στέφθηκε με επιτυχία, με μια μόνο, μικρή, ένσταση. Η τραγωδία του Αισχύλου υπήρξε η αφορμή και το μέσον για την επίτευξη ενός στόχου. Ο τίτλος της παράστασης ως «Προμηθέας Δεσμώτης του Αισχύλου» μοιάζει κάπως παράταιρος. Θεωρώ ότι μια εστιασμένη στο Θέατρο Άττις αναφορά της παράστασης θα ήταν περισσότερο τίμια απέναντι στο, ανυποψίαστο, κοινό. Γιατί το υποψιασμένο, δεν είχε καμμία αμφιβολία για το τι ακριβώς θα παρακολουθούσε.


Ιδιαίτερη αναφορά, τέλος, πρέπει να γίνει στο έργο τέχνης του Γιάννη Κουνέλλη, ενός εκ των σημαντικότερων εκπροσώπων της arte povera παγκοσμίως, που κοσμούσε τους τοίχους του Παλαιού Ελαιουργείου της Ελευσίνας. Μια κατασκευή με σχοινιά και πέτρες ύψους περίπου πέντε μέτρων και συνολικού μήκους περίπου εξήντα, η οποία δέσποζε στον σκηνικό χώρο αναδεικνύοντας τα κοινά, σε όλους μας, δεσμά, αλλά και τον κοινό, μεταξύ μας, δεσμό. ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ill_timed_or_out_of_time_/2010/07/15/%ce%88%ce%bd%ce%b1_%cf%80%ce%ac%cf%81%cf%84%cf%85..._%ce%ba%ce%ac%cf%80%ce%bf%cf%84%ce%b5 s_pablo Ill timed or out of time?: Ένα πάρτυ... κάποτε 2010-07-15T22:43:00-04:00 2010-07-15T22:43:00-04:00
Εν τω μεταξύ, σήμερα, από το πρωί μου έχει κολλήσει στο μυαλό αυτός ο πρωτοεφηβικός έρωτας




Και το ένα φέρνει τ'άλλο και θυμάμαι παιδικά πάρτυ.

Η Ελένη τα έφτιαξε με τον Γιάννη και η Μαρίνα, που τον αγαπούσε πριν την Ελένη, κλαίει στη ντουλάπα και είναι η ώρα να χορέψουμε "μπλουζ" κι εγώ θέλω να χορέψω με τη Μαρίνα, αλλά αυτή δεν βγαίνει με τίποτα κι έρχεται η Γεωργία και με παίρνει από το χέρι να χορέψουμε, αλλά εγώ δεν θέλω, όμως αυτή επιμένει και με φιλάει στο μάγουλο και χορεύουμε




αλλά εμένα μου αρέσει το καινούργιο του Πρινς




και αυτός ο χαζός ο ξάδελφος της Μπέτυ, που παίζει μουσική, και πάει στο γυμνάσιο δεν το βάζει και σε λίγο θα ανάψουν τα φώτα για την τούρτα και η Μαρίνα δεν έχει βγει ακόμα κι εγώ δεν θα χορέψω μαζί της ποτέ.

Ποτέ...

Και, "να ζήσεις Μπετούλα και χρόνια πολλά..." και μετά αρχίζει πάλι η μουσική, πιο γρήγορη αλλά εμείς προτιμάμε την τούρτα και τα πατατάκια και ο χαζός ο Βαγγέλης έχει βάλει δυο γαριδάκια στη μύτη του και τα κορίτσια χαζογελάνε γιατί ο Βαγγέλης αρέσει σε όλες, ακόμα κι όταν κάνει τέτοια σιχαμένα και η μουσική παίζει




κι εγώ έχω αρχίσει και βαριέμαι και κάποιος λέει να παίξουμε μπουκάλα, αλλά τα κορίτσια σιχαίνονται και δεν θέλουν και η Μαρίνα βγήκε από τη ντουλάπα και τα έφτιαξε με αυτόν τον χαζό, τον Βαγγέλη, που έβαζε τα γαριδάκια στη μύτη, αλλά εμένα δεν με πειράζει γιατί είμαι και παλιοεγωίσταρος, που λέει και η μαμά μου και η Γεωργία μ'αγαπάει και είναι και πιο όμορφη και καλύτερη και η μαμά της φτιάχνει την καλύτερη σπανακόπιτα (μετά τη μαμά μου φυσικά).

Ήρθε η ώρα να φύγουμε, θα μας πάρει ο μπαμπάς του Μάριου, του διπλανού μου, που είναι ήδη κάτω και χτυπάει το κουδούνι, παίρνω τη Γεωργία από το χέρι, ακολουθώ τον Μάριο στο ασανσέρ και το τραγούδι μας αποχαιρετάει




Και μετά ήρθε το καλοκαίρι και τον Σεπτέμβρη ήμασταν, ξανά, όλοι εκεί. Όλοι εκτός από τη Γεωργία, που αρρώστησε και δεν ξαναήρθε ποτέ στο σχολείο. Και τώρα, καμμιά φορά που την βλέπω στον δρόμο ντρέπομαι να της μιλήσω γιατί ήμουν παιδί και δεν άντεχα την παραμόρφωση της. Και θέλω να της πω ότι, τώρα, καταλαβαίνω, τώρα, δεν με πειράζει, αλλά χαμηλώνω το βλέμμα και επιταχύνω το βήμα. Όχι για να την αποφύγω, αλλά για να αποφύγω εμένα... ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Arxontiko/2010/07/13/%ce%9c%ce%b5%ce%bb%ce%b9%cf%83%cf%83%ce%b1_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%b4%cf%85%ce%bf%cf%83%ce%bc%ce%bf_!!! manos Arxontiko: Μελισσα στο δυοσμο !!! 2010-07-13T22:33:00-04:00 2010-07-13T22:33:00-04:00





]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ill_timed_or_out_of_time_/2010/07/12/%ce%a6%ce%af%ce%bb%ce%b1_%ce%bc%ce%b5... s_pablo Ill timed or out of time?: Φίλα με... 2010-07-12T12:03:00-04:00 2010-07-12T12:03:00-04:00
Τα βήματα σου σε οδηγούν στο τελευταίο καταφύγιο πριν τον τελευταίο πανηγυρισμό. Είσαι ο πιο χαρούμενος άνθρωπος στη γη, τίποτα δεν μπορεί να σβήσει αυτό το χαμόγελο, και ξαφνικά…

Ένα μικρόφωνο στέκεται ανάμεσα σε σένα και την χαρά σου. Εκείνη είναι επαγγελματίας. Εσύ είσαι ερωτευμένος. Εκείνη είναι συγκρατημένη. Εσύ είσαι γεννημένος νικητής. Εκείνη θα υποχωρήσει…



Είναι αδιαμφισβήτητο.

Ο Iker αγαπάει τη Sara. ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ill_timed_or_out_of_time_/2010/07/10/%ce%91%ce%bc%cf%83%cf%84%ce%b5%ce%bb%cf%8c%ce%b4%ce%b1%ce%bc%ce%bf s_pablo Ill timed or out of time?: Αμστελόδαμο 2010-07-10T12:02:00-04:00 2010-07-10T12:02:00-04:00
Κερνάω ένα ποτό. Τζιν τόνικ. Αγγλίδα σκέφτομαι. Ναι, από το Νιούκαστλ. Παράξενο, δεν ακούγεται σαν Geordie. Οι γονείς της ήταν από το Λονδίνο. Ήταν? Η μητέρα της πέθανε όταν ήταν δεκατρία, μισούσε τον πατέρα της, ακόμα τον μισεί. Στα δεκαέξι έφυγε με ένα σακίδιο στην πλάτη για μια καλύτερη ζωή, στα δεκαεννιά ήταν στο Άμστερνταμ. Γιατί να πηδιέται για τα άθλια φιλοδωρήματα μια σερβιτόρας, όταν μπορεί να το κάνει για πολλά περισσότερα. Χαμογελάει ξανά. Μέσα από τα δόντια της, καθώς μιλάει, ένα μικρό φώς μοιάζει να ξεπροβάλλει.

Άλλο ένα ρούμι. Κι ένα τζιν. Πάντα με τόνικ. Είναι καλά. Δουλεύει τα πρωινά σε μια βιτρίνα στην Kreupelsteeg και μερικά βράδια σε ένα μπαρ κοντά στο Vodka Museum, όπου σερβίρει γυμνόστηθη. Σήμερα έχει ρεπό. Θέλει να χορέψει. Πολύ μιλήσαμε.

Το μπαρ είναι χωρισμένο στα τρία. Το πρώτο κομμάτι, σαν εστιατόριο, με τραπέζια για τέσσερις και φτηνά κόκκινα τραπεζομάντιλα. Ζευγάρια, νεαρά και ηλικιωμένα κάθονται, πίνουν συζητώντας τα ποτά τους, κυρίως Oranjeboom. Στο δεύτερο κομμάτι καθόμαστε εμείς. Μια ωοειδής ξύλινη μπάρα στο κέντρο, γεμάτη προσκυνητές που σηκώνουν το κεφάλι μόνο για τη μυστικιστική επίκληση τους στο Άγιο Οινόπνευμα και την αναζήτηση του εξομολογητή με το άσπρο πουκάμισο και το μαύρο παπιγιόν. Το τρίτο κομμάτι είναι κλειστό. Μια τζαμαρία σε αφήνει να δεις, αλλά όχι ν’ακούσεις. Τρία ζευγάρια λικνίζονται στους ρυθμούς μιας μουσικής που μόνο να τη μαντέψεις μπορείς. Η εικόνα είναι αστεία.

Με παίρνει από το χέρι. Χορεύουμε. Δεν ξέρω το τραγούδι, ξέρω, όμως το ρυθμό. Πλησιάζει το σώμα της. Ακουμπάει πάνω μου κι ένα φιλί ξεφεύγει από τα χείλη της και προσγειώνεται στα δικά μου. Το στόμα της ακολουθεί μια περίεργη τροχιά και φτάνει στο αυτί μου. Μένει σε ένα δυαράκι εδώ πιο πάνω με άλλες δυο κοπέλες. Είναι μόνη της απόψε. Οι άλλες δουλεύουν. Μπορούμε να περάσουμε τη νύχτα μαζί. Κοιτάω το πρόσωπο της, πιο φωτεινό κι από την ντεμοντέ ντισκομπάλα που κρέμεται πάνω από τα κεφάλια μας. Χαμηλώνει το βλέμμα. Είναι υπέροχη.

Ψελλίζω μια δικαιολογία και την τραβάω έξω από την πίστα. Είμαστε ιδρωμένοι. Ένα ρούμι ακόμα και φεύγουμε. Και ένα τζιν ακόμα. Γελάει. Δεν χρειάζεται να τη μεθύσω. Το ξέρω. Πληρώνω τα ποτά και φεύγουμε. Περπατάμε βιαστικά. Δεν είναι μακριά, εδώ πιο κάτω. Στην επόμενη γωνία στρίβουμε. Στην πόρτα τη φιλάω, ψιθυρίζω μια βιαστική καληνύχτα και φεύγω. Με κοιτάει περίεργα καθώς χάνομαι στο επόμενο στενό σφυρίζοντας. Ανεβαίνει πάνω. Απόψε θα κοιμηθεί μόνη…

Την επόμενη μέρα, τα πόδια μου με σέρνουν προς την Sint Jansstraat. Έχει ένα μικρό coffee shop εκεί που σερβίρει τον καφέ με 2 γκίλντερς μόνο. Χρειάζομαι έναν καφέ επειγόντως. Μια μέρα κουραστική είναι στη μέση της κι εγώ δεν έχω καταφέρει ακόμα να ανοίξω τα μάτια μου. Κοιτάζω δεξιά μου. Ένα μικρό στενό με μια μικρή ταμπέλα. Kreupelsteeg. Τα βήματα μου με οδηγούν ανεπαίσθητα. Προσπερνώ τις βιτρίνες, σχεδόν, αδιάφορα. Την βλέπω. Με κοιτάζει. Είναι δεν είναι δεκαεννιά. Δεν χαμογελάει. Δεν είναι όμορφη. Μπαίνω μέσα. 100 γκίλντερς? 100 γκίλντερς. Βγάζω δυο χαρτονομίσματα και τ’ακουμπάω στο μικρό μπλε κομοδίνο. Περπατάω σιγά προς το κρεβάτι. Οι κουρτίνες κλείνουν και το σκοτάδι απλώνεται στο μικρό δωμάτιο. Γυρίζω προς το μέρος της και το δωμάτιο ξαφνικά γεμίζει με φως. ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/The_Ink_Spot/2010/07/09/Two_New_Vintage_Designs-_Aquamarine_and_Tourmaline! Carey@Lasso'd Moon Designs The Ink Spot: Two New Vintage Designs- Aquamarine and Tourmaline! 2010-07-10T01:43:00-04:00 2010-07-10T01:43:00-04:00
"Aquamarine"






Brilliant blue background, white text, vintage graphics and a simple monogram- you can't go wrong!



"Tourmaline"







Light gray stripes and a bright pink vintage graphic really make this invitation pop. Both are printed on super heavy linen stock and come with white envelopes (alterative colors or envelope options available). For pricing information, use the contact link above the header. Cost will depend on number ordered and how many enclosure cards you'll need.



]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ill_timed_or_out_of_time_/2010/07/07/%ce%a4%ce%bf_%ce%8c%ce%bd%ce%bf%ce%bc%ce%b1_%ce%bc%ce%bf%cf%85_%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9_%ce%a4%cf%81%ce%b9%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%b1_%ce%88%ce%be%ce%b9 s_pablo Ill timed or out of time?: Το Όνομα μου είναι Τριάντα Έξι 2010-07-07T16:50:00-04:00 2010-07-07T16:50:00-04:00
Δεν με ορίζουν. Μα καθορίζουν την όψη. Μαυρίζουν το άσπρο, ασπρίζουν το μαύρο, γέρνουν τους ώμους, χαμηλώνουν τα βλέφαρα. Μέρα με τη μέρα, αυξάνονται και πληθύνονται. Προστίθενται δεν πολλαπλασιάζονται. Κι εγώ αντιστέκομαι. Τους πολεμώ έναν έναν κι όλους μαζί. Tους εξοντώνω, μα ποτέ μέχρις εσχάτων. Επανέρχονται κάθε πρωί. Μέσα σ’αυτά τα μικρά φινιστρίνια. Πυροδοτούν τη μέρα μου, χαράζουν την τροχιά μου. Αυτοί και όχι η αδράνεια του σύμπαντος, μα δεν με ορίζουν…

Δεν μεμψιμοιρώ. Εγώ είμαι ο Καπετάνιος. Το πλήρωμα μου με ακολουθεί. Πάντα πιστό. Πάντα σε εγρήγορση. Πάντα δικό μου. Πάντα νικητές.

Εν βρασμώ ψυχής, λοιπόν, ξανασυστήνομαι.

Το όνομα μου είναι Έξι…

-----------------------------------------------------------------------------------
καὶ ἐπηρώτα αὐτόν• Τί ὄνομά σοι; καὶ ἀπεκρίθη λέγων• Λεγεὼν ὄνομά μοι, ὅτι πολλοί ἐσμεν.

Κατά Μάρκον Ευαγγέλιο Κεφ. ε’ Στίχος 9 ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/TasteBud.gr/2010/07/07/%ce%97_%ce%91%ce%ba%cf%81%ce%bf%ce%b2%ce%ac%cf%84%ce%b9%cf%83%cf%83%ce%b1 TasteBud.gr: Η Ακροβάτισσα 2010-07-07T16:06:00-04:00 2010-07-07T16:06:00-04:00


Πίσω από τα βρυσάκια υπάρχει ένα μελίσσι. Ένα μελίσσι από ρακάδικα, ουζερί, και διάφορα άλλα “οινοπνευματοποτεία” για τα οποία το Ρέθυμνο είναι διάσημο. Το να ανοίξει ένα νέο λοιπόν δεν είναι κάτι που περνάει απαρατήρητο. Δεν είναι στο πνεύμα μου να σχολιάζω τέτοια μέρη άλλα είπα να κάνω μια εξαίρεση.


Η Ακροβάτισσα είναι ένα μέρος με minimal αισθητική, λευκά έπιπλα, πολύ διακριτική μουσική η οποία παίζει στον εναλλακτικό ξένο χώρο. Προσφέρει λίγους κρεατο-μεζέδες -κυρίως- και είναι πολύ ευχάριστο για μια παρέα που έχει πολλά να πει. Ενώ το κλου για μένα ήταν η Χανιώτικη Μπύρα “Χάρμα”.


Δεν είναι μέρος για πεινασμένους καθώς έχει μικρό μενού και ίσως με τον καιρό θα έπρεπε να διευρύνουν την κουζίνα, αλλά δεν παύει να είναι ένα πολύ ευχάριστο διάλειμμα για μια παρέα.
Και όπως πάντα φυσικά, μην ξεχάσετε να κοιτάξετε την ακριβή τοποθεσία στον χάρτη στο τέλος της σελίδας!
Tastebuddy
]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Arxontiko/2010/07/05/%ce%a3%ce%95%ce%9c%ce%99%ce%9d%ce%91%ce%a1%ce%99%ce%9f manos Arxontiko: ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ 2010-07-05T18:22:00-04:00 2010-07-05T18:22:00-04:00 7, 8 & 9 ΙΟΥΛΙΟΥ 2010, 16.00 με 20.00 :
Λιάκος Βασίλης, πρώην καθηγητής Κτηνιατρικής ΑΠΘ
Αλυσσαντράκης Λευτέρης, Γεωπόνος ΤΕΙ Ηρακλείου.
Η εκπαίδευση θα πραγματοποιηθεί στις εγκαταστάσεις του Κέντρου "ΔΗΜΗΤΡΑ' στο Ρέθυμνο (πρώην ΚΕΓΕ) σε συνεργασία με το μελισσοκομικό σύλλογο Ρεθύμνου.
Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνούν για περισσότερες πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής στο 28310-25802 ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Pediatre/2010/07/04/%ce%9a%ce%b1%ce%bb%ce%b7%ce%bd%cf%8d%cf%87%cf%84%ce%b1_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%cf%8c%ce%bd%ce%b5%ce%b9%cf%81%ce%b1_%cf%83%cf%84%ce%b5%ce%b3%ce%bd%ce%ac! pediatre Pediatre: Καληνύχτα και όνειρα στεγνά! 2010-07-04T23:33:00-04:00 2010-07-04T23:33:00-04:00 αυτόν της Χαράς. Καιρό τώρα έχω να ασχοληθώ στο blog με το 2ο αστεράκι μου και σήμερα θα διορθώσω αυτή την …αδικία. Η σημερινή ανάρτηση καθώς και η επόμενη, είναι αφιερωμένες στην κόρη μου και στο πως κάποιες "εφιαλτικές" βραδιές μετατράπηκαν σε ονειρεμένες. Πως μια απελπιστική κατάσταση, γέννησε τις πιο τρυφερές στιγμές που έχω ζήσει με την μικρή μου. Ας πάρω όμως τα πράγματα από την αρχή, και όπως συνήθως συμβαίνει στα παραμύθια να γυρίσω πίσω το χρόνο.
Τα μικρά μου εκπαιδεύτηκαν στο να «ελέγχουν τους σφιγκτήρες τους» που λέμε στην ιατρική, λίγες εβδομάδες μετά τα δεύτερά τους γενέθλια. Στην αρχή, όπως συχνά συμβαίνει με τα παιδιά της ηλικίας τους, έμαθαν να πηγαίνουν στην τουαλέτα την ημέρα. Μάλιστα στην εκκίνηση, η Χαρά πέρασε κατά μερικές μέρες τον Ερμή. Εκείνη έμενε στεγνή μέχρι το γιογιό, ενώ ο μικρός γέμιζε το σπίτι μικρές λιμνούλες και για λίγο επέστρεψε στις πάνες. Ο ανταγωνιστικός όμως χαρακτήρας του, λειτούργησε υπέρ του και μέσα σε λιγότερο από μια εβδομάδα κατάφερε να μένει και αυτός στεγνός.
Στον ύπνο τους, αργήσαμε λίγο να τα εμπιστευτούμε. Πολλά παιδιά πετάνε τις πάνες μια και καλή, μέρα και νύχτα. Εμείς χρειαζόμασταν λίγο περισσότερο χρόνο. Λίγους μήνες αργότερα, και πάντως πριν κλείσουμε τα τρία, με βασικό κριτήριο την στεγνή πρωινή πάνα, πήραμε την απόφαση να κάνουμε την απόπειρα… και δικαιωθήκαμε! Τέλος οι πάνες! Μια έντονη οικολογική παραφωνία, στην κατά τα άλλα άκρως φιλική προς το περιβάλλον ζωή μας. Βλέπετε έχουμε παιδιά και οφείλουμε να τους κληροδοτήσουμε λίγο από τον παράδεισο που μας έχουν δανείσει. Για αυτό ανακυκλώνουμε συσκευασίες, μπαταρίες, παλιές μηχανές, φτιάχνουμε κομπόστ με τα τρόφιμα και τα υπόλοιπα του κήπου, χρησιμοποιούμε το νερό από το μπάνιο για την τουαλέτα, μέχρι και σαπούνι από το λάδι με τα υψηλά οξέα φτιάξαμε(δεν τρωγόταν με τίποτα και για αυτό ακολουθήσαμε στην κυριολεξία την συμβουλή «μην το πιείτε …λουστείτε»). Εκτός λοιπόν από την αναπτυξιολογική σημασία για την ωριμότητα των μικρών μου, δεν μας πήγαινε καλά να γεμίζουμε τα σκουπίδια με …πάνες!
Ακόμα μια μικρή κατάκτηση στην αυτοκρατορία που λέγετε ζωή της Χαράς και του Ερμή. Αυτή την φορά είχαμε ισοπαλία. Αρχικά τουλάχιστον, και τα δύο τα βλαστάρια μου έβγαλαν ταυτόχρονα τις νυχτερινές πάνες. Στην πορεία όμως μας προέκυψε μια δυσάρεστη έκπληξη…
Ο Μάιος πέρασε και τα δίδυμα συμπλήρωσαν τα τρία τους χρόνια. Όλα καλά και όλα ωραία τους πρώτους καλοκαιρινούς μήνες μέχρι που ένα πρωινό του Ιούλη η μικρή μου ξύπνησε μούσκεμα, όχι στον ιδρώτα αλλά στα …τσίσα!
«Ε! θα κουράστηκε πολύ χθες, θα ήπιε πολλά υγρά, θα έφαγε πολύ καρπούζι…» και άλλα τέτοια σοφά σκεφτήκαμε. «Δεν πειράζει, συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες!» είπαμε και αποφασίσαμε να μην αλλάξουμε τίποτα στις πρακτικές μας. Δυστυχώς όμως, οι υγρές καλοκαιρινές νύχτες άρχισαν να επαναλαμβάνονται. Ακόμα και όταν δεν είχε κουραστεί πολύ η μικρή. Ακόμα και όταν δεν έτρωγε πολύ καρπούζι…
Το να αποκλείσουμε την πιθανότητα ουρολοίμωξης ήταν επιτακτική. Μια ουρολοίμωξη θα δικαιολογούσε την απώλεια ελέγχου και την τάση για ούρηση. Όσο δύσκολη είναι η λήψη ούρων από ένα κοριτσάκι βρέφος, τόσο εύκολη γίνεται για ένα κοριτσάκι που πλέον χρησιμοποιεί την τουαλέτα. Η μικρή μου ένα μεσημέρι μετά το σχολείο έκατσε στον "θρονο" για να κάνει "τσίσα". Χωρίς να της πω τίποτα, έβγαλα κρυφά το αποστειρωμένο κυπελάκι και προσποιούμενος ότι απλά έσκυβα ώστε να την "σκουπίσω" όταν τελειώσει, έβαλα το κυπελάκι και έπιασα λίγα ούρα με ελεύθερη ούρηση. Έτσι απλά! Και έτσι απλά το δείγμα ήταν στείρο... Αρα, το παθολογικό αίτιο όλο και απομακρυνόταν.Δεν ξαναβάλαμε πάνα στην Χαρούλα. Μετά από τόσους επιτυχημένους μήνες, η παλινδρόμηση θα ήταν κρίμα. Βάλαμε «πάνα» στο στρώμα, ένα υποσέντονο δηλαδή και αντιμετωπίσαμε το θέμα με απόλυτη φυσικότητα. Δεν υπήρχε περίπτωση να δημιουργήσουμε τύψεις στην μικρή για κάτι που δεν φταίει και που σε καμία περίπτωση δεν κάνει επίτηδες.
Η ψυχραιμία της καλής μου δοκιμάστηκε σοβαρά όταν οι νύχτες της μικρής μου άρχισαν να παρασύρουν στην υγρασία και τις μέρες της. Την έβλεπες να κάνει τον «χορό της βροχής» ή μάλλον πιο σωστά τον «χορό της ούρησης», ξέρετε αυτόν που σκύβεις ελαφρά προς τα εμπρός και στρίβεις τα πόδια σου λες και κοιτάν το ένα το άλλο με αγωνία λες και γνωρίζουν ότι από στιγμή σε στιγμή θα γίνουν μούσκεμα… Την ρωτούσαμε:
«Μήπως θέλεις να κάνεις τσίσα σου;»
«ΟΧΙ!!!» μας απαντούσε κατηγορηματικά, και στα επόμενα δευτερόλεπτα μούσκευε λίγο το βρακάκι της και μετά από λίγο έτρεχε στην τουαλέτα. Εντάξει, το να αλλάζουμε 2-3φορές την εβδομάδα τα σεντόνια από το κρεβάτι το είχαμε αποδεχθεί, όμως να αλλάζουμε 2-3φορές την ημέρα το βρακάκι της…
Ποιας!; Της Χαρούλας, που πριν από περισσότερο από ένα χρόνο είχε πετάξει τόσο εύκολα τις πάνες…
Θυμάμαι χαρακτηριστικά ένα μεσημέρι μόλις είχαμε γυρίσει από το «σχολείο»(έτσι λέμε τον παιδικό) και στην άκρη της σκάλας η μικρή άρχισε τον …«χορό» της. «Μήπως θέλεις να πάμε για τσισάκια;» ρωτώ για να ακούσω το γνωστό «ΟΧΙ!». Στην συνέχεια έκατσε στο πρώτο σκαλί σφίγγοντας τα πόδια της και ως συνήθως είχε την πρώτη απώλεια, για να ζητήσει μόνη της σε λίγα λεπτά να πάει στην τουαλέτα, όπου ολοκλήρωσε το υγρό της έργο.
Ψάχναμε να βρούμε το στρεσσογόνο γεγονός που δημιούργησε αυτήν την κατάσταση και τίποτα δεν μας ερχόταν στο μυαλό. Αυτό που σίγουρα μας ερχόταν ήταν μια μόνιμη οσμή ούρων όταν πλησίαζες το βρακάκι της, που θύμιζε παραμελημένο ηλικιωμένο και που τρέλαινε την γυναίκα μου. Κάποια στιγμή την έπιασα θυμωμένη να μονολογεί… «μήπως το κάνει επίτηδες;;; Αφού φαίνεται ότι θέλει να πάει για τσίσα και το ξέρει, γιατί τα κρατάει;…»
Κάπου εκεί έφαγα την φλασιά…
«Το κάνει επίτηδες!» της λέω ενθουσιασμένος.
«Τι λες;» μου απαντά. «Εσύ δεν επέμενες ότι δεν το θέλει; Ότι πρέπει να βρούμε τον παράγοντα που το προκαλεί και μόνο όταν εκλείψει αυτός ο παράγοντας θα σταματήσει να βρέχεται;..». Η απελπισία, της είχε θολώσει τόσο την κρίση που στο δεύτερο μισό της πρότασης ο τόνος της φωνής της είχε επίτηδες κατέβει μερικές οκτάβες μιμούμενη, στα όρια της ειρωνείας, την δική μου. Το κατάλαβε έγκαιρα και συμπλήρωσε απολογητικά…
« Δεν μπορώ αυτήν την μυρωδιά. Πλησιάζω το μωρό μου και μου θυμίζει τους κατακεκλιμένους παπούδες στο νοσοκομείο. Η μικρή μου αποπνέει …εγκατάλειψη!!»
«Το κάνει επίτηδες» επαναλαμβάνω, «γιατί προσπαθεί να αποδείξει σε εμάς, αλλά κυρίως στον ίδιο της τον εαυτό ότι μπορεί να τα καταφέρει… Αγχώθηκε με τ ις νυχτερινές απώλειες. Απογοητεύτηκε, και μπήκε σε έναν φαύλο κύκλο. Ξέρει βαθιά μέσα της ότι μπορεί να ελέγχει την ούρηση, την ημέρα τουλάχιστον, και προσπαθεί να το αποδείξει. Κάνει κάτι σαν ασκήσεις κύστης, μόνο που δεν ξέρει πότε να το σταματήσει. Της έρχεται η τάση για να πάει στην τουαλέτα και επίτηδες το αναβάλει! Παλεύει να τα κρατήσει για λίγο ακόμα. Στην αρχή της είναι εύκολο. Στην συνέχεια, όταν ζορίζεται, αρχίζει τις γνωστές κινήσεις του «χορού της βροχής». Όταν νιώσει την υγρασία στο βρακάκι της το παίρνει απόφαση, απλώς είναι λίγο αργά…»
«Ωραία! Οπότε τι κάνουμε;»
«Η λύση βρίσκεται στην λύση της νυχτερινής ενούρησης. Μόλις διορθωθεί το βράδυ, θα στρώσει και η μέρα. Αυτή νιώθει προδομένη από το σώμα της και για αυτό προσπαθεί να αποδείξει την ικανότητα της. Αν μείνει στεγνή την νύχτα θα επανέλθει και η ημέρα στα κανονικά της»
«Πλάκα μου κάνεις!» μου απαντά η καλή μου με το μάτι της να γυαλίζει… «εσύ έλεγες ότι μπορεί να περάσουν μήνες ή και χρόνια με την νυχτερινή ενούρηση.. έτσι, θα την βγάζουμε από εδώ και πέρα…»
Είχε δίκιο. Περίπου ένα στα τέσσερα παιδιά βρέχει το κρεβάτι του μέχρι την ηλικία των πέντε και ένα στα πέντε μέχρι την ηλικία των επτά! Ο ενθουσιασμός της έμπνευσης μου, δεν μου άφησε περιθώρια να συνειδητοποιήσω τις συνέπειές της.
«Μην ανησυχείς. Η μισή λύση του προβλήματος είναι να βρούμε την αιτία του»
«Ρε ‘συ Νικολάκη, μήπως να της ξαναβάζαμε πάνα;»
«Δεν υπάρχει περίπτωση!» απαντώ σχεδόν αυστηρά, και βλέπω την ανακούφιση στο βλέμμα της. Στην πραγματικότητα ούτε εκείνη ήθελε η μικρή μας να ξαναγυρίσει στις πάνες. Όχι μόνο λόγω οικολογίας. Κυρίως λόγω ψυχολογίας. Δεν λέει τώρα, κοπελάρα τριών και… να φοράει πάνες! Τα παιδιά είναι σκληρά και οτιδήποτε διαφέρει το «καυτηριάζουν».
Και η λύση ήρθε μέσα από την καθημερινότητα.
Κάποιο απόγευμα που ήμασταν στο σπίτι και παίζαμε, η μικρή μου άρχισε τις γνωστές κινήσεις. Χωρίς να την ρωτήσω την πήρα αγκαλιά και σχεδόν σαν μέρος του παιχνιδιού, την πήγα στην τουαλέτα. Δεν έφερε αντίρρηση. Ακούστηκε μια βρυσούλα να τρέχει με πίεση και μια έκφραση ανακούφισης, σχεδόν ηδονής, απλώθηκε στο προσωπάκι της…
Έτσι πέρασε σχεδόν ένας μήνας. Η νυχτερινή ενούρηση συνεχιζόταν τις περισσότερες βραδιές, όμως η ημέρα είχε βελτιωθεί αισθητά. Άλλες φορές με προτροπή, κάποιες στα όρια της αυστηρότητας και τις περισσότερες φορές μόνη της, κατάφερνε να φτάσει έγκαιρα στην τουαλέτα. Βάλαμε και «στεγανούς» κανόνες, όπως να κάνουμε τσίσα πριν να φύγουμε από ή για το σχολείο, πριν να βγούμε βόλτα και φυσικά πριν πάμε για ύπνο. Αυτό το τελευταίο αποτελεί και μια από τις βασικές οδηγίες για την αντιμετώπιση της νυχτερινής ενούρηση. Δυστυχώς όμως, δεν είχε τα επιθυμητά αποτελέσματα.
Ήρθε και η ώρα να πάμε για τις καλοκαιρινές μας διακοπές. Μια ολόκληρη εβδομάδα με τα ξαδέρφια μας στην Χαλκιδική. Σας έχω ήδη διηγηθεί πως περάσαμε. Αυτό που σας είχα αποκρύψει ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία αυτών των διακοπών: πως καταφέραμε να έχουμε «όνειρα στεγνών νυχτών» που έγιναν πραγματικότητα.
Η λύση του μυστηρίου νυχτερινή ενούρηση της μικρής μου και πως την αντιμετωπίσαμε, στο επόμενο επεισόδιο. Μέχρι τότε…
Να είστε όλοι καλά και τα παιδιά μας καλύτερα! ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ill_timed_or_out_of_time_/2010/07/04/%ce%a4%ce%bf_%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b5%ce%af%ce%bf%ce%bd_%cf%84%ce%bf%cf%85_%cf%80%cf%81%ce%ac%ce%b3%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%82... s_pablo Ill timed or out of time?: Το αστείον του πράγματος... 2010-07-04T10:50:00-04:00 2010-07-04T10:50:00-04:00
Ο Τράμπο, σεναριογράφος των Kitty Foyle (1940), Spartacus (1960) και The Last Sunset (1961) μεταξύ άλλων, υπήρξε ένας βαθύτατα δημοκρατικός και γενναίος άνθρωπος, ο οποίος γράφτηκε στην αμερικανική (και παγκόσμια) ιστορία ως ένας από τους «Δέκα του Χόλυγουντ», δηλαδή ως ένα από τα δέκα θύματα των Μακαρθικών διώξεων το 1947. Αρκετά χρόνια πριν, το 1939, ο Τράμπο έγραψε μια, επίσης θρυλική, νουβέλα η οποία έτυχε θερμής υποδοχής από κοινό και κριτική και η οποία αποτελούσε για δεκαετίες ευσεβή πόθο για τους περισσότερους κινηματογραφικούς σκηνοθέτες.

Το 1970, αφού ο Τράμπο είχε αποκατασταθεί και του είχε, πλέον, επιτραπεί να εργάζεται ξανά (το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς του, όπως και το Brave One (1956) για το οποίο πήρε Oscar, έγινε υπό διάφορα ψευδώνυμα), αποφάσισε ότι το Johnny Got His Gun (για αυτήν τη νουβέλα μιλούσαμε πριν) έπρεπε να γίνει ταινία. Όπως προείπαμε, δεκάδες σκηνοθέτες είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, όμως ο Τράμπο πίστευε, και πολύ καλά έκανε, ότι ο μόνος που θα μπορούσε να αναδείξει το έργο ήταν ο Μπουνιουέλ.

Ο Μπουνιουέλ, ίσως ο μεγαλύτερος κινηματογραφιστής που πάτησε το πόδι του στη γη, σκηνοθέτης των Los Olvidados (1950), Viridiana (1961), Belle De Jour (1967) και Cet Obscur Objet Du Desir (1977) μεταξύ άλλων, υπήρξε ένας βαθύτατα αναρχικός, άθεος και (δεν ξέρω αν και πόσο) γενναίος άνθρωπος, ο οποίος ως μεγαλοφυΐα ήταν και βαθύτατα διαλεκτικός.

Αφού, λοιπόν έγινε η πρώτη επαφή μεταξύ των δύο και, φυσικά, η αρχική συμφωνία, άρχισαν και οι πρώτες συζητήσεις για τη μορφή που θα έπαιρνε το έργο. Όμως ένας δημοκράτης και ένας αναρχικός έχουν ελάχιστα σημεία επαφής. Κάθε φορά που ο Τράμπο ανέφερε τη λέξη «δημοκρατία», ο Μπουνιουέλ ξεσπούσε σε γέλια. Ο εκνευρισμός ήταν διάχυτος. Ο Τράμπο δεν μπορούσε να κατανοήσει το λόγο που ο Μπουνιουέλ γελούσε ακατάπαυστα στο άκουσμα και μόνο της λέξης και ο Μπουνιουέλ, που γνώριζε ότι καμμιά λέξη δεν είναι μονοσήμαντη, δεν μπορούσε να σταματήσει να γελά.

Ο Τράμπο φοβήθηκε, και πολύ καλά έκανε, ότι το αντιπολεμικό αριστούργημα του θα έχανε τα ανθρωπιστικά στοιχεία του στα χέρια του βλάσφημου Ισπανού και ότι το τελικό αποτέλεσμα δεν θα τον αντιπροσώπευε ούτε στο ελάχιστο, οπότε αποφάσισε να διαλύσει τη συνεργασία και να γυρίσει μόνος του την ταινία. Αποτέλεσμα αυτής του της απόφασης ήταν η ειλικρινής, ανθρωπιστική, συγκινητική και μετριότατη, ταινία που τελικά βγήκε στους κινηματογράφους το 1971.

Η ξεροκεφαλιά του Μπουνιουέλ μας στέρησε ένα μεγάλο αριστούργημα… ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/The_Ink_Spot/2010/07/02/Strawberry_Shortcake Carey@Lasso'd Moon Designs The Ink Spot: Strawberry Shortcake 2010-07-02T22:37:00-04:00 2010-07-02T22:37:00-04:00
image from MarthaStewart.com

I LOVE cake, don't get me wrong- but I think this would be perfect for a summer time wedding.

To go along with the cake- I made up this invitation to go with:



It would also be cute for a bridal shower theme as well.  These would make beautiful centerpieces:
From Simon Lycett
Or even just strawberries in a vintage milk glass dishes:
From Green Gardenista
It could get expensive if you had to buy the berries in the store or from your caterer- so this would be a perfect DIY project with bridesmaids- strawberry picking!  The only downside would be that this would be ideal for an earlier to mid June wedding, at least in Vermont as that's when our best picking season is. And, you'll have to be prepared for empty centerpieces by the end of the night- no one can resist a ripe red strawberry!
I need a snack... ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/The_Ink_Spot/2010/06/30/Paper_Carnival_Day_3_-_DIY_supplies,_Overstocks_and_more Carey@Lasso'd Moon Designs The Ink Spot: Paper Carnival Day 3 - DIY supplies, Overstocks and more 2010-06-30T14:50:00-04:00 2010-06-30T14:50:00-04:00 Everybody loves a carnival- hand cut fries with salt and vinegar, puffy fried dough with powdered sugar, candied apples. Well, this isn't a carnival with all of those yummy foods - it's a carnival of yummy paper! Stationers from around the US have banded together to bring you an amazing selection of papers, envelopes, and all kinds of DIY goodies. My overstock Etsy shop, Parts and Parcels, features envelopes, pocket folds and all kinds of paper goodies to make programs and invitations. 

Fellow stationer mmm...paper® has beautiful Japanese Yuzen papers which work well as backings, wraps or other fun embellishments you may come up with. If you're a stationer just starting out, check out mmm...paper's blog Sage Wedding Pros- chock full of excellent advice on how to (or how not to) get started in the wedding industry.  She'll have a great post tomorrow about becoming a stationer.Aren't these papers gorgeous?

I'll continue to stock Parts and Parcels with paper goodies after the carnival ends- who knows what wonders you might find!For more information about Paper Carnival and its participants, check out our Facebook page!

]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ill_timed_or_out_of_time_/2010/06/29/Uncle_Sam s_pablo Ill timed or out of time?: Uncle Sam 2010-06-29T19:25:00-04:00 2010-06-29T19:25:00-04:00
Οπότε, πριν μεγαλοπιαστώ με αυτά που δεν θα με πάρει ο χρόνος να διαβάσω και δευτερη φορα, ξανάπιασα κάποια παλιά αγαπημένα, σκονισμένα στα πίσω ράφια της βιβλιοθήκης. Διάβασα δεύτερη φορά τους Νεκρούς και ενταφιάστηκα δίπλα σε έναν έρωτα ακριβοπληρωμένο μια βροχερή νύχτα. Δυο φορές ακόμα το Πέδρο Πάραμο και αφουγκράστηκα τους ψίθυρους και τις κραυγές των παρακείμενων τάφων.

Και τώρα ξαναδιαβάζω το Ο Μαλόν Πεθαίνει. Ο Μπέκετ είναι ο νονός μου. Όχι. Aυτός είναι ο Καμύ. Όταν τον πρωτοσυνάντησα, άλλαξα θρησκεία και όνομα...

Ο Μπέκετ είναι ένας μακρινός θείος. Σαν αυτούς τους θείους, που βρίσκεις σε κάποιες οικογένειες και κανείς δεν μιλά γι'αυτούς. Kι όταν το κάνουν, το κάνουν ψιθυριστά. Σαν μια αρρώστια που αν δεν ακουστεί δυνατά θα φύγει, και ο ταλαίπωρος κρεβατωμένος θα σηκωθεί ως ο παράλυτος της Βηθεσδά. Κι εσυ ρωτάς ποιος είναι αυτός ο θείος και πλάθουν ιστορίες μεγαλείου στις Αμέρικες και δεν μαθαίνεις ότι πήγε για τσιγάρα κι έφυγε ή ότι πήγε για τσιγάρα κι "έφυγε".

Κι όταν ο κόσμος τού του δίνει εξιτήριο κάθεσαι και κοιτάς αποχαυνωμένος αυτό το εξωτικό πλάσμα που ξέβρασε μια θάλασσα που ποτέ δεν γνώρισες κι ακούς μαγεμένος ιστορίες για χώρες που ποτέ δεν υπήρξαν και ξαφνικά ξέρεις ότι είσαι ο μόνος που τον αγαπάς κι ο μόνος που εκείνος αγαπάει, γιατί ποτέ δεν τον κατάλαβες κι αυτός ποτε δεν κατάλαβε εσένα. Κι αυτό σας φτάνει. Κι όταν πεθάνει, γιατί θα πεθάνει, όπως όλοι πριν και όλοι μετά, ξέρεις πως δεν θα κλάψεις

κι αρχίζεις να μιλάς σαν αυτόν και να κοιτάς σαν αυτόν και οι συγγενείς με βλέμμα επιτιμητικό κουνούν το κεφάλι σαν περιστέρια στο Σύνταγμα κι η μάνα σου κλαψουρίζει "σαν τα μούτρα του τον κατάντησε" και ο πατέρας σου καταριέται την ώρα και τη στιγμή, γιατί δεν έγινες γιατρός ή δικηγόρος ή στρατιωτικός, τέλος πάντων ρε αδελφέ, να έχεις ένα σίγουρο μισθό, να κάνεις οικογένεια. Κι αυτό το ένα, τα δύο, άντε το μισό ταλέντο που είχες δεν το καλλιέργησες, δεν το σπούδασες να το κάνεις δίπλωμα στον τοίχο και μετά να το πουλήσεις δυο δραχμές την οκά. Μόνο το έκανες όνειρο.

Ή εφιάλτη.

Δεν έχει σημασία.

Και περιφέρεσαι αδίκως, αναζητώντας και γράφοντας, γράφοντας και αναζητώντας και όταν βρίσκεις αυτό που αναζητάς, σε αποφεύγει, σε υποτιμά, γελάει παιχνιδιάρικα και κρύβεται ξανά. Κι εσένα δεν σε νοιάζει γιατί ο θείος σου, ο αγαπημενος σου θείος, σου άφησε ότι πιο πολύτιμο είχε. Τον πιο φτωχό θησαυρό που θάφτηκε ποτέ σε νησί...

--------------------------------------------------------------------------------
Με διακόπτω για να δηλώσω πως αισθάνομαι σε εξαιρετική φόρμα. Παραλήρημα ίσως.

Μαλόν ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/TasteBud.gr/2010/06/29/%ce%95%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%b1%cf%84%cf%8c%cf%81%ce%b9%ce%bf_%e2%80%9c%ce%a3%cf%8d%ce%b2%cf%81%ce%b9%cf%84%ce%bf%cf%82%e2%80%9d TasteBud.gr: Εστιατόριο “Σύβριτος” 2010-06-29T18:20:00-04:00 2010-06-29T18:20:00-04:00




Στην Αγία Φωτεινή του δήμου Συβρίτου (ή όπως πολύ απλά λέγεται Αμαρίου) υπάρχει το εστιατόριο “Σύβριτος”. Στην αρχή ήμουν επιφυλακτικός αφού ο οικισμός αν και μικρός είναι μοντέρνος, η ταβέρνα είναι μοντέρνα, και έτσι δεν περίμενα κάποια έκπληξη. Η Αγία Φωτεινή είναι μετόχι των αποστόλων που είναι η έδρα της περιοχής Αμαρίου και έχει ταχυδρομείο, δημαρχείο,κέντρο υγείας, σχολείο και Κ.Ε.Π.



Η περιοχή γενικότερα βρίθει ιστορικών χωριών και βυζαντινών εκκλησιών κυρίως του δωδέκατου και ενδέκατου αιώνος και χαρακτηρίζεται από πληθώρα οικισμών οι οποίοι είναι κατά κανόνα μικροί και έχουν μικρή απόσταση μεταξύ τους. Στο χωριό Θρόνος τρία χιλιόμετρα πιο πέρα (προς Αρκάδι) βρίσκεται ο ναός της Παναγίας ενώ στο χωριό Γέννα (άλλα τρία χιλιόμετρα προς την ενδοχώρα) βρίσκεται η μνημειακή ελιά της Γέννας που έχει ηλικία 2.300 ετών!



Η ταβέρνα συστεγάζεται με ένα κρεοπωλείο, και το κρέας είναι κυρίως ντόπιας παραγωγής. Μπορεί να μην είναι τόσο συνηθισμένο, ειδικά για έναν Αθηναίο όπως εγώ, αλλά αυτό εγγυάται ότι τα κρεατικά είναι καλής ποιότητας. Το όλο σκηνικό δεν είναι εντυπωσιακό μέχρι να δεις την θέα στην πίσω αυλή της ταβερνας και όπως έμαθα από Ρεθεμνιώτες στον γυρισμό μου, η ταβέρνα έχει φήμη και έξω από την περιοχή και φέρνει κόσμο ακόμη και από το Ρέθυμνο. Έκτοτε έχω επιστρέψει αμέτρητες φορές και έχω δοκιμάσει σχεδόν ολόκληρο το μενού και νομίζω ότι η συνταγή που πετυχαίνει καλύτερα είναι το χοιρινό στην κατσαρόλα με λαχανικά.



Αν και η περιοχή είναι γνωστός προορισμός “ρακο-τουρισμού”, επισκέπτες δηλαδή -συνήθως άντρες- που πάνε κάπου πίνουν ρακές, κρασιά και τρώνε πολύ χοιρινό και κατσίκι και μετά φεύγουν, είναι ευκαιρία και για μια καλή εκδρομή και η ταβέρνα “Σύβριτος” είναι σίγουρα ένας προορισμός που δεν μπορείτε να χάσετε.


Και όπως πάντα μην ξεχάσετε να δείτε την ακριβή τοποθεσία στον χάρτη του tastebud.gr ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ill_timed_or_out_of_time_/2010/06/26/%ce%91%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%ac%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%b7_%ce%bd%cf%8d%cf%87%cf%84%ce%b1 s_pablo Ill timed or out of time?: Αμερικάνικη νύχτα 2010-06-26T13:43:00-04:00 2010-06-26T13:43:00-04:00
Κενό πάλι.

Βάζω μουσική, να χαλαρώσω. Cupid, draw back your bow and let your arrow go...




Τι φωνή, θεέ μου. Την ακούω και νιώθω ερωτευμένος. Χωρίς αντικείμενο έρωτας γίνεται? Όχι, μάλλον. Ανακαλώ κάποιες παλιές αγάπες. Κάτι μικρό. Την Χριστίνα, ας πούμε. Ταιριάζει και με το τραγούδι, δεν έγινε τίποτα μεταξύ μας... Τότε γιατί τη θυμάμαι ακόμα? Δώδεκα χρόνια μετά. Ας είναι... Άλλωστε να γράψω κάθισα. Για ενα χορό κι ενα γοβάκι. Κι ένα γάμο μετά...

Κατ.

Ο Sam συνεχίζει. At first I thought it was infatuation, but, oh, it lasted so long...




Ο χορός...

Μουσική, ρυθμός, δυο σώματα. Αυτά φτάνουν. Α, και κάπου να πατάνε, λίγος χώρος να στροβιλιστούν. Να ακουμπήσει, τυχαία, το χέρι στη μέση της κι αυτή να γείρει, πάλι τυχαία, το κεφάλι στον ώμο του. Να ανταμώσουν τα βλέμματα, ν'ακουμπήσουν τα χείλη, ανεπαίσθητα, σαν από λάθος. Να πλατύνουν τα στόματα, να βρεθούν, κάπου εκεί, στη μέση του σύμπαντος. Να ακουστεί ένας ψίθυρος και να σβήσει η μουσική...

Φοντί ανσενέ.

Ο Sam δίνει το καλύτερο word scatting που ηχογραφήθηκε ποτέ. I know, I know, I know, I love, love, love love, love you and you alone where meant for me. Please, give your loving, loving, loving, loving, loving, loving, loving, loving heart to me...




Το γοβάκι...

Μια υπόσχεση κολλημένη στην πίσσα του κεφαλόσκαλου. Ένα χαμόγελο, δειλό, βιαστικό σαν ένοχο χάδι. Βλέμματα, κρυφά, που διασταυρώνονται σαν από φόβο. Αρώματα βανίλιας και πράσινου τσαγιού. Ένα φευγαλέο άγγιγμα. Στόματα από κανέλλα και μαύρο ρούμι. Ψίθυροι υγροί. Σαν βουητό δυο λέξεις σε μία. Επιτέλους, ενότητα!!! Πύρρειος νίκη...

Φοντί ο νουάρ.

Ο Sam καταλήγει. We'll have our quarrels and you'll upset me, but what can I do...




Ένας γάμος...

Πως το έλεγαν οι παλιοί αριστεροί? Νόμιμη πορνεία. Κυνικοί μπάσταρδοι! Συμβιβασμός. Ναι, αυτό είναι πιο καλό. Λίγο τραχύ, αλλά πιο καλό. Δυο σώματα με εγωισμούς, έτοιμους να υποχωρήσουν υπό το βάρος... Μιας συνήθειας? Κάποιας ανάγκης? Μιας αγάπης που μπορεί να ξεστομίσει χωρίς φόβο, αλλά με περίσσιο πάθος "για πάντα"?

Για πάντα.

Να μια καλή ευχή.

Και μια κατάρα...

Χάπυ εντ. ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/feed.php?channel=79&y=2010&m=06&d=25&iid=1761 Elpizo: Oι θρασύδειλοι...οι εχθροί της ειρήνης. 2010-06-25T13:00:00-04:00 2010-06-25T13:00:00-04:00

Κτύπησαν και πάλι οι εχθροί της ειρήνης...και σκότωσαν...κι έσπειραν την καταστροφή...

Κι έπληξαν αυτό που τους αντιμάχεται...αυτό που τους πολεμά...αυτό που ορθώνεται με θάρρος και παρρησία απέναντι τους.

Κι έπληξαν για λίγο το πρόσωπο του Νόμου...εκεί στη βάση του, στο Υπουργείο προστασίας του πολίτη.

Κι αφαίρεσαν αναίτια μια ανθρώπινη ζωή,ένα εξαίρετο Αξιωματικό της Ελληνικής Αστυνομίας,ένα υπέροχο άνθρωπο,ένα ένα άξιο συνεργάτη του Υπουργού..

Οι θρασύδειλοι ,οι ανόητοι,οι δηλητηριασμένοι από τον εγωισμό τους σκότωσαν...και δολοφόνησαν τον Γιώργο Βασιλάκη κι έσπειραν τη θλίψη ...

Και τώρα συσκέπτονται στα υπόγεια,μακριά απ' το φως της αλήθειας και της Δημοκρατίας...και σκάνε απ΄το κακό τους...και μουγκρίζουν για το τι δεν πήγε καλά...γιατί, ο στόχος τους ήταν η κεφαλή του Νόμου,ο ηγέτης,ο ίδιος ο Υπουργός,ο Μιχάλης Χρυσοχοίδης.

Ανόητοι και θρασύδειλοι,η Δημοκρατία δε σας φοβάται...και η Ελλάδα δε σας δέχεται,όποιοι κι αν είστε...γιατί σκοτώσατε...και δολοφονήσατε...και θελήσατε να σπείρετε το φόβο και τον τρόμο...για να εξυπηρετήστε τα σκοτεινά σχέδια σας... κι ακόμη για να βλάψετε την πατρίδα μας...

Ανόητοι και θρασύδειλοι...άν έχετε λίγο φιλότιμο...έστω μια σπιθούλα...λίγο από το φως της αγάπης...είναι ώρα να κοιτάξετε ο ένας τον άλλον στα μάτια...

*Εμείς, είμαστε κοντά στην οικογένεια του Γιώργου Βασιλάκη κι εκφράζουμε την αγάπη και τη συμπαράστασή μας και προσευχόμαστε ο Πανάγαθος Θεός να τους δίνει υπομονή και δύναμη.

*Κι είμαστε κοντά στον Υπουργό που αγωνίζεται και τολμά, στον υπουργό που δε συμβιβάζεται...που παλεύει με όραμα... προς όφελος των πολιτών και που αντίπαλός του είναι μόνο το έγκλημα.

]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ill_timed_or_out_of_time_/2010/06/25/%ce%9c%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%b9%ce%ba%cf%8c%ce%bd_%ce%b4%ce%b9%ce%ac%ce%bb%ce%b5%ce%b9%ce%bc%ce%bc%ce%b1 s_pablo Ill timed or out of time?: Μουσικόν διάλειμμα 2010-06-25T10:27:00-04:00 2010-06-25T10:27:00-04:00
Στη διάρκεια των χρόνων αυτών, παρακινούμενος από το μπλογκ μου, έφτιαξα κάποιες συλλογές, μια εκ των οποίων αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας. Music of My Soul Vol. 1, (Funk Your Sexy Body) λοιπόν και ελπίζω να αρέσει έστω και σε έναν.

(Παρένθεση)
Τον τελευταίο καιρό βλέπω κόσμο να μοιράζει μπλογκοδώρα. Πάντα θεωρούσα ότι μόνη μου περιουσία είναι τα βιβλία μου και οι μουσικές μου κι επειδή τα βιβλία δεν περνάνε μέσα από την dsl (δοκίμασα), ας μου επιτραπεί να δωρίσω κάποια από αυτά τα τραγουδάκια σε 2-3 καλούς φίλους. Προς θεού, δεν είναι οι μόνοι που αξίζουν ένα καλό δώρο, αλλά αυτοί μου'ρχονται τώρα, οπότε...

Στον Αστεροειδή το I've Been Watching You (Move Your Sexy Body), γιατί πρώτον, λόγω φωτογραφίας κάτι τέτοια κάνει, δεύτερον, γιατί τον έχω κόψει για χορευταρά (στο μπάνιο του) και τρίτον, γιατί μια ανάρτηση του ήταν το έναυσμα να ανεβάσω αυτή τη συλλογή.

Στην Couλα το Strawbeery Letter 23, γιατί είναι από τα αγαπημένα μου τραγούδια, όπως κι αυτή από τις αγαπημένες μπλογκοφίλες, και οι στίχοι είναι εντελώς couλοί (psychedelic, baby).

Στην Ιφιμέδεια το Gratitude, γιατί σε κάθε ανάρτηση της κάνει λογοτεχνία και ξέρει πόσο πολύ αγαπάω τις λέξεις.

Και τέλος στη Λου το Caribbean Sunset, γιατί όλο γράφει για χαβάες, πάρτυ και ηλιοβασιλέματα και ήθελα να της χαρίσω κι εγώ ένα.
(Κλείνει η παρένθεση)


Go To FileFactory.com

Η συλλογή είναι φτιαγμένη για να χωράει σε ένα cd και για να ακούγεται με αυτή τη σειρά. Φυσικά, αν κάποιος θέλει κάποιο τραγούδι, ή ολόκληρη τη συλλογή, μπορεί να το βρεί εδώ. ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/The_Ink_Spot/2010/06/24/_Tourmaline__Sneak_Peek Carey@Lasso'd Moon Designs The Ink Spot: "Tourmaline" Sneak Peek 2010-06-25T05:15:00-04:00 2010-06-25T05:15:00-04:00


Easily paired with a silver cardstock backing- this invitation will be printed on #100 white linen cardstock, but can be recolored to match your color scheme.


]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ill_timed_or_out_of_time_/2010/06/23/%ce%a4%ce%bf%cf%85_%cf%80%ce%bf%ce%b4%ce%b1%cf%81%ce%b9%ce%bf%cf%8d s_pablo Ill timed or out of time?: Του ποδαριού 2010-06-23T21:42:00-04:00 2010-06-23T21:42:00-04:00
Όσο πιο αργά περπατάω, τόσο πιο χαλαρές γίνονται οι σκέψεις. Ήρεμες, κάπου κάπου γαλήνιες, σχεδόν στατικές. Σίγουρα ολοκληρωμένες, σε μια ευθεία, με αρχή, μέση και τέλος.

Καμμία έκπληξη.

Όταν, όμως, περπατάω γρήγορα, οι σκέψεις τρέχουν κι αυτές. Λέξεις, ατάκτως ερριμένες, ανακατεύονται με εικόνες, χρώματα, κίβδηλες αναμνήσεις και γίνονται ποτάμι. Ένα ποτάμι ζωογόνο, ορμητικό, θορυβώδες. Αισθάνομαι ότι γεννήθηκα μέσα σ'αυτή τη βουή. Γίνομαι κτήμα της. Μπαίνω στο νερό. Bγάζω όλον τον αέρα. Bυθίζομαι στον πυθμένα, όπως κάναμε μικροί, εκεί που το μπλε συναντά το μαύρο και οι μορφές τρεμοπαίζουν. Στέκομαι εκεί με τα μάτια ανοιχτά κι όταν πια δε μπορώ άλλο, αφήνω το σώμα μου ν'ανέβει, βίαια, στην επιφάνεια και μένω εκεί. Ώσπου να συναντήσω τη θάλασσα.

Ηλεκτρίζομαι!!!

Ίσως γι'αυτό τρέχω σπανίως...

------------------------------------------------------------------------------------
"Μια ιστορία πρέπει να έχει αρχή, μέση και τέλος... αλλά όχι απαραιτήτως σε αυτή τη σειρά"

Jean-Luc Godard ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ill_timed_or_out_of_time_/2010/06/22/... s_pablo Ill timed or out of time?: ... 2010-06-22T19:45:00-04:00 2010-06-22T19:45:00-04:00
Καλοκαίρι. Ζέστη. Ήλιος. Θάλασσα. Ίσκιος. Ραστώνη. Ελευθερία. Χρόνος. Ηρεμία. Επιθυμία. Έρωτας. Ευτυχία.

Ευτυχία...

Βαριές κουβέντες. Απ'την αρχή, ξανά. Μα κάτι... Δεν... Μια απουσία.

Καλολογικά στοιχεία. Λίγο χρώμα. Αυτά, ναι...

Έξυπνος άνθρωπος. Κοφτερό μυαλό. Αδέξιο χαμόγελο. Θλιβερό αστείο. Όλα καλά τώρα.

Υπέροχος. Ανυπόφορος. Καυτός. Αγαπημένος. Δροσερός. Διαβρωτικός. Απολαυστικός. Ανυπέρβλητος. Αναπάντεχος. Μεσημεριανός. Κλεμμένος. Ξιπασμένος.

Όλα στη θέση τους. Ανακάτεμα και πάλι από την αρχή...

Ανυπέρβλητο καλοκαίρι... Όχι. Πρώτα η λέξη, μετά το καλολογικό. Καλοκαίρι ανυπέρβλητο.

Καλύτερα τώρα.

Καλοκαίρι ανυπέρβλητο. Ζέστη απολαυστική. Ήλιος αναπάντεχος. Θάλασσα ανυπόφορη. Ίσκιος καυτός. Ραστώνη κλεμμένη. Ελευθερία ξιπασμένη. Χρόνος αγαπημένος. Ηρεμία δροσερή. Επιθυμία υπέροχη. Έρωτας μεσημεριανός. Ευτυχία διαβρωτική.

Όλα καλά καμωμένα. Μα, όχι. Πάλι κάτι... Δεν... Εκεί...

Αύριο πάλι. Καλύτερα... ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/The_Ink_Spot/2010/06/21/Stowe_Mtn_Lodge_Wedding Carey@Lasso'd Moon Designs The Ink Spot: Stowe Mtn Lodge Wedding 2010-06-21T18:20:00-04:00 2010-06-21T18:20:00-04:00

I also made the place cards, table cards, favor tags, programs, napkins, door hangers and thank yous (and the monogram which was featured throughout the wedding, including the lighting!):
(I love how these are set up!)




Carrie at Storied Events did the amazing design for this wedding and it was great working with her and Jessica . You can see more images on Storied Events Facebook page.  Congratulations to Jessica and Jeffery- I wish you both the best!


]]> http://www.rethymnoblogs.gr/The_Ink_Spot/2010/06/21/Ch-Ch-Changes! Carey@Lasso'd Moon Designs The Ink Spot: Ch-Ch-Changes! 2010-06-21T17:33:00-04:00 2010-06-21T17:33:00-04:00
Keep an eye out for new images on the website/and or Facebook of these papers in action!
]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Pediatre/2010/06/20/%ce%9f_%cf%87%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%bf%cf%82_%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9_%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%ce%bb%cf%8d%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%bf%cf%82_%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%cf%81%cf%8c%cf%82,_%cf%84%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%ac%cf%87%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd_%ce%b3%ce%b9%ce%b1_%cf%84%ce%b1_...%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%ac! pediatre Pediatre: Ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός, τουλάχιστον για τα ...παιδιά! 2010-06-21T00:07:00-04:00 2010-06-21T00:07:00-04:00 καθυστερήσει να γράψω τόσο καιρό άλλη φορά. Δυστυχώς, έσπασα κάθε προηγούμενο ρεκόρ… Ευτυχώς, η αιτία, ή μάλλον οι αιτίες, ήταν στην πλειοψηφία τους καλές. Η βασικότερη ήταν η μετακόμιση του ιατρείου μου. Μετά από 6 ολόκληρα χρόνια, έκανα το μεγάλο βήμα και… νιώθω, ότι πλέον εργάζομαι στον παράδεισο!

Αρκετά όμως! Η τελική μου απόφαση για την σημερινή εισαγωγή ήταν να είναι σύντομη. Προχωρώ λοιπόν στην σύνδεση με την προηγούμενη ανάρτηση. Αφιερωμένη σε όσους ανησύχησαν για τον Ερμούκο μου και μου το έδειξαν, μου το είπαν ή μου το έγραψαν.


Είναι εκπληκτικό το πώς επουλώνουν τις πληγές τους τα παιδιά! Η άκρη από το δακτυλάκι του Ερμή έχει θρέψει πλήρως. Μια αχνή γραμμούλα, μόλις που διακρίνεται και οριοθετεί το τμήμα που παραλίγο να αποχωριστεί για πάντα ο μικρός μου. Ένα μικρό νυχάκι έχει ξεκινήσει έναν εκπληκτικό αγώνα δρόμου, έχοντας διανύσει περισσότερο από τα δύο τρίτα της απόστασης μέχρι την άκρη του δακτύλου και μοιάζει να είναι αντάξιο του προκατόχου του. Όλα δείχνουν ότι, το περιστατικό που μαύρισε τις τελευταίες απόκριες σύντομα θα βουλιάξει και θα χαθεί στην λήθη. Αυτές οι αράδες θα μείνουν να μας θυμίζουν πως η καθημερινότητα του Ερμή άλλαξε για μερικές μέρες.
Μόλις πήγαμε σπίτι, μετά το νοσοκομείο, το αριστερό του χέρι ήταν μπαταρισμένο και στο δεξί του είχε ένα μικρό ταβλάκι να κρατά στην θέση του τον φλεβοκαθετήρα. Τις πρώτες δόσεις αντιβίωσης έπρεπε να τις πάρει ενδοφλέβια. Ήταν από τα λίγα σημαντικά πλεονεκτήματα του να έχει γιατρό πατέρα ο Ερμής μου. Όποιος άλλος, θα έπρεπε να μείνει στο νοσοκομείο για νοσηλεία, ενώ εμείς την κάναμε κατ’ οίκον…
Το τραύμα στο μικρό δακτυλάκι του ήταν πολύ σοβαρό. Αν και δεν είχε σπάσει το κόκαλο, ωστόσο είχε σχεδόν αποκαλυφθεί και υπήρχε κίνδυνος για μόλυνση.
«Για δύο πράγματα ανησυχούμε» μας εξηγεί ο ορθοπεδικός ενώ ετοιμάζεται να μας κάνει την πρώτη αλλαγή: «από την μία να αιματώνεται καλά όλη η περιοχή και από την άλλη να μην μολυνθεί». Ευτυχώς, το ροδαλό χρώμα στο δέρμα κάλυπτε όλη την περιοχή και παρόλο που η εικόνα ήταν ακόμα μακάβρια, με τα ράμματα και τα ξεραμένα αίματα, το τραύμα φαινόταν καλό και χωρίς μόλυνση. Το παλιό νύχι ήταν στην θέση του, σαν ένας φυσικός νάρθηκας, κάτι σαν φύλακας, για να προστατεύει και να κατευθύνει την επούλωση. Ο μικρός μου πόνεσε όταν ξεκολλούσαν οι γάζες στην αλλαγή και η Χαρούλα με ελαφρά πηδηματάκια αποχώρησε από το δωμάτιο. Μάλλον μετάνιωσε που επέμενε να έρθει μαζί μας.
Αξιομνημόνευτη είναι και η προσαρμοστικότητα που έχουν τα παιδιά! Ενώ ο μικρός μου ούτε να φάει, ούτε να πιεί νερό, ούτε καν να πάει στην τουαλέτα δεν μπορούσε μόνος του, ωστόσο απολάμβανε τις περιποιήσεις μας. Το τραύμα του δεν τον πονούσε και χειριζόταν την προσωρινή του αναπηρία λες και είχε γεννηθεί με τους επίδεσμους και το ταβλάκι στο χέρι. Για να θέσει, που λέμε και εδώ στην Κρήτη, «βουτούσε» θαρρείς, πρώτα με τους αγκώνες και μετά γυρίζοντας με την πλάτη ξάπλωνε προστατεύοντας τα χέρια του. Κοιμόταν ανάσκελα, με τα χέρια του αριστερά και δεξιά από το κεφάλι του. Έπιανε το γιαουρτάκι ανάμεσα στο δεμένο αριστερό του χέρι και στο στήθος του, και στην συνέχεια σφηνώνοντας το κουταλάκι ανάμεσα στα ακροδάκτυλα που πρόβαλαν πάνω από το ταβλάκι στο δεξί του χεράκι έτρωγε μόνος του κανονικά. Βέβαια, τις περισσότερες φορές απολάμβανε, σχεδόν απαιτούσε, τις τιμές μαχαραγιά που τον ταΐζουν και τον ποτίζουν οι υπήκοοί του. Έμοιαζε σχεδόν να διασκεδάζει φωνάζοντας «τσίσααα!», ενώ μας περίμενε μπροστά στην λεκάνη της τουαλέτας. Είχε πλάκα, πως μας επέβλεπε ενώ του κατεβάζαμε το παντελόνι και το βρακάκι, για να τον βοηθήσουμε να ευθυβολήσει με τον κίτρινο πίδακα…
Τις πρώτες τέσσερις μέρες η στολή του Spiderman έγινε μόνιμη αμφίεση. Τουλάχιστον το πάνω μέρος που δεν μπορούσαμε να βγάλουμε. Το μόνο που δεν μπορούσε να κάνει και του έλειπε ήταν… να ζωγραφίσει! Αυτό ήταν και η μοναδική αφορμή για γκρίνια, όταν την είχε ανάγκη.
«Τώρα πως θα ζωγραφίζωωω;…». Βλέπετε έχει κληρονομήσει το ταλέντο της μαμάς του.
«Μόλις βγάλουμε το ταβλάκι αντράκι μου, θα ζωγραφίζεις όπως πριν…» και την ώρα που ξεστόμιζα τις λέξεις μάντευα την απάντηση…
«Και πότε θα το βγάλουμεεε;;;..»
Περάσανε οι τέσσερις μέρες της ενδοφλέβιας αντιβίωσης και ελευθερώσαμε το δεξί χέρι. Σχεδόν δεν καταλάβαινες ότι είχε κάποιο πρόβλημα. Αν εξαιρέσεις την πρώτη απόπειρα να φάει γιαούρτι, όταν παρασυρμένος από την δύναμη της συνήθειας των τελευταίων ημερών, αφού «σφήνωσε» το κεσεδάκι ανάμεσα στο μπαταρισμένο αριστερό του χέρι και την κοιλιά του, έπιασε και πάλι το κουταλάκι με τα ακροδάκτυλα του δεξιού χεριού.
«Αφού βρε χαζούλι δεν έχεις πια ταβλάκι» του λέει χαχανίζοντας η Χαρούλα. Κοιταχτήκαμε και αρχίσαμε να γελάμε…
Να είστε όλοι καλά και τα παιδιά μας καλύτερα!


(το παραπάνω έργο είναι όντως του Ερμούλη μου... πριν καλά-καλά κλείσει τα τέσσερα!)Είμαι ή δεν είμαι ο βασιλιάς των χαζομπαμπάδων!!!



]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ill_timed_or_out_of_time_/2010/06/19/Songs_In_The_Key_Of..._Summer s_pablo Ill timed or out of time?: Songs In The Key Of... Summer 2010-06-20T01:41:00-04:00 2010-06-20T01:41:00-04:00
Βάλθηκα τις τελευταίες μέρες να δω αν μπορώ να φτιάξω μια αξιοπρεπή λίστα με βραζιλιάνικα μπιτάκια, κυρίως μπόσες, με λίγη καλοκαιρινή διάθεση.

Ελπίζω να τα κατάφερα...


Go To FileFactory.com

Αν σας αρέσει κάποιο κομματάκι και το θέλετε, πατάτε εδώ το βρίσκετε και το κατεβάζετε. ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/feed.php?channel=86&y=2010&m=06&d=15&iid=1728 s_pablo Ill timed or out of time?: [nt] 2010-06-15T20:17:00-04:00 2010-06-15T20:17:00-04:00




Είναι περίεργο να διαπιστώνουμε ότι η πιο διανοούμενη ζωγραφική, εκείνη που επιδιώκει να περιορίσει την πραγματικότητα στα ουσιαστικά της στοιχεία, δεν είναι, στο τελευταίο της στάδιο, παρά μια οπτική απόλαυση.
Από τον κόσμο κράτησε μόνο το χρώμα.

Albert Camus


Πριν πολλά χρόνια, νεότερος, αναλυτικότερος, αυθαδέστερος, είπα σε κάποιον φίλο, σπουδαστή της Καλών Τεχνών. Τι κάνει αυτό το πράγμα τέχνη? Τι νόημα έχει?


Μα, είναι όμορφο, απάντησε λίγο απορημένος.


Όπως ο κόσμος...




Και τα ταξίδια μας...




Και οι ανησυχίες μας...




Και οι έρωτες μας...




Και μερικές φορές, πέρα από σχήματα και χρώματα, κάποια πράγματα, απλώς μιλούν στην ψυχή μας...

--------------------------------------------------------------------------------
Κατά σειρά οι πίνακες που παρουσιάζονται: Pablo Picasso - Blue Nude, Juan Miro - Blue II,
Wassily Kandinsky - Several Circles, Paul Klee - Tunisian Garden, Giacomo Balla - Pessimism & Optimism, Jackson Pollock - Eyes In The Heat, Van Gogh -Wheat Field With Crows ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ill_timed_or_out_of_time_/2010/06/13/%ce%93%ce%b1%ce%bc%cf%8e_%cf%84%ce%b7%ce%bd_%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b1%ce%b4%ce%af%ce%ba%ce%b7_%ce%bc%ce%bf%cf%85... s_pablo Ill timed or out of time?: Γαμώ την καταδίκη μου... 2010-06-13T13:26:00-04:00 2010-06-13T13:26:00-04:00
Λέω να πάω σε κανένα γιατρό, αλλά οι προηγούμενες τρεις απόπειρες πήγαν στράφι. Δεν έχεις τίποτα μου είπαν. Ευχαριστώ, αλλά αυτό το τίποτα με μεταμορφώνει σε Κουασιμόδο και δεν ξέρω και καμμιά Εσμεράλδα να βολευτώ ο άνθρωπος. Οπότε πλακώνομαι στα αντιισταμινικά και περιφέρομαι σαν σφαγμένος κόκκορας από τοίχο σε τοίχο.

Εγώ στη χθεσινή απονομή βραβείων από την Couλα

Όλοι επιμένουν ότι είναι ψυχοσωματικό. Πιάσαμε πάτο δηλαδή. Πέντε μήνες τώρα ζω με τους γονείς μου, άνεργος, τρώω από τα έτοιμα (τα οποία παρεμπιπτόντως τελειώνουν οσονούπω), μου ανέβηκε η χοληστερίνη (72 κιλά απολειφάδι) και έχω κολλήσει και τον αγάμητο. Η μόνη γυναίκα που μ'εχει προσέξει τελευταία είναι η μητέρα μιας γνωστής που με εκθείαζε σε κοινούς μας φίλους. Εντάξει, τη λυπήθηκα τη γυναίκα, ο στραβισμός δεν είναι ασθένεια παίξε γέλασε, αλλά δεν μπορούσε να την κληρονομήσει και η κόρη της μπας και δούμε κι εμείς θεού πρόσωπο? Έστω και μια γωνία ρε παιδί μου.

Όφου (να θυμηθώ λίγο και την Κρήτη) γκρίνια, θα μου πεις. Και καλά θα κάνεις. Καλά περνάω, δεδομένων των καταστάσεων, και παράπονο δεν θα πρεπε να έχω, όμως κάθε ασθένεια νοσταλγεί την υγεία κι αυτή η προσμονή έχει αρχίσει να μου δίνει στα νεύρα. Και όσο νευριάζω, φουντώνω. Και όσο φουντώνω... Φαύλος κύκλος.

Τελείωσε κι ο Παπακαλιάτης κι έχασα την παρηγοριά μου. Αυτός στείρος, άνεργος, υιοθετημένος και τάπας (σαν κι εμένα) και έχει λοφτ με θέα την Ακρόπολη και ζουζουνογκομενίτσα, κάτι θα γίνει και με μένα. Να διαβάσω κανένα Άρλεκιν μπας και ξεχαστώ? Βαριέμαι.

Είπα να κάνω μια λίστα με τα πράγματα που με κάνουν να περνάω καλά ή μου άρεσαν τώρα τελευταία, να κάνουμε λίγο κέφι. Θα την κάνω, αλλά όχι σήμερα. Σήμερα γκρινιάζω...


]]> http://www.rethymnoblogs.gr/feed.php?channel=84&y=2010&m=06&d=07&iid=1666 ikona Ikona: Ο Ασπασμός των Αποστόλων. 2010-06-07T21:21:00-04:00 2010-06-07T21:21:00-04:00 ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/feed.php?channel=84&y=2010&m=06&d=07&iid=1664 ikona Ikona: Ο Άγιος Φανούριος 2010-06-07T20:15:00-04:00 2010-06-07T20:15:00-04:00


«Ουράνιον εφύμνιον εν γη τελείται λαμπρώς, επίγειον πανήγυριν νυν εορτάζει φαιδρώς, αγγέλων πολίτευμα, άνωθεν υμνωδίαις ευφημούσι τους άθλους, κάτωθεν Εκκλησία, την ουράνιον δόξαν. Ην εύρες πόνοις και άθλοις τοις σοις, Φανούριε ένδοξε».


Ο Άγιος Φανούριος είναι από τους πιο αγαπητούς άγιους σε όλο τον ελληνικό λαό, που κάθε χρόνο τιμά και πανηγυρίζει την μνήμη του στις 27 Αυγούστου.
Αυτός ο τόσο αγαπητός άγιος θα μπορούσε να χαρακτηριστεί χωρίς αμφιβολία ως δώρο Θεού, διότι ήταν και παράμενε άγνωστος για πολλούς αιώνες και μόνο το 1500 μ.Χ. βρέθηκε η Ιερή εικόνα του, που μας αποκάλυψε την ύπαρξή του την παρρησία του ενώπιον του Θεού, ο οποίος τον έχει χαριτώσει με τόσο μεγάλη θαυματουργική δύναμη. Δεν γνωρίζουμε πολλά πράγματα για τον Άγιο Φανούριο, μόνο το όνομά του
που ήταν γραμμένο πάνω στην εικόνα που βρέθηκε και ήταν στρατιωτικός, όπως φανερώνει η στολή που φορά και μάλιστα κατά τους πρώτους αιώνες των μεγάλων διωγμών της Χριστιανοσύνης.
Επίσης πάνω στην εικόνα του, εικονίζονται και τα μεγάλα μαρτύρια που υπέστη ο Άγιος. Αυτά βέβαια είναι αρκετά, διότι μία εικόνα μας εξιστορεί όσα πράγματα θα μα εξιστορούσε και ένα βιβλίο.
Πριν από 500 περίπου χρόνια, όταν οι Τούρκοι είχαν κυριεύσει την Βυζαντινή Αυτοκρατορία, από ένα εντελώς τυχαίο γεγονός, βρέθηκε η ιερά και σεβάσμια εικόνα του Αγίου.
Τον καιρό που οι Αγαρηνοί, περίπου δηλαδή το 1500, κατέλαβαν το νησί της Ρόδου, θέλησαν να το οχυρώσουν και να ξαναφτιάξουν τα τείχη της πόλης, που είχαν σε πολλά σημεία καταστραφεί. Πήραν λοιπόν σαν εργάτες πολλούς χριστιανούς, κι εκείνοι, καθώς έσκαβαν στα χαλάσματα
Κάποιων σπιτιών και παλαιών γκρεμισμένων ναών, βρήκαν μία θαυμάσια εικόνα, ολοκάθαρη και άφθαρτη που φαινόταν σαν να είχε αγιογραφηθεί την ίδια μέρα, πράγμα αξιοπερίεργο και που αποδεικνύει ότι η ανεύρεση της εικόνας δεν είναι τυχαία, αλλά δωρεά του Θεού.
Η εικόνα έδειχνε τον Άγιο Φανούριο νέο στην ηλικία, ντυμένο στρατιωτικά, να κρατάει ένα σταυρό και μαζί μια λαμπάδα αναμμένη. Ολόγυρα από την εικόνα, κατά την συνήθεια των αγιογράφων τότε, υπήρχαν 12 παραστάσεις από τα μαρτύρια του Αγίου.
Τα μαρτύρια που απεικονίζονται είναι μεγάλα και σκληρά και αποκαλύπτουν ότι πρόκειται για μεγάλο και γενναίο αθλητή της πίστεως.


Στη πρώτη παράσταση:
Εμφανίζεται ο Άγιος να απολογείται με παρρησία μπροστά στο Ρωμαίο άρχοντα.
Στη δεύτερη :
Ο Άγιος εικονίζεται ανάμεσα σε στρατιώτες που τον χτυπούν με πέτρες στο κεφάλι και στο στόμα.
Στη τρίτη :
Δείχνει τη συνέχεια αυτών των βασανιστηρίων, όπου έχουν ρίξει τον Άγιο πλέον στο χώμα και τον χτυπούν μανιασμένα με ρόπαλα και ξύλα, ενώ προσεύχεται.
Στη τέταρτη:
Είναι γυμνός και ματωμένος μέσα στη φυλακή, όπου οι δήμιοί του του καταξεσκίζουν τις σάρκες με σιδερένια εργαλεία. Εκείνος υπομένει ατάραχος με το βλέμμα στραμμένο στον ουρανό.
Στη πέμπτη:
Ο Άγιος βρίσκεται μπροστά στο σκληρό τύραννο με μία έκφραση που δείχνει τον πόνο και το μαρτύριο.
Στη έκτη:
Προσεύχεται μόνος του μέσα στη φυλακή έχοντας υψώσει τα χέρια ικετευτικά προς τον Ουρανό.
Στη έβδομη :
Εικονίζεται ένα ακόμη μαρτύριο, όπου είναι γυμνός και καταματωμένος, ενώ γύρω του καίνε το σώμα του με αναμμένες λαμπάδες.
Στην όγδοη :
Εμφανίζεται καταπλακωμένος κάτω από μια μεγάλη πέτρα και ολόγυρά του βρίσκονται άγρια θηρία, έτοιμα να τον κατασπαράξουν, ωστόσο μοιάζουν να είναι καθηλωμένα από την αγιότητά του.
Στην ένατη:
Βρίσκεται μπροστά σε ένα ακόμα μαρτύριο, αφού τον έχουν στήσει μπροστά στα είδωλα με αναμμένα κάρβουνα στα χέρια, αλλά εκείνος προτιμά να κρατά τα κάρβουνα στα χέρια και να καίγεται, παρά να τα πετάξει στα είδωλα και να λυτρωθεί.
Στη δέκατη:
Δέεται με τα χέρια υψωμένα στον ουρανό, ενώ γαλήνη και το θείο φως είναι ζωγραφισμένα στο πρόσωπό του.
Στη ενδέκατη:
Η κορύφωση του μαρτυρίου του!
O Άγιος στέκεται στη μέση και οι βασανιστές του τον έχουν τοποθετήσει σ’ ένα μεγάλο μάγκανο και του τσακίζουν τα κόκαλα. Το πρόσωπο του παραμένει ήρεμο και υπομένει και υπομένει με καρτερία το φρικτό μαρτύριο. Στη τελευταία παράσταση εικονίζεται το φοβερό τέλος του μαρτυρίου του. Οι δήμιοί του τον έκαψαν ζωντανό, αφού μέχρι τέλους, στο Κύριό μας.
Εικονίζεται λοιπόν μέσα σ’ ένα λάκκο με αναμμένα ξύλα, περιτριγυρισμένος από αναμμένες φλόγες και καπνούς.
Πάλι όμως το πρόσωπό του εξακολουθεί να είναι ήρεμο και ατάραχο, εστραμμένο με πίστη και αγαλλίαση προς τον αγαπημένο του Χριστό.
Και μόνο τα μαρτύρια που εικονίζονται στην εικόνα του Αγίου, τον καθιστούν μεγαλομάρτυρα.
Παράλληλα όμως και τα αναρίθμητα θαύματα που Χάριτι Θεού επιτελεί, επιβεβαιώνουν ότι ο Άγιος έχει μεγάλη παρρησία προς τον Θεό.
Στα ερείπια λοιπόν εκείνα, ο επίσκοπος της Ρόδου, αναστήλωσε το ναό του Αγίου Φανουρίου, ο οποίος σώζεται μέχρι σήμερα, όπως και η εικόνα που βρέθηκε 500 χρόνια πριν.
Τα θαύματα που από τότε άρχισε να τελεί ο Άγιος έγιναν αφορμή να συντρέχουν στη Ρόδο πολλού χριστιανοί για να ζητούν τις μεσιτείες του.
Η πιο χαρακτηριστική παράδοση στο λαό μας είναι βέβαια το εορταστικό
Έθιμο της φανουρόπιτας που γίνεται συνήθως τη παραμονή της εορτής του.
Η πίτα αυτή είναι συνήθως μικρή και στρογγυλή σαν μικρός άρτος, μοιράζεται στους πιστούς και γίνεται άλλοτε για να φανερώσει κάποιο χαμένο αντικείμενο ή κάποια χαμένη υπόθεση ή ακόμα να φανερώσει την υγεία σε κάποιον ασθενή.
Υπάρχει επίσης και παράδοση ότι με τη πίτα αυτή γίνεται μνεία της μητέρας του, αλλά άγνωστο για ποιο λόγο.
Ο Άγιος αποτελεί έναν από τους πιο αγαπητούς και προσφιλείς αγίους, στον οποίο, ακόμη και σήμερα, προστρέχουν πλήθος πιστών και εκείνος
σπεύδει γρήγορα να εκπληρώσει ότι του ζητήσουμε.


Ο Άγιος Μεγαλομάρτυς Φανούριος ο Νεοφανής

Η μνήμη του τιμάται στις 27 Αυγούστου

Ο ένδοξος του Χριστού μεγαλομάρτυς Φανούριος ιστορικά δεν είναι γνωστός. Τον γνωρίσαμε μετά από τυχαία εύρεση της εικόνας του το δέκατο τέταρτο αιώνα στη Ρόδο. Τότε την ανασκαφή παλαιών οίκων στο νότιο μέρος του παλαιού τείχους βρέθηκε αρχαίος ναός με πολλές κατεστραμμένες εικόνες. Μεταξύ αυτών βρέθηκε και αυτή του αγίου Φανουρίου, στην οποία ο άγιος εικονίζεται νεαρός στρατιώτης που κρατεί στο δεξί χέρι σταυρό με αναμμένη λαμπάδα. Η εικόνα περιβάλλεται από δώδεκα μαρτύρια.
Πολλοί έχουν συνδυάσει τη μνήμη του με φανερώματα και τον θεωρούν ως τον άγιο που φανερώνει χαμένα αντικείμενα ή κρυμμένα μυστικά. Και τούτο γιατί ο άγιος έγινε γνωστός από την φανέρωση της εικόνας του.
Ας ευχηθούμε να φανερώσει ο μεγαλομάρτυς Φανούριος σε όλους μας την αγάπη του Θεού, το λόγο του Ευαγγελίου Του, το δρόμο της μετανοίας και της σωτηρίας μας.


Προστάτης της Νήσου Ρόδου


O Άγιος Φανούριος είναι ο πολιούχος και προστάτης Άγιος ολοκλήρου του νησιού τής Ρόδου.
Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας σκάβο­ντας οι Αγαρηνοί για να ανακαινίσουν το κάστρο τής Ρόδου βρήκαν θεμέλια παλαιάς Εκκλησίας με πολλές εικόνες κατεστραμμένες ανάμεσα στις οποίες ξεχώριζε και μία παλαιά εικόνα πού έμοιαζε καινούργια και φρεσκοβαμμένη και τριγύρω στο πλαίσιο της, ήσαν ζωγραφισμένα όλα τα μαρτύρια του εικονιζόμενου Αγίου, ο οποίος φαινόταν πολύ νέος στην ηλικία, ντυμένος στρατιωτικά και κρατώντας στο δεξί του χέρι Σταυρό πάνω στον οποίο στηριζόταν αναμμένη λαμπάδα.
Στον Άγιο Φανούριο καταφεύγουν οι πιστοί, για να επικαλεστούν την βοήθεια του στις διάφορες ανάγκες της ζωής τους και μάλιστα όταν χάσουν ο,τιδήποτε ζητούν την παρέμβαση του και αμέσως το βρίσκουν. Ανάμεσα στα άλλα δώρα πού προσφέρουν στον Άγιο οι πιστοί είναι και ή φανουρόπιτα, την οποίαν τάζουν στον Άγιο, για να τους φανερώσει το αντικείμενο πού έχασαν ή κάποια λύση σε οποιοδήποτε πρόβλημα τους.
Στα δύσκολα χρόνια της Τουρκοκρατίας τον Ναό του Αγίου τον εξουσίαζε ένας Τούρκος ο όποιος τον είχε κάμει στάβλο και έβαζε μέσα τα χόρτα και τα άχυρα για τα ζώα του. Μία μικρή χριστιανή γειτόνισσα είχε φτιάξει από ντενεκίδι ένα μικρό ακίνδυνο κανδήλι και το άναβε κάθε μέρα από ένα παράθυρο του τρούλου μη δίνοντας σημασία στις απειλές του Τούρκου.
Στον Συναξαριστή της Εκκλησίας αναφέρονται ορισμένα από τα θαύματα του Αγίου πού έκανε σε παλαιότερες εποχές. Είναι αδύνατο όμως να περιγράψει κάποιος τα θαύματα που κάνει καθημερινά ο Άγιος αυτός Μεγαλομάρτυρας του Χριστού σε όσους με πίστη επικαλούνται την μεσιτεία του στις ανάγκες και τις δυσκολίες της ζωής τους.
Γνωρίζουμε βέβαια ότι ή πηγή του κάθε καλού και της κάθε δωρεάς είναι ο Χριστός. Από τον Χριστό παίρνουν οι Άγιοι και δίνουν σε μας. Δεν είναι ανεξάρτητες μονάδες πού ενεργούν αυτόβουλα και αυτοδύναμα. Είναι μεσίτες ανάμεσα στον Χριστό και τους ανθρώπους, όπως και ο Χριστός είναι Μεσίτης ανάμεσα στον Θεό Πατέρα Του και σε μας.
Η μνήμη του Αγίου Φανουρίου γιορτάζεται στις 27 Αυγούστου στον Ιερό Ναό του στην Ρόδο, με λαμπρότητα και προσέλευση πλήθους λαού. Πηγή : Χριστιανική Γωνιά www.gonia.gr ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ill_timed_or_out_of_time_/2010/06/07/%ce%94%ce%b5%ce%bd_%ce%a5%cf%80%ce%ac%cf%81%cf%87%ce%bf%cf%85%ce%bd_%ce%86%ce%b3%ce%b3%ce%b5%ce%bb%ce%bf%ce%b9... s_pablo Ill timed or out of time?: Δεν Υπάρχουν Άγγελοι... 2010-06-07T13:35:00-04:00 2010-06-07T13:35:00-04:00 Angels in America: A Gay Fantasia on National Themes του Tony Kushner, αποτελεί ένα από τα πλέον πολυβραβευμένα θεατρικά έργα του αιώνα που μας πέρασε και σίγουρα το πλέον πολυβαβρευμένο της τελευταίας εικοσαετίας. Αποτελείται από δύο μέρη, το Millenium Approaches και το Perestroika, το οποίο γράφτηκε ενώ το πρώτο μέρος ήδη παιζόταν. Στην Ελλάδα πρωτοπαρουσιάστηκε, το πρώτο μέρος, το 1993 από το "Θέατρο Έρευνας" του Δημήτρη Ποταμίτη.

Η ιστορία είναι απλή. Βρισκόμαστε στη Νέα Υόρκη της ρηγκανικής Αμερικής. Ο Prior Walter μαθαίνει ότι έχει AIDS και το αποκαλύπτει στον Εβραίο σύντροφο του Louis Ironson, ο οποίος ανήμπορος να ανταπεξέλθει στο βάρος της ασθένειας τον εγκαταλείπει.

Παράλληλα, βλέπουμε την ιστορία του Joe Pitt, Μορμόνου Ρεπουμπλικάνου και κρυπτοομοφυλόφιλου (συνδυασμός που σκοτώνει) και της σχέσης του με τον μεγαλοδικηγόρο Roy Cohn (υπαρκτό πρόσωπο, επίσης κρυπτοομοφυλόφιλος και μεγάλο ρεμάλι) και την μισότρελλη και εθισμένη στα βάλιουμ σύζυγο του Harper.

Ο "φόβος" μου πηγαίνοντας να δω την παράσταση που ανέβασε ο Νίκος Μαστοράκης (ο καλός) στο Πειραιώς 260, επειδή δεν είχα, πέραν της υπόθεσης, γνώση του θεατρικού έργου, ήταν ότι θα αντιμετώπιζα ένα παρωχημένο gay έργο, που απευθύνεται σε ένα κάπως αποκλειστικό κοινό.

Περίπου επιβεβαιώθηκα. Το έργο είναι μια gay τραγωδία, αλλά gay με την παλιά έννοια της λέξης, εύθυμη και ανέμελη (απολαυστική, αν και δυσμετάφραστη, η λογοπαικτική συνομιλία του Πράιορ με τον μεσαιωνικό πρόγονο του). Κάθε ίχνος σοβαροφάνειας και συναισθηματικής εκβίασης λόγω του τραγικού γεγονότος μιας θανατηφόρας ασθένειας, θρυμματίζεται από το κοφτερό χιούμορ του Κούσνερ.

Όσο για τα περί παρωχημένου έργου, που διάβασα σε διάφορα σχόλια στο διαδίκτυο, δεν έχω να πω και πολλά. Αν εξαιρέσεις το θέμα του AIDS, που η ιατρική έχει κάνει άλματα από τότε, όποιος πιστεύει ότι τα θέματα που αγγίζονται στο έργο (σοσιαλισμός στην Αμερική, διαφθορά της πολιτικής και της δικαιοσύνης, ρατσισμός, κοινωνική υποκρισία, θρησκευτική μισαλλοδοξία κλπ) είναι ξεπερασμένα ζει σε άλλο πλανήτη, και μάλλον αποτελεί το κύριο θέμα του έργου.

Η παράσταση

Οι μόνες λέξεις που μπορώ να βρω για τον τρόπο που προσέγγισε ο Μαστοράκης το έργο (πάλι μόνο το πρώτο μέρος) είναι "μάθημα σκηνικής εκμετάλευσης". Στο άνοιγμα της αυλαίας, στο βάθος μιας τεράστιας σκηνής βλέπουμε ένα σκηνικό από ατάκτως (?) ερριμένες ηλεκτρικές συσκευές και σκουπίδια, σαν μια σουρεαλιστική φωτογραφία της μεγαλούπολης από ψηλά.

Στη διάρκεια της παράστασης και με την βοήθεια του Σάκη Μπιρμπίλη στους φωτισμούς, κατάφερε, ο σκηνοθέτης, να τεμαχίσει το σκηνικό χώρο με ακρίβεια, δίνοντας μια σαφή εικόνα των διαφορετικών ιστοριών, αλλά και του τρόπου που αυτές περιπλέκονται. Η χρήση των στατικών μικροφόνων βοήθησε σε αυτόν τον τεμαχισμό της σκηνής, στην πιο ανάλαφρη προσέγγιση του θέματος, αλλά και στην ανάδειξη των "αποστάσεων" ανάμεσα στους χαρακτήρες.

Με απόλυτο σεβασμό στο κείμενο, εδώ με τη βοήθεια της καλής μετάφρασης του Γιώργου Δεπάστα, κατάφερε να κρατήσει (τουλάχιστον εμένα) τους θεατές σε πλήρη εγρήγορση, παρά την ιδιαιτέρως μακρά διάρκεια του έργου (τρείς ώρες και κάτι ψιλά κράτησε η παράσταση). Και πάνω απ'όλα ανέδειξε την ανάμειξη του ρεαλιστικού με το ονειρικό, χωρίς εκπτώσεις στην αισθητική του έργου και, κυρίως, χωρίς υποκρισίες που θα χάιδευαν τα αυτιά του ετεροφυλόφιλου κοινού.

Οι ερμηνείες

Στην διδασκαλία των ηθοποιών, η επιτυχία ήταν σχεδόν απόλυτη. Εξαιρετικός ο Νίκος Χατζόπουλος στους ρόλους του κου Ψέμμα, τής μαύρης drag queen και, κυρίως, του μεσαιωνικού προγόνου του Πράιορ, όπως πολύ καλή ήταν και η Σοφία Σεϊρλή στους ρόλους της νοσοκόμας και του αγγέλου.

Η Ζέτα Δούκα χρησιμοποίησε όλες τις ευκολίες που της έδινε ο ρόλος της μισότρελλης νοικοκυράς. Παρ'όλα αυτά ήταν μια ευχάριστη έκπληξη να την βλέπεις έξω από το ρόλο της γυναικάρας, χωρίς μακιγιάζ και ψηλοτάκουνα. Τουλάχιστον δεν ήταν το αγγούρι που βλέπουμε στην TV και μπορώ να πω ότι ήταν, σχεδόν, ερωτεύσιμη.

Ο Θανάσης Ευθυμιάδης προσέγγισε πολύ σωστά τον ρόλο του καταπιεσμένου σεξουαλικά μορμόνου, όμως τα εκφραστικά του μέσα είναι και τα όρια του. Καλή προσπάθεια πάντως.

Ο Ρόι Κον του Δημήτρη Λιγνάδη ήταν μια απόλαυση. Ο πολύ καλός ηθοποιός μοιάζει να έχει φτιαχτεί για ρόλους ανήθικους και αλητήριους. Η σκηνή της αποκάλυψης της διαφθοράς του ήταν σκηνή υψηλής υποκριτικής.

Ο Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος είναι ηθοποιός ευρείας γκάμας. Υποψιάζομαι ότι αν του ζητήσουν να παίξει το σκύλο, θα το κάνει με μεγάλη ευκολία. Προσέγγισε τον Λούις με την ελαφρότητα και την αναίδεια που απαιτεί ο ρόλος ενός θρασύδειλου που προδίδει με μέγιστη ευκολία τον σύντροφο του στην πρώτη, έστω και μεγάλη, δυσκολία.

Το μεγάλο ατού, από υποκριτικής απόψεως, της παράστασης είναι ο Χρήστος Λούλης. Άψογη χρήση των εκφραστικών του μέσων, ανάλαφρος αλλά και μελαγχολικός, τρυφερός αλλά και κυνικός εκεί που χρειαζόταν, έδωσε δείγματα μεγάλου ηθοποιού.

Τέλος, για την κυρία Μάγια Λυμπεροπούλου, δεν θα ήθελα να εκφέρω άποψη. Όχι γιατί είναι πάνω από οποιαδήποτε κριτική, αλλά έχω κι εγώ τις αδυναμίες μου...

Εν κατακλείδι, μια παράσταση που ξεπέρασε τις προσδοκίες μου και με έκανε να αισθανθώ τυχερός που την είδα. ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ill_timed_or_out_of_time_/2010/06/05/%ce%97_%ce%9f%ce%b4%cf%8d%cf%83%cf%83%ce%b5%ce%b9%ce%b1_%ce%bc%ce%b9%ce%b1%cf%82_%ce%b1%ce%bd%ce%ac%ce%b3%ce%bd%cf%89%cf%83%ce%b7%cf%82 s_pablo Ill timed or out of time?: Η Οδύσσεια μιας ανάγνωσης 2010-06-06T01:33:00-04:00 2010-06-06T01:33:00-04:00
Μου πήρε ώρα να βρω την τέλεια ταξινόμηση (ανά είδος, χρονολογία, μέγεθος?), αλλά κατάφερα βάσει ενός δικού μου, προσωπικού, αξιολογικού συστήματος, να τα τοποθετήσω σε μια σειρά που να με ικανοποιεί. Όλα σε μια σειρά. Όλα εκτός από ένα.

Υπάρχει ένα βιβλίο που κάθεται αναπαυτικά εδώ και 16 χρόνια στο γραφείο μου (σε όποιο σπίτι κι αν έζησα) και το οποίο δεν κατάφερα ποτέ να διαβάσω. Κάθεται εκεί και κάθε φορά που πλησιάζω τα μάτια του συγγραφέα καρφώνονται πάνω μου, σαν να με περιπαίζουν. Είναι η δική μου άσπρη φάλαινα. Ένα απωθημένο τεσσάρων, μέχρι τώρα, αποτυχημένων προσπαθειών με τον σελιδοδείκτη καρφωμένο στη σελίδα 99, κεφάλαιο 5.

Αγόρασα τον Οδυσσέα του Τζέημς Τζόις το 1994, έναντι 8500 δραχμών, αφού είχα διαβάσει τους Νεκρούς και τους Δουβλινέζους και είχα πραγματικά γοητευτεί. Είχα, κατά καιρούς, ακούσει και διαβάσει τα σχόλια που έχουν ειπωθεί για το μεγαλείο αυτού του βιβλίου, οπότε ήμουν σίγουρος ότι αυτό θα ήταν το επόμενο βιβλίο που θα διάβαζα.

Μου αρέσει, όταν διαβάζω κάποιο μυθιστόρημα, αφού έχω ολοκληρώσει τις πρώτες παραγράφους του βιβλίου να γυρίζω στις τελευταίες σελίδες και να διαβάζω και τις τελευταίες. Κάπως έτσι ανακάλυψα ότι η τελευταία παράγραφος πιάνει 27 σελίδες και ότι οι τελευταίες 50 σελίδες (ένα ολόκληρο κεφάλαιο) δεν έχουν σημεία στίξης. Κάπως έτσι τελείωσε η πρώτη απόπειρα ανάγνωσης.

Τις επόμενες φορές αποφάσισα να προχωρήσω πιο ορθολογικά. Διαβάζοντας το δεκαεξασέλιδο σημείωμα του μεταφραστή πρώτα, άφησα το κείμενο να με οδηγήσει μόνο του. Πρόκειται για το πιο πυκνό κείμενο που έχω συναντήσει ποτέ στη ζωή μου. Δεν είναι μόνο η πυκνότητα των νοημάτων, αλλά και αυτή των λέξεων. Κάθε πρόταση μοιάζει με τείχος που ορθώνεται και πρέπει να υπερπηδήσεις, μόνο και μόνο για να βρεις το επόμενο ψηλότερο τείχος. Μια πραγματική Οδύσσεια.

Αυτό που με ενοχλεί περισσότερο και με θυμώνει, είναι ότι από τις πρώτες λέξεις καταλαβαίνεις ότι βρίσκεσαι, όντως, μπροστά σε ένα μνημείο του πνεύματος. Οι ενενήντα κάτι σελίδες που έχω διαβάσει με έχουν αφήσει άναυδο, αλλά οι επτακόσιες που ακολουθούν μου φαίνονται γολγοθάς. Σκέφτομαι ότι αφού ο Τζόις κατάφερε να το γράψει, εγώ θα καταφέρω να το διαβάσω.

Μάλιστα πριν δυο χρόνια, στην τελευταία μου απόπειρα, ήμουν τόσο σίγουρος ότι θα το ολοκληρώσω που, ενώ βρισκόμουν στη σελίδα ογδοντα κάτι, διατεινόμουν σε μια συζήτηση στο μπλογκ του Νίκου Δήμου, ότι σε μερικές μέρες θα το τελειώσω και θα ξεκινήσω (ναι σίγουρα!!!) τον Άνθρωπο Χωρίς Ιδιότητες του Ρόμπερτ Μούζιλ (άλλο βουνό αυτό). Είχα μπει και στη λογική της συμβουλής του κου Δήμου, "χαλαρά, ένα βιβλίο είναι", και προχωρούσα ολοταχώς, μέχρι...

Τον τελευταίο καιρό έχω ξεκινήσει πνευματική γυμναστική. Αυτή τη φορά θα τα καταφέρω και ο Οδυσσέας θα μπει στο ράφι, ολοκληρωμένος και χωρίς σελιδοδείκτες. Μερικές ανάσες χαλάρωσης και... ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Arxontiko/2010/06/05/%ce%a6%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%b1%ce%ba%ce%b7%cf%82_%ce%93%ce%b9%cf%89%cf%81%ce%b3%ce%bf%cf%82 manos Arxontiko: Φουμακης Γιωργος 2010-06-05T09:35:00-04:00 2010-06-05T09:35:00-04:00 Ειχε φτιαξει καπακια τυπου Αυστραλιας αλλα πιο κοντα απο τα κανονικα για αλλη χρηση .
Τροφοδοτες ξυλινους ,
μια κυψελη μικροτερη απο τις κανονικες με διαστασεις 32 χ32 που αποτι μας ειπε σε δυσκολες χρονιες δουλευουν καλυτερα απο τις κλασικες κυψελες
πενταρακι κυψελιδιο χωρισμενο στα τεσσερα για γονιμοποιηση βασιλισσων
πατους με σιτες διαφορες
το πενταρακι απο μπροστα
Οποιος θελει να επικοινωνησει με τον Γιωργο να μου στειλει μηνυμα να του δωσω το τηλεφωνο του
]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ill_timed_or_out_of_time_/2010/06/04/Dead_Blogging s_pablo Ill timed or out of time?: Dead Blogging 2010-06-04T12:26:00-04:00 2010-06-04T12:26:00-04:00
Ως παιχνίδι, όμως, έχει πλάκα. Παίζω, λοιπόν, Six Degrees Of Separation στη μπλογκόσφαιρα. Άλλες φορές φέρνω εξάρες (οι υπόλοιπες εξάρες είναι στο μπλογκρολ μου), άλλες πάλι, πιο συχνά, ντόρτια (λινκ εδώ δεν έχει).

Βρίσκω αστείο το γεγονός ότι τις περισσότερες φορές πέφτω σε χιτομπλόγκια, όπου 50+ σχολιαστές αερίζουν και αερίζονται τον κοπανιστό αέρα του/της αεράτου/ης μπλόγκερ. Κάποια, λιγοστά, από αυτά είναι ενδιαφέροντα. Βρίσκω ακόμα πιο αστείο το γεγονός ότι η μπλογκόσφαιρα τείνει προς το άπειρο. Όλοι έχουμε κάτι να πούμε?

Σκέφτομαι εμένα. Ξεκίνησα τούτο το διάολο από μια ανάγκη επικοινωνίας, σε μια εποχή που δεν ημουν μόνος, αλλά μισός. Πήρα φόρα, έγινα επαϊων, τρομάρα μου, έδωσα λύσεις στα προβλήματα της εποχής, ξανά τρομάρα μου, βρήκα αναγνώστες-συνοδοιπόρους, έγινα αναγνώστης-συνοδοιπόρος, χάθηκα, βρέθηκα, ξαναχάθηκα, ξαναβρέθηκα...

Διαβάζω παλιότερες αναρτήσεις μου και για κάποιες αισθάνομαι υπερήφανος, ακόμα και για μερικές της, τότε, επικαιρότητας. Για άλλες πάλι όχι και τόσο. Κάποιες τις σιχάθηκα και τις έσβησα. Ήμουν εγώ που τα έγραφα όλα αυτά?

Έγινα μέρος των παράταιρων καιρών?

"Το παράλογο αποκτά νόημα μόνο όταν δεν συναινούμε σ'αυτό."
"Το παράλογο αποκτά νόημα μόνο όταν δεν συναινούμε σ'αυτό."
"Το παράλογο αποκτά νόημα μόνο όταν δεν συναινούμε σ'αυτό."
"Το παράλογο αποκτά νόημα...

Ξέχασα να απορώ.

Έδωσα απαντήσεις πριν ακόμα ακούσω την ερώτηση. Μερικές φορές έπεσα μέσα. Και λοιπόν? Ξέχασα να απορώ. Αυτό θα έπρεπε να είναι αρκετό για να με βάλει σε σκέψεις. Δεν μ'εβαλε.

Ξέχασα να σκεφτώ?

Η σκέψη φθείρει. Την ψυχή. Γι'αυτό σταματήσαμε να σκεφτόμαστε? Περιγράφουμε, σχολιάζουμε, στοχοποιούμε. Γράφουμε όπως μιλάμε, αλλά δεν μιλάμε όπως γράφουμε. Συναινούμε στο παράλογο, πρωταγωνιστές (ή κομπάρσοι) ενός αποστασιοποιημένου θεάτρου. Αναζητούμε τον άλλο, γιατί δεν υπάρχουμε επειδή σκεφτόμαστε, αλλά επειδή μας βλέπουν, μας διαβάζουν, μας σχολιάζουν.

Τελικά, η κόλαση είναι οι άλλοι, εμείς ή η σιωπή?


]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ill_timed_or_out_of_time_/2010/06/03/GaDaZaDa s_pablo Ill timed or out of time?: GaDaZaDa 2010-06-03T11:49:00-04:00 2010-06-03T11:49:00-04:00 ελευθερίας τόννους σε μία προσπάθεια
στολίσκος που Γάζας προκειμένου νυκτερινή
τόννους μία τον ισραηλινό πλεύσης
στολίσκος να στη το ισραηλινό
της μεταφέρει ακτιβιστές δέκα χιλιάδες σε

σκάφη τα ακτές τις σκάφη
που Γάζα ισραηλινά σκάφη ξημερώματα
στη από τα χιλιόμετρα τις
τις σκάφη Γάζα εκατόν εικοσιτέσσερα τα
που κατευθύνονταν από πολεμικά εκατόν εικοσιτέσσερα
ακτές σκάφη ισραηλινά Γάζα ξημερώματα

ναυτικό της τον τα στον
στον τον πολεμικά να τους
ναυτικό με τον στην αφετηρία
ναυτικό της τους να ακολουθήσει
το ισραηλινό ασύρματο ακολουθήσει Ασντόντ
ισραηλινό επικοινώνησε πρωτοβουλίας τους είτε

προειδοποιήσει τέτοιο το στολίσκος δεν
τέτοιο στη να κάτι αλλά
φθάσει το Ισραήλ δεν θα
φθάσει απόγευμα Γάζα το Ισραήλ
ο αναμενόταν να Ισραήλ δεν
ότι το είχε αλλά Γάζα

]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ill_timed_or_out_of_time_/2010/06/01/%ce%88%ce%bd%ce%b1_%ce%9a%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%b2%ce%b9_%ce%9a%ce%b1%ce%b9_%ce%9c%ce%b9%ce%b1_%ce%93%ce%ac%ce%b6%ce%b1 s_pablo Ill timed or out of time?: Ένα Καράβι Και Μια Γάζα 2010-06-02T02:55:00-04:00 2010-06-02T02:55:00-04:00
-Γιατί το πλοίο που ηγούταν του στόλου είχε απλωμένη μια τεράστια τουρκική σημαία στο πλάι?


Μήπως γιατί οι Τούρκοι είναι γνωστοί υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή μήπως γιατί είναι γνωστή η τουρκο-ισραηλινή φιλία, οπότε οι ειρηνιστές επιβάτες θεώρησαν ότι έτσι θα εξευμενίσουν τους από καιρό θυμωμένους Ισραηλινούς?

-Οκ, κανείς δεν περίμενε ότι οι Ισραηλινοί θα αντιδρούσαν κάπως έτσι? Δηλαδή, επειδή εμείς θεωρούμε τη Γάζα παλαιστινιακή περιοχή, είναι υποχρεωμένοι να συμμερίζονται και αυτοί τα αισθήματα μας?

-Αν οποιοδήποτε κράτος μάθαινε ότι υπάρχει μια νηοπομπή που κατευθύνεται προς ένα λιμάνι του, χωρίς άδεια, θα το θεωρούσε πολεμική κίνηση ή θα έλεγε "έλα μωρέ παιδιά είναι, άφησε τα να περάσουν..."?

-Αν οι Ισραηλινοί δεν ήταν τόσο τσαμπουκάδες και περίμεναν να μπει η νηοπομπή στα χωρικά τους ύδατα θα νομιμοποιούνταν να συλλάβουν τους ακτιβιστές?

-Γιατί τα θύματα ήταν είκοσι κι έγιναν εννέα? Έχουν κάτι τα νερά εκεί που ανασταίνουν και νεκρούς? Γιατί για τον Λάζαρο άλλη ιστορία μας είπαν.

-Μήπως όλο αυτό (α μπα?) ήταν μια καλοστημένη παγίδα των Τούρκων, όπως λέει ο γάτος αλλά και η κοινή λογική, και τελικά φεύγουμε από τον έναν νταβατζή και πάμε στον άλλον?

-Μήπως, ρε παιδί μου λέω μήπως, παίχτηκε ένα παιχνιδάκι στην πλάτη κάποιων αθώων (ή και ενόχων, δεν ξέρω και πολλά) κι εμείς χειροκροτάμε (ή γιουχάρουμε, αναλόγως πόσο μας άρεσε) σαν μαλάκες?

Τόσες απορίες κι άντε να βρεις απάντηση. Ένα καράβι, λοιπόν, να φύγω και μια γάζα γιατί πληγώθηκε η λογική μου... ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Vouzou_s_corner/2010/06/01/%ce%95%ce%bb%ce%bb%ce%ac%ce%b4%ce%b1:1%ce%b7_%cf%83%cf%84%ce%b9%cf%82_%ce%b1%cf%85%ce%be%ce%ae%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82_%cf%84%ce%bf_%ce%a6%ce%b5%ce%b2%cf%81%ce%bf%cf%85%ce%ac%cf%81%ce%b9%ce%bf Vouzou Vouzou's corner: Ελλάδα:1η στις αυξήσεις το Φεβρουάριο 2010-06-01T23:48:00-04:00 2010-06-01T23:48:00-04:00 Την πρώτη θέση ανάμεσα στις χώρες της Ευρωζώνης κατέχει το Φεβρουάριο η Ελλάδα, όσον αφορά στις αυξήσεις σε πολλά προϊόντα, σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα την Τρίτη (23/03) το Ελληνικό Κέντρο Καταναλωτών.

Ειδικότερα, σύμφωνα με την ανάλυση των τιμών προϊόντων ευρείας κατανάλωσης, που πραγματοποίησε το ΕΛΚΕΚΑ και αφορούν στις χώρες της Ευρωζώνης για το Φεβρουάριο του 2010, προκύπτει πως η Ελλάδα είναι :

Πρώτη στον πληθωρισμό με 2,9% όταν ο μέσος όρος της Ε.Ε είναι 0,9%,

Πρώτη στις επισκευές οικιακών συσκευών με αύξηση 4,2% όταν ο μέσος όρος της Ε.Ε είναι 1,7%,

Πρώτη στο σιδηρόδρομο με αύξηση 36,6% , όταν ο μέσος όρος της Ε.Ε είναι 4,1%,

Πρώτη στις οδικές μεταφορές με 20% , όταν ο μέσος όρος της Ε.Ε είναι 2,8%,

Πρώτη στις ασφάλειες μεταφορών με αύξηση 9,8% όταν ο μέσος όρος της Ε.Ε είναι 4,9%,

Πρώτη στην αύξηση της βενζίνης με 35,9% όταν ο μέσος όρος της Ε.Ε είναι 13,2%,

Δεύτερη στην αύξηση στο κρέας με 1,3% όταν ο μέσος όρος της Ε.Ε είναι 0,9%,

Τρίτη στην αύξηση προϊόντων διατροφής με 2,2% όταν ο Μ.Ο της Ε.Ε είναι 0,1%.

]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ill_timed_or_out_of_time_/2010/06/01/%ce%a0%ce%ac%ce%bb%ce%b9_%ce%b5%ce%b4%cf%8e_ s_pablo Ill timed or out of time?: Πάλι εδώ? 2010-06-01T13:48:00-04:00 2010-06-01T13:48:00-04:00 (Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης, Μουσική: Αντρέας Μικρούτσικος, Ερμηνεία: Μανώλης Ρασούλης – Αντρέας Μικρούτσικος)

Να μαστε πάλι εδώ Αντρέα, οι δρόμοι τρέχουν χιαστίσημείο χ και μεις παρέα και ας φύγαν χίλιοι δυο καιροί
Μένω κατάπληκτος Μανώλη, δεν ξέρω αλήθεια τι να πω
Πώς γίνεται ο καθένας όλοι και όλοι πώς γίνονται εγώ

Σαν μια Ιθάκη είναι το τώρα, που όλο γυρίζω να τη βρω
και με των Δαναών τα δώρα, γελώ τον δόλιο μου εαυτό
Αμάν βαριά φιλοσοφία, ας πουμε κατι πιο απλό
καλές οι Η.Π.Α. και η Ρωσία, μα έχω το δράμα μου και γώ

Μια από τις σχέσεις που δε ξέρεις, μου φώναξε ένα πρωινό
κάνεις εσύ αυτό που θέλεις, γι' αυτό βαθιά και σε μισώ
Και γω δεν είμαι με τη Μαίρη κι όμως μαζί της έχω γιο
με σεργιανά σ' άγνωστα μέρη χάνομαι, βρίσκομαι και ζω

Ελπίδες μέσα στη φορμόλη και πολλαπλάσιοι οι καιροί
άλλαξε τόσο αυτή η πόλη, μα 'μεινε ίδιο κατιτί
Το πρώτο πρώτο μας τραγούδι, αυτο θαρρώ πως θες να πεις
Κάλλιο στο χώμα το λουλούδι παρά σε βάζο περιωπής

Περνούν γερνούν τα γεγονότα, μα είναι καλό που 'μαστε εδώ
Φαντάσου φτάνει και μια νότα κι αλλάζεις όλο το σκοπό
Νομίζω έτσι και η ζωή μας σαν όπως λεν τα πάντα ρει
Στη θαλασσά η εκβολή μας και όμως γυρνάμε στην πηγή

Ναι το ποτάμι δε στερεύει καθάριο τρέχει το νερό
ενώνει δεν μεταναστεύει πηγή και γη με ωκεανό
Κάλλιο που όσο και να κλαίει ο κάθε που θα νοσταλγεί
η ζήση δε γυρνάει replay κι οι δρόμοι τρέχουν χιαστί
]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ikor/2010/05/31/%ce%9c%ce%ac%ce%b9%ce%bf%cf%82_2010 Ikor: Μάιος 2010 2010-05-31T23:52:00-04:00 2010-05-31T23:52:00-04:00 Όταν έκανα πέρσι την «πρόταση», δεν το περίμενα. Ότι ο Μάιος του 2010 θα φύγει με τέτοια συναισθήματα.

Όταν έκανα την «πρόταση», δεν περίμενα ότι το στεφάνι μας θα βρει τη χώρα ένα βήμα πριν (ή μετά;) απ’ τη χρεοκοπία.

Ότι θα γίνουμε ακόμα και μάρτυρες δολοφονίας ανθρώπων που μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια στους «πάντα γελαστούς και γελασμένους».

Ο Μάιος του 2010 ήταν για μένα μια τραμπάλα:

Μαζί με το «Έθηκας επί την κεφαλήν αυτών στεφάνους», η αγωνία μιας χώρας για το αύριο, η δυσωδία σκανδάλων, το κάψιμο τεσσάρων συνανθρώπων μας στο κέντρο της Αθήνας, η δολοφονία ανθρωπιστών σε διεθνή χωρικά ύδατα...

Όλα στο μίξερ. Όλα στο πλυντήριο. Ρούχα μαζί που πλύθηκαν. Στιγμές που αντάλλαξαν θετική κι αρνητική ενέργεια.

Για να γίνουμε πιο ευαίσθητοι ή πιο χοντρόπετσοι; Κανείς ακόμα δεν έχει καταλάβει...

Στον καθρέφτη να βλέπεις προβληματισμό. Για τη φυγόκεντρο δύναμη που θα μας πετάξει, όταν σταματήσει να γυρίζει η σφαίρα στον ρυθμό που όλοι μας της είχαμε μάθει να το κάνει.

Αλλά μέσα σου να βλέπεις χαρά και λαχτάρα. Για τη νέα αρχή. Για τη νέα ζωή. Που θες να ζήσεις και να φέρεις.

Ναι, δεν είμαι ο πρώτος που το ζει. Αλλά εγώ το ζω πρώτη φορά. Κι ήθελα να το μοιραστούμε.. ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ill_timed_or_out_of_time_/2010/05/31/%ce%97_%ce%ba%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%ac_%cf%84%cf%89%ce%bd_%ce%b1%cf%85%ce%b3%cf%8e%ce%bd s_pablo Ill timed or out of time?: Η κουρά των αυγών 2010-05-31T17:30:00-04:00 2010-05-31T17:30:00-04:00
Το σίγουρο είναι ότι κάποιοι εξ ημών, όχι μόνο καταφέρνουν να πιάσουν το αυγό (σιγά το δύσκολο, θα μου πεις), αλλά το κουρεύουν κιόλας.

Είναι πολλοί? Δεν ξέρω. Έχουν τον θαυμασμό μου πάντως.
Αν έχουν και την αγάπη μου? Όχι και τόσο. Όμοιος ομοίω αεί πελάζει, άλλωστε.

Προτιμώ τους ανθρώπους που αφήνουν στ'αυγά τους φαβορίτες...


Απορούν, αναζητούν, ερευνούν και, συχνότατα, αποτυγχάνουν. Και ξαναπροσπαθούν, φωνάζουν, ζητούν βοήθεια, βρίσκουν την εύκολη λύση, μα συνεχίζουν μέχρι να βρουν την κατάλληλη. Κι ύστερα...

Κι ύστερα, απορούν, αναζητούν, ερευνούν και, συχνότατα, αποτυγχάνουν. Και ξαναπροσπαθούν, φωνάζουν, ζητούν βοήθεια, βρίσκουν την εύκολη λύση, μα συνεχίζουν μέχρι να βρουν την κατάλληλη.

Και ποτέ, μα ποτέ, δεν αφήνουν το αυγό να πέσει.... ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/TasteBud.gr/2010/05/30/Kim-Long TasteBud.gr: Kim-Long 2010-05-31T00:55:00-04:00 2010-05-31T00:55:00-04:00 Η διεθνής κουζίνα στην πόλη μας είναι λίγο ριγμένη. Μετά το κλείσιμο του Can-Ton το Kim long είναι το μοναδικό αμιγώς κινέζικο εστιατόριο στην πόλη μας που μένει ανοικτό όλη την διάρκεια του χρόνου. Απορίας άξιον είναι πώς δεν υπάρχει ούτε ένα ινδικό εστιατόριο από την Ινδία με τόσο μεγάλη κοινότητα στην πόλη αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.




Το Kim Long βρίσκεται στην παραλιακή λεωφόρο της πόλης κοντά στο Europa center και είναι μια οικογενειακή επιχείρηση με ένα αρκετά ευρύ μενού που απαρτίζεται από πάνω από 60 συνταγές! Με ωραία θέα στην παραλία και την αναμενόμενη κινέζικη “εστιατοριακή” διακόσμηση. Τον χειμώνα σερβίρει μόνο βραδινό ενώ το καλοκαίρι σερβίρει και μεσημέρια


Η πρώτη φορά που πήγα πριν μερικά χρόνια δεν με είχε εντυπωσιάσει. Κυρίως γιατί οι σάλτσες ήταν νερουλές και άγευστες. Όπως και να 'χει αποφάσισα να του δώσω άλλη μία ευκαιρία και να πάρω την παρέα μου να πάμε για άλλη μια φορά!


Προσωπικά πολύ ευχαριστήθηκα τα ορεκτικά. Τα spring rolls, οι δίπλες shao mai στον ατμό και τα φιογκάκια με κρέμα από τυρί και θαλασσινά με κέρδισαν με την πρώτη! Τώρα στο κυρίως παραγγείλαμε κοτόπουλο με φιστίκια Κάσιους, κοτόπουλο με μαύρα φασόλια και κοτόπουλο με πιπερόριζα (τζίντζερ κατά το Ελληνικότερον). Μπορώ να πω πως η μαγειρική τους έχει βελτιωθεί πολύ αν και η σάλτσα ακόμη βασανιζόταν από το νερό.


Όπως και να 'χει ήταν ένα ευχάριστο διάλειμμα από τα συνηθισμένα και θα ξαναπάω σίγουρα!


Και όπως πάντα μην ξεχάσετε να κοιτάξετε την τοποθεσία στο χάρτη που βρίσκεται στο κάτω μέρος της σελίδας.
Tastebuddy ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/The_Ink_Spot/2010/05/28/Recent_Invitation_Projects Carey@Lasso'd Moon Designs The Ink Spot: Recent Invitation Projects 2010-05-28T15:59:00-04:00 2010-05-28T15:59:00-04:00
"Aquamarine" was created for a photoshoot:




"Lilacs"


Plenty more coming soon! Neither of these are on the website yet- so feel free to contact us (via the link under the header) and we'll get back to you with more information. ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ill_timed_or_out_of_time_/2010/05/27/%ce%88%ce%ba%cf%80%ce%bb%ce%b7%ce%be%ce%b7!!! s_pablo Ill timed or out of time?: Έκπληξη!!! 2010-05-27T16:10:00-04:00 2010-05-27T16:10:00-04:00
Και μαζί με τις μύγες, πάρτυ κάνουν και οι μικροπολιτικοί, οι μικρόνοες και οι παντός τύπου μικρο-κάτι. Χώρα μικρή δεν είμαστε άλλωστε?

Ο λαός εξεγείρεται, μάλλον επειδή δεν πήρε μέρος στο μοιράδι, και μόνος κερδισμένος είναι ο φασισμός. Μίζερος φασισμός, αριστερός φασισμός, δεξιός φασισμός, καθημερινός φασισμός, στη χώρα της Δημοκρατίας.

Διαβάζω σχόλια στο site των Νέων. "Χούντα μας χρειάζεται" ο ένας, "λιθοβολισμό" ο άλλος, "να λιντσάρουμε τους 300" ο δίπλα, "να του δημεύσουμε την περιουσία" ο παραδίπλα, "ιλιθιοι (επιικος) όσοι ψήφισαν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ" ο μέγιστος (η ορθογραφία είναι του μέγιστου). Μου θυμίζουν γελοιογραφία του Altan.


Φωνάζουμε: "Να πάνε σπίτι τους". Μέγιστο πρόβλημα. Ο Μαντέλης έχει 25, σε ποιο να πρωτοπάει? Ο Μη-Έχων-Πέτσα-λνικος σε ποιο χωριό να πάει τώρα που το συνενώσαν και δεν ξέρει τον δρόμο? Μην πω για τον γιο του ταχυδρόμου. Δράμα ανεστίων ή μήπως αστείων?

Και στο κάτω κάτω της γραφής ο κατ'οίκον περιορισμός αποτελεί τιμωρία? Ας ρωτήσουμε το ανθρωπάκι της Michelin που μας κυβερνούσε 5 χρόνια.

Ωχ, δεν μας μιλάει. Θα αποφασίσει αυτός πότε. Μάλλον ψάχνει παλιές βιντεοταινίες με ατάκες του θειου του (ή του Ψάλτη, το ίδιο κάνει), για να μας ενθουσιάσει, για άλλη μια φορά, με τη χαρισματική προσωπικότητα του.

Εν τω μεταξύ ο Σημίτης διαχωρίζει τη θέση του. Το ίδιο κι ο Σαμαράς (το πρώτο σαμάρι ενσωματωμένο στο γαϊδούρι). Ζούμε εποχές διαχωρισμών, κύριοι.

Το παλιό ΠΑΣΟΚ από το νέο ΠΑΣΟΚ, το νέο ΠΑΣΟΚ από το παλιό ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ από τα αστικά κόμματα, το ΚΚΕ από τον ΣΥΡΙΖΑ και τα αστικά κόμματα, οι ριζοσπάστες Συριζαίοι από τους ανανεωτές Συριζαίους, η Μπακογιάννη από τον Σαμαρά, ουφ!!!

Μόνο ο Έλλην Στηβ Ρηβς δεν διαχωρίζει τη θέση του. Σπανίως, μόνο, τη διαχωρίζει από τον εαυτό του κι όταν το κάνει τον πιάνει ίλιγγος.

Και μέσα σ'όλα αυτά οι άνθρωποι των Τεχνών και των Γραμμάτων παρεμβαίνουν. Χα! Οι άνθρωποι των Τεχνών και των Γραμμάτων σιωπούν. Ή δεν υπάρχουν, το ίδιο είναι.

Μόνο ο Λαζόπουλος μιλάει. Αλλά κι αυτός διαχώρισε τη θέση του και από τις Τέχνες και από τα Γράμματα. Διάολε, αυτός διαχώρισε τη θέση του από κάθε διανοητική λειτουργία που δεν αφορά στο μέτρημα (χρημάτων, θεαματικοτήτων, κλπ). Ή μήπως τη διαχώρισαν αυτές?

- Και τι μας έμεινε?
- Ο Αυλωνίτης...


]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ill_timed_or_out_of_time_/2010/05/26/%ce%a5%cf%80%ce%ac%cf%81%cf%87%ce%b5%ce%b9_%ce%98%ce%b5%cf%8c%cf%82_ s_pablo Ill timed or out of time?: Υπάρχει Θεός? 2010-05-26T20:06:00-04:00 2010-05-26T20:06:00-04:00 - Είσαι σίγουρός?
- Όχι.
- Κι αν υπάρχει?
- Μάλλον είναι κουφός...



Spacemen 3 - Lord Can You Hear Me? (from Playing With Fire LP)

Lord, help me out
I’d take my life, but I'm in doubt
Just where my soul will lie
Deep in the Earth or way up in the sky

Lord can you hear me when I call?
Lord can you hear me when I call?
Lord can you hear me when I call?
Lord can you hear me, hear me at all?

Oh, oh my love has left my side
Can't get enough of life to keep me satisfied
I lost about everything
Lord, look what state I'm in

Lord can you hear me when I call?
Lord can you hear me when I call?
Lord can you hear me when I call?
Lord can you hear me, hear me at all?

Lord can you hear me when I call?
Lord can you hear me, hear me at all?
]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ill_timed_or_out_of_time_/2010/05/19/Wunschkonzert s_pablo Ill timed or out of time?: Wunschkonzert 2010-05-19T18:11:00-04:00 2010-05-19T18:11:00-04:00
Παραδόξως, αν αποκλείσεις τις ελληνικές αναφορές στην παράσταση που παίζεται στο
Από Μηχανής Θέατρο, δεν θα βρείς παρά ελάχιστες αναφορές στο θεατρικό έργο που έγραψε το 1972 ο Γερμανός συγγραφέας Φραντς Ξάβιερ Κρετζ και το οποίο μας παρουσιάζει μια ώρα από τη ζωή της Φροιλάιν Ρας, μια μοναχικής, βουτηγμένης στην ρουτίνα μιας μηχανικής καθημερινότητας, σαραντάρας γυναίκας.

Στο θεατρικό έργο του Κρετζ δεν ακούγεται ούτε μια λέξη, εκτός από μια γλυκανάλατη "εκπομπή παραγγελιών" στο ραδιόφωνο της ηρωίδας. Οι μόνοι άλλοι ήχοι είναι αυτοί που παράγονται από τις διάφορες συσκευές της ηρωίδας (ψυγείο, καζανάκι, κουζίνα, κλπ) και, φυσικά και αναπόφευκτα, οι ήχοι των θεατών. Εβδομήντα λεπτά πραγματικού χρόνου (το ρολόι που δεν χάνει λεπτό στο τραπεζάκι του σαλονιού είναι ένα εξαιρετικό εύρημα) σε πλήρη αφασία είναι αρκετά για να μας πείσουν ότι "Η Ζωή δεν είναι μια Εκπομπή Παραγγελιών" (Das Leben ist kein Wunschkonzert, το γερμανικό σύνθημα). Μια εκπομπή παραγγελιών, που μοιάζει να είναι η μόνη διέξοδος της ηρωίδας από την βαθιά σε τέλμα, αλλά και σε πλήρη τάξη, ζωή της, μαζί με μια κουβέρτα που πλέκει και ολοκληρώνει, γεμάτη ικανοποίηση, λίγα λεπτά πριν τελειώσει και το έργο. Το τέλος του έργου έρχεται "φυσιολογικά", όπως και κάθε άλλη πράξη της ηρωίδας. Τα πάντα σε πλήρη αρμονία, "καθαρά" και τακτοποιημένα, καμμιά εκκρεμότητα δεν μένει ανοιχτή.

Το τέλος της παράστασης σε αφήνει με μια αίσθηση πληρότητας. Η Ζωή Χατζηαντωνίου, σκηνοθέτις της παράστασης, διάβασε το έργο ακριβώς όπως έπρεπε, πλην μιας ή δύο επιλογών, δεν υπάρχει ούτε μια περιττή στιγμή, ενώ η Δέσποινα Κούρτη, καταπληκτική δεσποινίς Ρας, αν και η ψιλόλιγνη μορφή της αντιβαίνει λίγο την περιγραφή του συγγραφέα (... 40-45 χρόνων, μελαχρινή, περίπου 1,55 στο ύψος, με καλοδιατηρημένο σώμα, εξαιρουμένων των ποδιών της, που είναι αρκετά χοντρά...), απέδωσε το ρόλο της δίνοντας μια πραγματικά μεγάλη ερμηνεία. ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Arxontiko/2010/05/17/EZI_QUEEN manos Arxontiko: EZI QUEEN 2010-05-17T21:26:00-04:00 2010-05-17T21:26:00-04:00 Ψαχνουμε την βασιλισσα , μεσα κιαυτη . Η εκπληξη ηταν μεγαλη.
Χαλασαμε τα βασιλοκελια και τι να δουμε ? ΒΑΡΡΟΑ !!!!!

Τα αυγα που ειχα δει την τεταρτη δεν υπηρχαν και στη θεση τους ηταν αλλα αυγα ημερας.Βαλαμε παλι το ΕΖΙ μεσα και περιμενουμε μπας και προχωρησουν τα αυγα και γινουν προνυμφες.

Ελεγχος στα εναρξης και καταστροφη των κελιων.

]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ill_timed_or_out_of_time_/2010/05/17/%ce%9d%cf%8d%cf%87%cf%84%ce%b1_%ce%a3%cf%84%ce%ac%cf%83%ce%bf%cf%85..._(%ce%97_%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%bd%ce%bf%ce%bc%ce%b9%ce%ba%ce%ae_%ce%ba%cf%81%ce%af%cf%83%ce%b7_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%ce%b7_%ce%bd%cf%85%cf%87%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%bd%ce%ae_%ce%b5%ce%ba%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%ac%ce%bb%ce%b5%cf%85%cf%83%ce%b7_%cf%84%ce%b7%cf%82) s_pablo Ill timed or out of time?: Νύχτα Στάσου... (Η οικονομική κρίση και η νυχτερινή εκμετάλευση της) 2010-05-17T16:22:00-04:00 2010-05-17T16:22:00-04:00
Δεν ξέρω για τους άλλους, όμως εγώ είμαι. Κυριακή βράδυ στο Bar Belafonte στον Κεραμεικό, ανακάλυψα ότι δέκα ποτά (για δυο άτομα, έχει σημασία) κάνουν 100 ευρώ, η προσκόμιση απόδειξης είναι προαιρετική και αν δεν είσαι φίλος του μπάρμαν, της σερβιτόρας ή του DJ, δεν έχεις ελπίδες να σεβαστούν εσένα ή τα χρήματα που τους καταθέτεις. Κι αν κάνεις το λάθος να παρατηρήσεις την αβλεψία (λέμε τώρα) σου φέρονται σαν να είσαι κανένας ψωμοζήτουλας.

Άντε τώρα να εξηγήσεις ότι δεν είναι για τα λεφτά, αλλά για τον στοιχειώδη σεβασμό στον καλό πελάτη που δεν σου δημιουργεί προβλήματα και θέλεις να ξανάρθει γιατί, στο κάτω κάτω της γραφής, στ'ακουμπάει.

Δυστυχώς, γι' αυτούς, δεν θα ξανάρθει... ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/TasteBud.gr/2010/05/15/%ce%91%ce%b8%ce%b9%ce%b2%ce%bf%ce%bb%ce%ad%cf%82-_%ce%a7%cf%81%cf%89%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%ae%cf%81%ce%b9 TasteBud.gr: Αθιβολές- Χρωμοναστήρι 2010-05-15T16:18:00-04:00 2010-05-15T16:18:00-04:00
Όταν μπαίνοντας σε ένα μέρος βλέπεις να ξεραίνουν φασκόμηλο και χαμομήλι καταλαβαίνεις ότι πρόκειται για ένα γνήσιο μέρος. Τοποθετημένο στο Χρωμοναστήρι, μόλις επτά χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο έναν παραδοσιακό πλινθόκτιστο οικισμό που εκτός από τις αθιβολές στεγάζει και τον παραδοσιακό μύλο του Πρίναρη και το μουσείο στρατιωτικών αγώνων που σύντομα θα φιλοξενήσει και έκθεση για τον μακεδονικό αγώνα και φυσικά τα πολύ εντυπωσιακά στατικά εκθέματα όπως το ελικόπτερο UH-1 Huey, τα βουλγάρικα πυροβόλα, λάφυρα των βαλκανικών πολέμων και πολλά άλλα.
Όλοι ξέρουμε ότι καλά υλικά σημαίνει καλό φαγητό αρά πίσω στο μαγείρεμα, παραδοσιακή Ελληνική κουζίνα και κρέας στην φωτιά. Φάβα, ντάκος, ντολμάδες, μοσχαράκι και φυσικά το γκριλ. Πολύ καλή ποιότητα φαγητού και φιλική εξυπηρέτηση. Ίσως ο εσωτερικός χώρος να μην εντυπωσιάζει αλλά όπως κατάλαβα ακόμη και τον χειμώνα το φαγητό σερβίρεται έξω, αφού στην προστατευμένη κεντρική πλατεία του χωριού, μπορείς να κάτσεις εκεί καθ' όλη την διάρκεια του χρόνου.Σίγουρα πρόκειται για μια ταβέρνα που αξίζει κανείς να πάει, ενώ έχει αποκτήσει φήμη για το στιφάδο από κουνουπίδι που εγώ δεν δοκίμασα γιατί πολύ απλά το έμαθα μόνο μετά από την επίσκεψη μου (φυσικά όμως θα επιστρέψω για να το δοκιμάσω).
Εν τέλει πολύ ευχάριστη εμπειρία που την προτείνω για οποιαδήποτε παρέα όχι μόνο για το φαγητό αλλά και για την εμπειρία του να δει κανείς ένα παλιό βενετσιάνικο χωριό μόλις μια ανάσα από το Ρέθυμνο.

Και όπως πάντα φυσικά, μην ξεχάσετε να κοιτάξετε την ακριβή τοποθεσία στον χάρτη στο τέλος της σελίδας!


Tastebuddy ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/The_Ink_Spot/2010/05/12/Bow_Ties!-_Tie_One_On Carey@Lasso'd Moon Designs The Ink Spot: Bow Ties!- Tie One On 2010-05-12T17:40:00-04:00 2010-05-12T17:40:00-04:00 Beau Ties Ltd. Bow ties are a great way to add a vintage feel to your wedding.  Imagine the groom and his men in seersucker suits and snappy paisley bow ties:


"Gulf Breeze"
Or with this super cute nautical themed tie:
"Hornblower"
The best thing about Beau Ties is that they offer their ties in 5 different widths and styles- so you can get the proper size for your wedding party.   You can also get them "freestyle" to tie your own, pre-tied or clip on.
And yes, I do know how to tie a bow tie :)
]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Arxontiko/2010/05/10/%ce%9c%ce%95%ce%9b%ce%99%ce%a3%ce%a3%ce%9f%ce%9a%ce%9f%ce%9c%ce%99%ce%9a%ce%9f_%ce%95%ce%a1%ce%93%ce%91%ce%a3%ce%a4%ce%97%ce%a1%ce%99 manos Arxontiko: ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ 2010-05-10T12:56:00-04:00 2010-05-10T12:56:00-04:00






]]> http://www.rethymnoblogs.gr/feed.php?channel=79&y=2010&m=05&d=08&iid=1362 Elpizo: Αφιέρωμα : Περί της οικονομικής κρίσης... 2010-05-08T20:40:00-04:00 2010-05-08T20:40:00-04:00
Συνέβη κι αυτό...κι άρχισαν πάλι τα τύμπανα των ευθυνών...και κάποιοι ζητούν αίμα και τιμωρία...

Και καταλογίζουμε τα πάντα στούς πολιτικούς....και γενικεύουμε τα λάθη σε όλους...και αφορίζουμε και τρίζουμε τα δόντια μας...

Και θέλουμε να τα γκρεμίσουμε όλα,εμείς οι άγιοι και αλάνθαστοι...εμείς οι καθ' όλα ηθικοί και νόμιμοι και δίκαιοι και αληθείς...

Φίλοι μου, έγιναν πολλά λάθη από πολλούς....από πολιτικούς και συνδικαλιστές και προισταμένους και πολίτες...

Και καθένας μας έχει το μερίδιο της ευθύνης του...όπου έσφαλε...ηθελημένα ή αθέλητα...

Όμως ,αυτή η περίοδος δεν είναι για αλληλοφάγωμα...ούτε στιγμή για να διαλύσουμε τη χώρα μας ...

Αυτή η θλιβερή ιστορική στιγμή προυποθέτει σύνεση και σοφία και υπομονή από μέρους της πολιτικής και των κομμάτων και των πολιτών...

Είναι ώρα για την πατρίδα μας κι όχι η ώρα του "εγώ" ...μια ώρα σύμπνοιας και ομόνοιας...ώρα λόγων και έργων, δίχως ιδιοτέλειες, δίχως διαξιφισμούς και οξύτητες...δίχως καταστροφικές γενικεύσεις....

Κι αυτό το μήνυμά μας απευθύνεται σ' όλο τον πνευματικό κόσμο ,σε όλους τους πολίτες, σ' όλους τους ποιλιτικούς μας και τους ζητάμε να σταθούν δίπλα στην πατρίδας μας ! ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/feed.php?channel=79&y=2010&m=05&d=08&iid=1358 Elpizo: Αφιέρωμα : Περί της οικονομικής κρίσης... Συνέβη ... 2010-05-08T15:54:00-04:00 2010-05-08T15:54:00-04:00 ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/The_Ink_Spot/2010/05/06/Show_and_Tell-_Etsy_Find_Whimsidoodle Carey@Lasso'd Moon Designs The Ink Spot: Show and Tell- Etsy Find Whimsidoodle 2010-05-06T16:39:00-04:00 2010-05-06T16:39:00-04:00
Image from Whimisdoodle.
I think this would be wonderful put up around a tent- or in the metal cage like she's shown up above up on tables (though they'd have to be near an outlet).

]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ikor/2010/05/05/%ce%91%cf%83%cf%86%cf%85%ce%be%ce%af%ce%b1 Ikor: Ασφυξία 2010-05-06T00:16:00-04:00 2010-05-06T00:16:00-04:00
Δάκρυα, δάκρυα, δάκρυα... Κροκοδείλια, χημικά ή πηγαία.

Λέξεις, λέξεις, λέξεις... Εκατομμύρια λέξεις που θα γραφτούν και θα ειπωθούν για τον θάνατο 3 εργαζόμενων συμπολιτών μας στις 5/5/10.

Αρκεί όμως νομίζω μόνο μια λέξη για το κακό που εδώ και καιρό μας απειλεί: ασφυξία!

Ασφυξία για τον νέο που δε βλέπει ανάπτυξη. Που αγωνιά φοβισμένος, αν τα εφόδια που έχει είναι αρκετά για μια αξιοπρεπή ζωή. Που συμβιβάζεται. Που υποκλίνεται. Που ετοιμάζεται να φύγει στο εξωτερικό.

Ασφυξία για τον οικογενειάρχη που νιώθει ότι πάλι αυτός πρέπει να τιμωρηθεί. Που θα δουλεύει μια ζωή για να πάρει το σπίτι «του» από την τράπεζα. Που βλέπει τον ΦΠΑ κάθε μήνα ν’ ανεβαίνει.

Ασφυξία για τον συνταξιούχο. Που στοχοποιείται πάλι σαν ο υπαίτιος της «κρίσης». Που βλέπει τις εισφορές του (=κόποι μιας ζωής) ν’ αλλάζουν χέρια μέσω δομημένων ομολόγων και πληρώνει και τον λογαριασμό.

Ασφυξία. Για μια κοινωνία που τιμωρείται από λάθη ολίγων. Και βλέπει τους υπαίτιους όχι μόνο να μένουν ατιμώρητοι, αλλά να το παίζουν και τιμητές!

Ασφυξία. Για την πλειοψηφία που υπομένει (σιωπηλά, αλλά όχι άκριτα) τη ληστεία μιας αδίστακτης μειοψηφίας.

Η ατιμωρησία των υπευθύνων είναι το λίπασμα. Όσο κανείς δεν τιμωρείται για τις μικρές ή μεγάλες ληστείες του δημόσιου πλούτου, τόσο η εμπιστοσύνη του κόσμου στο έως σήμερα γνωστό πολιτικό σύστημα θα κλωνίζεται. Και τόσο η οργή θα συσσωρεύεται.

Πότε θα βρεθούν και θα τιμωρηθούν όσοι φταίνε που φτάσαμε ως εδώ; Με πράξεις όμως, όχι με λόγια ή βερμπαλισμούς.

Ο τρόπος άσκησης της εξουσίας ως «δούναι και λαβείν», από το πιο μικρό στο πιο μεγάλο επίπεδο, δεν είναι κάτι αόριστο. Έχει ονοματεπώνυμα. Πρέπει να τα μάθουμε. Διαφορετικά η σκυτάλη θα περνάει από γενιά σε γενιά.

Γιατί τιμωρία δεν είναι μια ήττα σε εκλογές. Τιμωρία είναι να παταχθεί ό,τι δε γίνεται σωστά στην άσκηση της εξουσίας από τη Μεταπολίτευση έως σήμερα. Κι αυτό θα γίνει, μόνο αν προσωποποιηθεί.

Όπως ακριβώς τιμωρία είναι να βρεθούν και να φυλακιστούν οι φονιάδες που έκαψαν 3 ανθρώπους ζωντανούς στο κέντρο της Αθήνας. Αντί να έχουν τον γενικό και αόριστο τίτλο του «κουκουλοφόρου» ή του «προβοκάτορα».

Οξυγόνο ψάχνουμε. Απεγνωσμένα. Μάταια; ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/The_Ink_Spot/2010/05/05/View_to_the_Garden Carey@Lasso'd Moon Designs The Ink Spot: View to the Garden 2010-05-05T22:45:00-04:00 2010-05-05T22:45:00-04:00


]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ill_timed_or_out_of_time_/2010/05/04/Akropolis_Reconstruction_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%ce%bf%ce%b9_%cf%83%cf%8d%ce%b3%cf%87%cf%81%ce%bf%ce%bd%ce%b5%cf%82_%ce%91%ce%ba%cf%81%ce%bf%cf%80%cf%8c%ce%bb%ce%b5%ce%b9%cf%82_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%95%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%cf%83%ce%bc%ce%bf%cf%8d s_pablo Ill timed or out of time?: Akropolis Reconstruction και οι σύγχρονες Ακροπόλεις του Ελληνισμού 2010-05-04T17:18:00-04:00 2010-05-04T17:18:00-04:00 Stanislaw Wyspianski (Στάνισλαβ Βισπιάνσκι), έγραφε το θεατρικό του έργο Acropolis, οραματιζόταν την αναγέννηση της, κατά την άποψη του, πολωνικής Ακρόπολης, τον λόφο του Βάβελ στην Κρακοβία.

Έξι δεκαετίες αργότερα, ο μεγάλος Πολωνός σκηνοθέτης και θεωρητικός του θεάτρου Jerzy Grotowski (Γιέρζι Γκροτόφσκι) είδε στο έργο του Βισπιάνσκι μια νέα Ακρόπολη, το Άουσβιτς και θέλησε μέσα από την παράσταση του να καταδείξει την πεποίθηση του ότι αυτό "το κοιμητήριο των λαών" είναι η Ακρόπολη του 20ου αιώνα.

Ο εικοστός αιώνας, ο αιώνας των μεγάλων καταστροφών, έφυγε και τώρα, στις αρχές του επόμενου, ο Μιχαήλ Μαρμαρινός και το Theseum Ensemble ανεβάζουν την ίδια παράσταση, με τι σκοπό άραγε? Υπάρχει σήμερα η ανάγκη ανακατασκευής της Ακρόπολης? Κυρίως εδώ, στην πόλη και την χώρα που η αυθεντική, το αιώνιο σύμβολο στέκει καθημερινά στο κέντρο της και δεσπόζει πάνω από τα κεφάλια μας.

Η σκέψη και μόνο φαντάζει βλάσφημη στο μυαλό του Έλληνα. Δώσαμε τα φώτα του πολιτισμού, "κατέχουμε" το σύμβολο του και συζητάμε εν έτει 2010 ποια είναι η νέα Ακρόπολη?

Η παράσταση που παίζεται στο θέατρο "Θησείον" δεν δίνει απαντήσεις. Θέτει τις ερωτήσεις. Με τρόπο, βέβαια, που κατευθύνει τη σκέψη και προεκτείνει την προβληματική του Γκροτόφσκι.

Η (αυθεντική) Ακρόπολη

Ακρόπολη ονομαζόταν σε κάθε αρχαία πόλη, ένα ψηλό και δυσπρόσιτο σημείο, το οποίο οριζόταν ως κέντρο της. Στις μέρες μας όταν μιλάμε για την Ακρόπολη, εννοούμε την Ακρόπολη των Αθηνών, η οποία έφτασε στην τελειότερη μορφή της (και περίπου στη μορφή που την ξέρουμε σήμερα) κατά τη διάρκεια του 5ου αιώνα π.Χ.

Η Ακρόπολη είναι το σύμβολο του Δυτικού Πολιτισμού. Αποτελεί ότι πιο καλαίσθητο έχει να παρουσιάσει η τέχνη της αρχιτεκτονικής, αλλά και αντιπροσωπεύει τη δόξα της αρχαίας Αθήνας, της κοιτίδας του πολιτισμού. Για κάποιους άλλους είναι το απόλυτο δείγμα της ανθρώπινης ματαιοδοξίας, ένα έργο μικρό σε κλίμακα που κατάφερε να αντέξει (όχι αλώβητο) 2.500 χρόνια. Δυόμιση χιλιετίες ματαιοδοξίας και καταστροφής.

Και σήμερα? Στέκει ακόμα εκεί, ένας όμορφος βράχος με μερικά σκανδαλιστικά ερειπωμένα κτίσματα πάνω του που μας θυμίζουν τι ήμασταν. Γιατί, αν κάτι μας αποδεικνύει σήμερα η Ακρόπολη αυτό είναι ότι, κάποτε ήμασταν αυτοί που παρήγαγαν πολιτισμό. Τώρα πια δεν είμαστε. Και δεν μιλάω μόνο για τους Έλληνες, αλλά για όλους τους κληρονόμους του αρχαιοελληνικού πολιτισμού.

"Ποια θα μπορούσε να είναι για σας η Ακρόπολη του σύγχρονου ελληνικού έθνους?"

Η ερώτηση απευθύνεται (και κατευθύνεται) από τους ηθοποιούς στους θεατές. Ένας χάρτης με σημειωμένες πάνω του τη Σμύρνη, τη Μακρόνησο, τον Γράμμο και τη Μύκονο, απλώνεται στην σκηνή του θεάτρου. Κάποιοι συμφωνούν, κάποιοι δυσανασχετούν, άλλοι αντιπροτείνουν.

Για τον Γκροτόφσκι, όπως προείπαμε, Ακρόπολη είναι το Άουσβιτς, κορυφαίο σημείο της παρακμής του Δυτικού Πολιτισμού. Για τον Μαρμαρινό είναι τα πολιτικά και πολιτιστικά ερείπια της νεοελληνικής ιστορίας. Εκεί που χάθηκαν (ή χάνονται ακόμα) οι μεγάλες ευκαιρίες του έθνους. Εκεί που στήθηκαν "μνημεία" λήθης. Της λήθης ενός ολόκληρου λαού που χαριεντίζεται με ένα ένδοξο παρελθόν και τρομοκρατείται από ένα αβέβαιο μέλλον, αδυνατώντας να πράξει, έστω και λίγο, στο παρόν.

Όμως, όλα αυτά, πλην της αειθαλούς και πάντοτε σικ (sick) Μυκόνου, μούσας της ακαλαισθησίας και της μοδάτης ανοησίας, ανήκουν στο παρελθόν. Ποια είναι η Ακρόπολη των χρόνων που διανύουμε?

Διάβαζα πρόσφατα ένα άρθρο του Economist για το αν οφείλουν οι Ευρωπαίοι (και όχι μόνο) να σώσουν την Ελλάδα λόγω της βαριάς κληρονομιάς της. Βρισκόμαστε στο 1821 ξανά. Τότε οι φιλέλληνες ρομαντικοί πάλευαν για την εδαφική, πολιτιστική και οικονομική απελευθέρωση των παιδιών του Πλάτωνα και του Περικλή, τώρα παλεύουν μόνο για την οικονομική.

Είναι η οικονομία το πεδίο δράσης των λαών πλέον? Η απάντηση μοιάζει, περισσότερο από ποτέ, καταφατική. Τα τελευταία, λοιπόν, χρόνια ποια είναι η δράση μας?

Από τη μεταπολίτευση και μετά η χώρα βρίσκεται σε μια συνεχή ανακατασκευή. Επανήλθε η δημοκρατία, ήρθε για πρώτη φορά το κοινωνικό κράτος, μπήκαμε στην ευρωζώνη, οργανώσαμε Ολυμπιακούς Αγώνες και είχαμε ρυθμούς ανάπτυξης δυτικής χώρας και ξαφνικά...

Ξαφνικά, ήρθε η κατάρρευση. Ο βράχος της "ακρόπολης" αποδείχθηκε γυάλινος, αδύναμος να συγκρατήσει το βάρος της νέας εποχής της αμετροέπειας και των ψευδαισθήσεων μεγαλείου που, κακά τα ψέμματα, πάντοτε χαρακτήριζε αυτόν τον δύστυχο "περιούσιο λαό". Και μέσα από τη σκόνη και τα θρυμματισμένα γυαλιά αναδείχθηκε η νέα μας Ακρόπολη. Το έργο όλων των Ελλήνων, πλούσιων και φτωχών, ελεύθερων και σκλάβων.

Το Δημόσιο Χρέος της χώρας μας είναι η μόνη σταθερά στη ζωή μας τα τελευταία 30 χρόνια. Είναι το μόνο πραγματικό Έργο που παράξαμε όλοι μαζί, λιθαράκι λιθαράκι δημιουργήσαμε μια δυσθεώρητη οικονομική "μαύρη τρύπα" που συνεχώς μεγαλώνει και συνεχώς μας παρασύρει μέσα της και ο καθένας από εμάς, αλλός με την ανοχή του και άλλος με τη συννενοχή του χρόνια τώρα την τροφοδοτεί ολοένα και περισσότερο, να μεγαλώσει κι άλλο.

Το Δημόσιο Χρέος είναι η σύγχονη Ακρόπολη του Ελληνισμού... ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Arxontiko/2010/05/03/2_WORLD_SYMPOSIUM_ON_HONEYDEW_HONEY_4__DAY manos Arxontiko: 2 WORLD SYMPOSIUM ON HONEYDEW HONEY 4 DAY 2010-05-03T21:23:00-04:00 2010-05-03T21:23:00-04:00















































































]]> http://www.rethymnoblogs.gr/TasteBud.gr/2010/04/30/%ce%9f_%ce%ba%ce%ae%cf%80%ce%bf%cf%82_%cf%84%ce%b7%cf%82_%ce%91%cf%81%ce%ba%ce%bf%cf%8d%ce%b4%ce%b1%ce%b9%ce%bd%ce%b1%cf%82 TasteBud.gr: Ο κήπος της Αρκούδαινας 2010-04-30T17:25:00-04:00 2010-04-30T17:25:00-04:00
Στην αρχοντική, λίγο έξω από το Ρέθυμνο βρίσκεται ένας κήπος। Ένας κήπος λίγο διαφορετικός από τους άλλους. Αυτός είναι ο κήπος της Αρκούδαινας. Η πινακίδα έξω από αυτό το παραδοσιακό κρητικό εστιατόριο δεν σε προετοιμάζει καθόλου για ότι πρόκειται να επακολουθήσει.Το περίεργο όνομα του μαγαζιού προέρχεται -όσο και αν ακούγεται φευγάτο- από την Αρτεμη της οποίας η λατρεία ήταν διαδεδομένη στην Κρήτη από τους Δωριείς εποίκους. Η Άρτεμης η αρκταία έδωσε και το όνομα της στα χωριά της γύρω περιοχής ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ίδια η φορτέτζα του Ρεθύμνου, πρωτοχτίστηκε ως ακρόπολη αφιερωμένη σε αυτήν.Επί του παρόντος δύο είναι τα πράγματα που με εντυπωσίασαν στην “Αρκούδαινα”, το μεράκι και τα χρώματα। Το πρώτο γιατί τα πάντα έχουν γίνει στο χέρι. Τα τραπέζια έχουν πολύχρωμες ζωγραφιές, το κάθε τραπέζι και μια δικιά του. Νομίζεις ότι μπαίνεις σε ένα σπιτι βγαλμένο από παιδική ζωγραφιά.Όσο αφορά το φαγητό, βρίσκω τον χαρακτηρισμό παραδοσιακή Κρητική κουζίνα όσο ακριβή, τόσο και ανακριβή. Είναι συνταγές που είναι μοντέρνες αλλά με όλα τα παραδοσιακά υλικά. Εμείς παραγγείλαμε μια πράσινη σαλάτα, της οποίας το όνομα την αδικεί αφού περιείχε τα πάντα από λαχανικά, μέχρι μήλο, μέχρι φράουλα και σταφύλι, αυγά με στάκα, σύγκλινο και για κυρίως πιάτο φάγαμε μοσχάρι με μακαρόνια και λαχανικά και πανσέτα με σάλτσα από μέλι και φρούτα, το οποίο το συνιστώ ανεπιφύλακτα και μας έκαναν παρέα ρεθυμνιακές μπύρες αφού δεν σερβίρεται coca cola.Κλείνοντας ήταν μια ευχάριστη εμπειρία, με καλό φαγητό, όμορφη ατμόσφαιρα και πολύ δεύτερο πρόγραμμα। Σε μια χαλαρή μέρα όπως αυτή που πήγαμε εμείς το εστιατόριο δεν έχει εμφανή αδύναμα σημεία (στην δική μου άποψη) ενώ πολύ μου άρεσε ότι τα υλικά που χρησιμοποιεί είναι δικής του παραγωγής.


Και όπως πάντα φυσικά, μην ξεχάσετε να κοιτάξετε την ακριβή τοποθεσία στον χάρτη στο τέλος της σελίδας!

Tastebuddy ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Arxontiko/2010/04/30/2_WORLD_SYMPOSIUM_ON_HONEYDEW_HONEY__3_DAY manos Arxontiko: 2 WORLD SYMPOSIUM ON HONEYDEW HONEY 3 DAY 2010-04-30T13:47:00-04:00 2010-04-30T13:47:00-04:00







]]> http://www.rethymnoblogs.gr/The_Ink_Spot/2010/04/29/Amazing_Peacock_Themed_Giveaway_!! Carey@Lasso'd Moon Designs The Ink Spot: Amazing Peacock Themed Giveaway !! 2010-04-29T15:31:00-04:00 2010-04-29T15:31:00-04:00 Brenda's Wedding Blog to see all of the amazing prizes that are included.

Here's a peek at some of the prizes:


In order to win, just follow the link above to Brenda's blog and follow the instructions for entering- and good luck!!

]]> http://www.rethymnoblogs.gr/The_Ink_Spot/2010/04/28/View_to_the_Garden Carey@Lasso'd Moon Designs The Ink Spot: View to the Garden 2010-04-28T14:47:00-04:00 2010-04-28T14:47:00-04:00
"dude, I am soooo glad we didn't get planted Sunday."

]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Arxontiko/2010/04/28/2_WORLD_SYMPOSIUM_ON_HONEYDEW_HONEY_(1_2_DAY) manos Arxontiko: 2 WORLD SYMPOSIUM ON HONEYDEW HONEY (1+2 DAY) 2010-04-28T12:03:00-04:00 2010-04-28T12:03:00-04:00





























































]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ill_timed_or_out_of_time_/2010/04/26/%ce%a4%ce%bf_%ce%9a%cf%84%ce%ae%ce%bd%ce%bf%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%a6%ce%b5%ce%b3%ce%b3%ce%ac%cf%81%ce%b9_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%ce%b7_%ce%91%cf%81%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%b7_%ce%a4%cf%81%ce%b1%ce%b3%cf%89%ce%b4%ce%af%ce%b1 s_pablo Ill timed or out of time?: Το Κτήνος στο Φεγγάρι και η Αρμένικη Τραγωδία 2010-04-26T17:08:00-04:00 2010-04-26T17:08:00-04:00 Βλέπετε στην Τουρκία το 1893, πριν καν γεννηθούν ο Αράμ και η Σέτα, έγινε μια έκλειψη σελήνης. Στα χωριά και τις πόλεις, οι Τούρκοι βγήκαν μέσα στη νύχτα και με τα κανόνια και τα όπλα τους άρχισαν να πυροβολούν "το άγριο κτήνος" στον ουρανό που σκέπαζε το φεγγάρι. Κάποιοι άλλοι πάσκιζαν να διώξουνε το κτήνος με φωνές. Οι Αρμένιοι παρακολουθούσαν. Κι έπειτα, δυο χρόνια αργότερα, το 1895, ο Σουλτάνος, ανήσυχος για μερικούς ανυπάκουους Αρμένηδες, κύρηξε Ιερό Πόλεμο, ένα Τζιχάντ και αμέσως οι Τούρκοι ξαναβγήκαν μέσα στη νύχτα κι άρχισαν να πυροβολούν, αλλά όχι το "κτήνος στο φεγγάρι". Πυροβολούσαν τους γείτονες τους, τους Αρμένηδες που κλείστηκαν όπως όπως σε ντουλάπες και χώθηκαν μέσα σε χαντάκια και κρύφτηκαν σε γωνίες. Αλλαλάζοντας οι Τούρκοι, βγήκαν στους δρόμους και τους σκότωσαν. Ο Αράμ και η Σέτα έρχονται από έναν συγκεκριμένο τόπο και μια συγκεκριμένη εποχή. Τα χρόνια πέρασαν κι εγώ ακόμα προσπαθώ να καταλάβω.
Ρίτσαρντ Καλινόσκι - Το Κτήνος στο Φεγγάρι (μετ. Δημήτρης Τάρλοου)
Μια μικρή Αρμένικη Ιστορία{1}

Gar oo chugar. Μια φορά κι έναν καιρό, στ'αρμένικα... Έτσι αρχίζει το, γραμμένο το 1995, δραματικό έργο του πολωνικής καταγωγής Αμερικανού συγγραφέα Ρίτσαρντ Καλινόσκι, "Το Κτήνος στο Φεγγάρι".

Gar oo chugar, λοιπόν, υπήρχε ένας λαός στους πρόποδες του όρους Αραράτ, απόγονοι του Χαϊκ που εμείς τους μάθαμε ως Αρμένιους. Από το 600 π.Χ. που ιδρύθηκε το Βασίλειο της Αρμενίας μέχρι το 95 π.Χ., όταν ο Τιγράνης ο Μέγας έφερε την Αρμενία στη μέγιστη ακμή της, η χώρα γνώρισε δυο μεγάλες εισβολές από τους Πέρσες και τους Έλληνες, χωρίς ποτέ να υποδουλωθεί, αλλά λειτουργώντας ως αυτόνομο προτεκτοράτο των δυο αυτοκρατοριών.

Το 301 μ.Χ. ο βασιλιάς Τιριδάτης ο Τρίτος, ανακηρύσσει ως επίσημη θρησκεία των Αρμενίων τον Χριστιανισμό, 30 χρόνια πριν βαφτιστεί ο Μέγας Κωνσταντίνος, και μαζί με τον επίσκοπο Γρηγόριο έχτισε τον πρώτο καθεδρικό ναό της χριστιανοσύνης, δημιουργώντας μια τεράστια αρχιτεκτονική παράδοση που πέρασε στο Βυζάντιο και από κει στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Το 645 μ.Χ. όταν η μεγάλη Αραβική Αυτοκρατορία έφτασε στους πρόποδες του Αραράτ, το ισχυρό Βασίλειο της Αρμενίας, όπως πολλά βασίλεια πριν από αυτό, είχε ήδη διαλυθεί. Όμως οι Άραβες δεν μπόρεσαν ποτέ να υποτάξουν πλήρως τον αρμένικο λαό, παραχωρώντας τους έτσι αυτονομία μέσα στα πλαίσια της αυτοκρατορίας τους.

Τετρακόσια χρόνια μετά, η επέλαση των Σελτζούκων Τούρκων διέλυσε κάθε ίχνος του Βασιλείου της Αρμενίας, εκτοπίζοντας τους Αρμένιους, οι οποίοι κατέφυγαν στην οροσειρά του Ταύρου στη σημερινή νοτιοανατολική Τουρκία, όπου και δημιούργησαν, υπό τον βασιλιά Ρούμπεν τον Πρώτο, το Αρμένικο Βασίλειο της Κιλικίας. Η έλευση των πρώτων σταυροφόρων βρήκε τους Αρμένιους ισχυρούς άρχοντες να βοηθούν τους "αδελφούς χριστιανούς" της μακρινής Δύσης, δημιουργώντας άρρηκτες σχέσεις φιλίας ανάμεσα στους Αρμένιους και τους Γάλλους που επισφραγίστηκαν με μια σειρά γάμων ανάμεσα σε ευγενείς των δύο χωρών.

Διακόσια και πλέον χρόνια μετά, το Βασίλειο της Αρμενίας παρέμενε το μοναδικό χριστιανικό κράτος στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου, όταν και υπετάχθη στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. "Πιστό Έθνος" ονόμαζαν οι Τούρκοι τους Αρμένιους, οι οποίοι κατάφεραν να ενσωματωθούν στους μηχανισμούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, είτε ως δημόσιοι υπάλληλοι, είτε ως αυτόνομοι επιστήμονες (γιατροί, συμβολαιογράφοι, αρχιτέκτονες κλπ), χωρίς όμως να αποκτήσουν ποτέ πλήρη δικαιώματα, λόγω της χριστιανικής τους θρησκείας.

Στα τέλη του 18ου αιώνα άρχισε να τίθεται από τις ευρωπαϊκές χώρες το λεγόμενο Αρμένικο Ζήτημα. Η παροχή, δηλαδή, στοιχειωδών ελευθεριών στους Αρμένιους. Τότε, τα Χριστούγεννα του 1895, το "κτήνος" κατέβηκε για πρώτη φορά από το φεγγάρι, στέλνοντας εκατοντάδες χιλιάδες Αρμένηδων στον θάνατο.

Το 1908, ο Σουλτάνος Αβδούλ Χαμίτ ο Β', ανατράπηκε από την Επανάσταση των Νεοτούρκων, οι οποίοι, στηριζόμενοι και από τους Αρμένιους ηγέτες δημιούργησαν το νέο Τουρκικό κράτος. Η αρμένικη κοινότητα για πρώτη φορά μετά από 400 χρόνια άρχισε να πιστεύει ότι η συνύπαρξη μεταξύ μουσουλμάνων και χριστιανών ήταν πλέον εφικτή. Όμως. στις 24 Απριλίου 1915, με αφορμή την ύπαρξη σώματος Αρμενίων εθελοντών στον Ρωσικό στρατό, 600 σημαίνοντες Αρμένιοι εκτοπίζονται από την Κωνσταντινούπολη, μια κίνηση που θεωρείται η έναρξη της Γενοκτονίας των Αρμενίων, η οποία ολοκληρώθηκε με την ψήφιση του νόμου περί "μετακίνησης των αρμενικών πληθυσμών" στις 29 Μαΐου 1915.

Κατά τη διάρκεια της "μετακίνησης" αυτής, 1.500.000 Αρμένιοι βρήκαν τον θάνατο (οι τουρκικές πηγές κατεβάζουν αυτόν τον αριθμό σε 600.00 - 800.000), ενώ αμέτρητες γυναίκες βιάσθηκαν και παιδιά πουλήθηκαν σε σκλαβοπάζαρα.{2}

Το έργο

Παιδιά "εκτοπισμένων" Αρμένηδων είναι και ο Αράμ με τη Σέτα, οι δύο ήρωες του έργου. Οι γονείς του Αράμ (εξαιρετικός ο Δημήτρης Τάρλοου ισορροπεί ανάμεσα στον "νέο" Αμερικανό και τον "παλιό" Αρμένη), καθώς και τα δυο αδέλφια του, αποκεφαλίστηκαν ενώ αυτός κρυβόταν κάτω από το παλιό παλτό του πατέρα του. Η μητέρα της Σέτα (η Ταμίλα Κουλίεβα πείθει με κάθε σπιθαμή του σώματος της ότι είναι, όντως, μια υποσιτισμένη έφηβη) σταυρώθηκε από τους Τούρκους και η μεγαλύτερη αδελφή της βιάσθηκε μπροστά στα μάτια της εννιάχρονης, τότε, κοπέλας που εμείς βλέπουμε να μπαίνει στη σκηνή 15 χρονών, νύφη φωτογραφίας και δια αλληλογραφίας, άρτι αφιχθείσα στο Γουισκόνσιν της Αμερικής, νέα πατρίδα του φωτογράφου Αράμ.

"Το κτήνος στο φεγγάρι" from elculture.gr on Vimeo.

Το έργο όλο, λειτουργεί κάτω από το βάρος της τραγωδίας που κουβαλούν μέσα τους οι δύο αυτοί άνθρωποι. Η προσκόλληση της Σέτα στην κούκλα που της χάρισε η μητέρα της και η αντίστοιχη του Αράμ στο παλιό παλτό του πατέρα του είναι η προσκόλληση τους στην παιδική ηλικία και η μη αποδοχή της νέας τους ταυτότητας. Το ζευγάρι επικοινωνεί μηχανικά, κρατώντας τους τύπους σε όλα ακόμα και στην συζυγική κλίνη, όπου ο έρωτας μετατρέπεται σε μια μηχανική πράξη αναπαραγωγής και η Σέτα το σκεύος μέσα από το οποίο θα ανα-δημιουργηθεί η παλιά αρμένικη οικογένεια. Μια οικογένεια, μονίμως παρούσα σε μια παλιά κορνιζαρισμένη φωτογραφία της οικογένειας του Αράμ, ο οποίος έχει αφαιρέσει από αυτή τα κεφάλια των εικονιζομένων με μόνο σκοπό να συμπληρώσει τα κενά με τα κεφάλια της καινούργιας που θα δημιουργήσει με τη Σέτα.

Σταδιακά, βλέπουμε το ζευγάρι να έρχεται πιο κοντά. Δεν είναι ο έρωτας που τους κρατά ενωμένους. Είναι η δέσμευση που δημιουργείται μέσα από μια πραγματική φιλία, αλλά και η "υπόσχεση" μιας ολοκληρωμένης οικογένειας. Μια υπόσχεση που μένει στα λόγια καθώς η στειρότητα της Σέτα (απότοκο και αυτή του "εκτοπισμού") εμποδίζει την εκπλήρωση της. Και οι δύο προσπαθούν να κρατήσουν την οικογένεια τους ενωμένη, αλλά ο καθένας τους με διαφορετικό τρόπο και σκοπό. Ο Αράμ πασχίζει να διατηρήσει την "αρμενικότητα" του, αρνούμενος να αποδεχτεί, ακόμα και μετά από δώδεκα χρόνια προσπαθειών, το γεγονός ότι η γυναίκα του είναι στείρα, ενώ η Σέτα, μέλος πια του νέου κόσμου στον οποίον ζει προσπερνά τα βιώματα και θέτει τις βάσεις για τη δημιουργία μιας νέας "αμερικανικής" οικογένειας μαζί με τον άντρα της.

Το έργο κλείνει με μια φωτογραφία. Ο Αράμ, η Σέτα και ο Βίνσεντ, το ορφανό Ιταλών μεταναστών που περιμαζεύει η Σέτα και λειτουργεί ως ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον, στέκονται δίπλα στο τραπέζι (κυρίαρχο μέρος του σκηνικού γύρω από το οποίο εκτυλίσσεται όλη σχεδόν η δράση). Η Σέτα και ο Βίνσεντ χαμογελούν πλατιά, ενώ στο πρόσωπο του Αράμ σχηματίζεται ένα αβέβαιο, "μισό", χαμόγελο. Η παλιά κορνιζαρισμένη φωτογραφία έχει πλέον αντικατασταθεί, αλλά αυτός βρίσκεται (και πάλι) στην αρχή...

---------------------------------------------------------------------
{1} Πηγή: Jacques Der Alexanian - Ο ουρανός ήταν μαύρος πάνω απ'τον Ευφράτη. Η τραγική ιστορία των Αρμενίων, Εκδόσεις Λιβάνη.

{2} [...] Το τελευταίο και χειρότερο μέτρο κατά των Αρμενίων ήταν η ομαδική εκτόπιση όλου του πληθυσμού που ξεριζώθηκε για να σταλεί στην έρημο και να υποστεί όλων των ειδών τις φρικαλεότητες. Δεν είχαν ληφθεί μέτρα για την μεταφορά και την διατροφή τους. Τ α θύματα, μεταξύ των οποίων ήταν καλλιεργημένοι άνδρες και γυναίκες της ανώτερης κοινωνίας, χρειάστηκε να περπατούν συνέχεια εκτεθειμένοι στις επιδρομές των συμμοριών που γι'αυτόν τον σκοπό είχαν δημιουργηθεί. Τα σπίτια κυριολεκτικά ρημάχτηκαν. Οι οικογένειες χώρισαν. Οι άνδρες σκοτώθηκαν, οι γυναίκες και οι νέες κοπέλες βιάσθηκαν καθ'οδόν ή κλείστηκαν στα χαρέμια, τα παιδιά πετάχτηκαν στα ποτάμια ή πουλήθηκαν σε ξένους από τις μητέρες τους, για να μην πεθάνουν από την πείνα.

Τα γεγονότα που περιγράφονται στις αναφορές που έχουν φτάσει στην Πρεσβεία, από απολύτως αξιόπιστους μάρτυρες ξεπερνούν τις πιο κτηνώδεις και διαβολικές θηριωδίες που διαπράχθηκαν ή επινοήθηκαν ποτέ στην ιστορία του κόσμου. [...]
(Henry Morgenthau - Αμερικανός Πρέσβης στην Κωνσταντινούπολη)

[...] 'Ετσι τον Ιούνιο του 1915, άρχισαν οι φρικαλεότητες που όμοιες τους δεν έχει άλλες η ιστορία. Από όλα τα χωριά και τις πόλεις της Κιλικίας, της Ανατολίας και της Μεσοποταμίας, οι Χριστιανοί Αρμένιοι υποχρεώθηκαν ν'ακολουθήσουν την πορεία του θανάτου τους. Ήταν μια μεθοδική δουλειά, ξεκαθάρισμα της μιας περιοχής μετά την άλλη άσχετα αν ήταν κοντά σε εμπόλεμη περιοχή ή εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά. [...]
[...] Τα δυστυχή πλάσματα συγκεντρώθηκαν από τα διάφορα χωριά και οδηγήθηκαν ανάμεσα από τα βουνά στις στέπες της Αραβικής ερήμου όπου δεν υπήρχε καμμιά πρόβλεψη για την υποδοχή και τη συντήρηση τους, όπως δεν είχε ληφθεί καμμιά πρόνοια για τον επισιτισμό τους καθ'οδόν. Η σκέψη ήταν ότι όσοι δεν πέθαιναν ή δεν σκοτώνονταν στον δρόμο έπρεπε οπωσδήποτε να πεθάνουν από πείνα. [...]
[...] Όσους δεν ήταν πια σε θέση να προχωρήσουν τους ξέκαναν με βουρδουλιές ή τους σκότωναν. Τα καραβάνια μίκραιναν όλο και πιο πολύ καθώς η πείνα, η δίψα, η αρρώστια και ο φόνος τα αποδεκάτιζαν. Νέες γυναίκες και κοπέλες βιάζονταν ή τις πουλούσαν σε δημοπρασία.
Στις 31 Αυγούστου 1915 ο Ταλαάτ Μπέης (υπουργός Εσωτερικών της Τουρκίας) δήλωνε στον Γερμανό Πρέσβη "Το Αρμενικό Ζήτημα δεν υπάρχει πιά". Αυτό που έλεγε ήταν αλήθεια γιατί μέχρι τότε είχαν πραγματοποιηθεί όλες οι εκτοπίσεις. [...]
[...] Το όλο σχέδιο δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ένα ψυχρό πολιτικό μέτρο, που είχε σαν αντικειμενικό σκοπό την εξόντωση ενός ανώτερου στοιχείου μέσα στον πληθυσμό που μπορούσε να είναι επικίνδυνο. Και σε αυτό πρέπει να προστεθεί η απληστία.[...]
(Fridjtof Nansen - Ύπατος Αρμοστής Προσφύγων Κοινωνίας των Εθνών) ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Arxontiko/2010/04/26/2__WORLD_SYMPOSIUM_ON_HONEYDEW__HONEY manos Arxontiko: 2 WORLD SYMPOSIUM ON HONEYDEW HONEY 2010-04-26T12:18:00-04:00 2010-04-26T12:18:00-04:00














]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ill_timed_or_out_of_time_/2010/04/22/Bring_Them_Back_-_%ce%a4%ce%bf_%ce%b1%cf%80%ce%b1%ce%b3%ce%bf%cf%81%ce%b5%cf%85%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%bf_%ce%b2%ce%af%ce%bd%cf%84%ce%b5%ce%bf s_pablo Ill timed or out of time?: Bring Them Back - Το απαγορευμένο βίντεο 2010-04-23T01:21:00-04:00 2010-04-23T01:21:00-04:00 καμπάνιας για την επιστροφή των μαρμάρων και βγάζει το εξής εκπληκτικό:
Μέρος του περιεχομένου αυτού του μηνύματος έχει αναφερθεί ως υβριστικό από τους χρήστες του Facebook.
Προκαλώ τον βλάκα, διότι περί βλακός πρόκειται, που το ανέφερε και τον ακόμα μεγαλύτερο βλάκα του facebook που το απαγόρευσε να βρει την ύβρι σε αυτό το κείμενο.
Reunite Them! “BRING THEM BACK!” Thousands of pieces of Greek antiquities are hosted in the British Museum. Our campaign does not ask for the return of those. We ask for the return of the Parthenon Marbles in Greece and the Reunification of the Monument. We, the users of the Internet obtain power and we are able to mobilize the international public opinion. Our goal can be achieved this way. Do you believe this is fair? If yes, help this goal come true. Say your own “BRING THEM BACK!”
Τέλος πάντων, πριν απαγορευτεί και από τον blogger, προσφορά το απαγορευμένο βίντεο.


]]> http://www.rethymnoblogs.gr/The_Ink_Spot/2010/04/22/A_Sneak_Peek_at_our_New_Plantable_Invitation_Line! Carey@Lasso'd Moon Designs The Ink Spot: A Sneak Peek at our New Plantable Invitation Line! 2010-04-22T22:19:00-04:00 2010-04-22T22:19:00-04:00
"Dogwood"


"Pear Blossoms"


"Oak"




]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ill_timed_or_out_of_time_/2010/04/21/The_High_Priestess_of_Soul_(21_02_1933_-_21_04_2003) s_pablo Ill timed or out of time?: The High Priestess of Soul (21/02/1933 - 21/04/2003) 2010-04-21T12:52:00-04:00 2010-04-21T12:52:00-04:00

Nina Simone - Don't Let Me Be Misunderstood (Live, late 60's)

Να πεθάνεις στον ύπνο σου μετά από μια ταραχώδη ζωή σημαδεμένη από την διπολική διαταραχή, τον πολιτικό ακτιβισμό και, κοντά στο τέλος, τον καρκίνο του στήθους, μπορεί κανείς να το χαρακτηρίσει και ευλογία για μια γυναίκα που όντως ήταν "Νέα, χαρισματική και Μαύρη"...



Nina Simone - To Be Young, Gifted & Black (Live, 1969)
]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ill_timed_or_out_of_time_/2010/04/20/%ce%a0%cf%81%cf%8c%ce%b3%cf%81%ce%b1%ce%bc%ce%bc%ce%b1_%ce%a3%cf%84%ce%b1%ce%b8%ce%b5%cf%81%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b1%cf%82_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%ce%91%ce%bd%ce%ac%cf%80%cf%84%cf%85%ce%be%ce%b7%cf%82,_%ce%bc%ce%ad%cf%81%ce%bf%cf%82_%ce%91%ce%b1%ce%b1%ce%b1____%ce%97_%ce%a3%cf%84%ce%b1%cf%84%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae_(%ce%91%ce%bd)%ce%91%ce%be%ce%b9%ce%bf%cf%80%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%af%ce%b1_ s_pablo Ill timed or out of time?: Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, μέρος Αααα "Η Στατιστική (Αν)Αξιοπιστία" 2010-04-20T14:41:00-04:00 2010-04-20T14:41:00-04:00
Το Πρόγραμμα Σταθερότητας όπως φάνηκε και από την προηγούμενη ανάρτηση μου χωρίζεται σε εννέα θεματικές ενότητες, τις οποίες και (ξανα)απαριθμώ στα γρήγορα:

1. Στατιστική Αξιοπιστία
2. Παρακολούθηση Εκτέλεσης Προϋπολογισμού
3. Κατάρτιση Προϋπολογισμού
4. Περιορισμός μισθολογικών δαπανών και προσωπικού στο Δημόσιο
5. Περαιτέρω μείωση κρατικών δαπανών
6. Ασφαλιστική μεταρρύθμιση
7. Φορολογική πολιτική
8. Καταπολέμηση φοροδιαφυγής
9. Ανταγωνισμός, ανάπτυξη και απασχόληση

Όπως κάθε καλός μαζοχιστής που σέβεται τον εαυτό του, υπάρχουν και ψήγματα σαδισμού μέσα μου οπότε, όποιος κάνει το λάθος και πατήσει το πόδι του εδώ θα υποβληθεί στο μαρτύριο της μελέτης του προγράμματος μαζί μου.

Ξεκινάμε λοιπόν με το πρώτο (από τα εννέα) μέρος της ελεγείας της αυτοταπείνωσης...

Α. Στατιστική αξιοπιστία.

Δηλαδή η ξεφτίλα του αιώνα (και τουτουνού και του προηγούμενου, άντε και του προ-προηγούμενου). Μια χώρα που μέσα στο 2010 πρέπει να κάνει ενέργειες για να είναι στατιστικά αξιόπιστη, είτε βρίσκεται στην αφρικανική ενδοχώρα είτε δεν βρίσκεται στο 2010.

Τέλος πάντων, τρεις ενέργειες χρειάζονται, σύμφωνα με την κυβέρνηση, για να επιτευχθεί ο στόχος και μοιάζουν ικανές.

α) Ανεξάρτητη Στατιστική Υπηρεσία

Έχει ήδη δημοσιευθεί ο νόμος 3832/2010, ο οποίος ορίζει τη σύσταση της νέας στατιστικής υπηρεσίας, ονόματι ΕΛ.ΣΤΑΤ, τη σύσταση του Συμβουλίου του Ελληνικού Στατιστικού Συστήματος (ΣΥ.ΕΛ.Σ.Σ.), καθώς και το Ελληνικό Στατιστικό Πρόγραμμα (ΕΛ.Σ.Π.), το οποίο θα έχει τριετή ισχύ.

Η ΕΛ.ΣΤΑΤ. συγκροτείται από επτά μέλη. Τα τέσσερα επιλέγονται από τη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής με πλειοψηφία 4/5 ύστερα από δημόσια προκήρυξη και εισήγηση του Υπουργού Οικονομικών. Από αυτούς τους τέσσερις βγαίνει ο Πρόεδρος, ο οποίος πρέπει να έχει διδακτορικό (έλεος ακόμα και γι'αυτο το απλό πρέπει να προβλέπει ο νόμος???) και ο Αντιπρόεδρος. Ένα μέλος υποδεικνύει η Τράπεζα της Ελλάδος, άλλο ένα ορίζει ο εκάστοτε Υπουργός Οικονομικών και τέλος ένα μέλος ορίζουν οι εργαζόμενοι της ΕΛ.ΣΤΑΤ.

Τα μέλη της ΕΛ.ΣΤΑΤ. ορίζονται για πενταετή θητεία και έχουν δικαίωμα ανανέωσης της θητείας τους για άλλη μια φορά. Από αυτούς μόνο ο Πρόεδρος είναι full time, ενώ οι άλλοι έξι θεωρούνται part time και μπορούν να κάνουν και άλλες δουλειές (εκτός από τις προφανείς ασυμβίβαστες).

Να τονίσω εδώ ότι στο αρχικό σχέδιο νόμου ο Πρόεδρος και ο Αντιπρόεδρος ορίζονταν απευθείας από τον Υπουργό και διορθώθηκε αυτή η ανοησία μετά τις παρεμβάσεις των συναδέλφων σαδομαζοχιστών στην online διαβούλευση. Βέβαια, μπορεί κάποιος να πει ότι βρε αδελφέ ούτως ή άλλως ο Υπουργος δεν εισηγείται ποιοί θα είναι υποψήφιοι προς επιλογή? Εγώ όμως πιστεύω ότι κανείς δεν θα το πει, γιατί όποιος το κάνει είναι κακοπροαίρετος και τέτοιους δεν έχουμε εμείς εδώ...

Το ΣΥ.ΕΛ.Σ.Σ., τώρα είναι μια άλλη ιστορία. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα γνωμοδοτικό συμβούλιο το οποίο απαρτίζεται από πόσα μέλη κι εγώ δεν κατάλαβα, τα οποία ορίζονται από διάφορους φορείς, άσχετους και σχετικούς (π.χ. εκτός από διάφορα οικονομικά και στατιστικά Κέντρα και Ινστιτούτα, μέλη ορίζουν η ΓΣΕΕ και η ΠΑΣΕΓΕΣ). Δουλειά του ΣΥ.ΕΛ.Σ.Σ. είναι να γνωμοδοτεί σε θέματα απορρήτου, κανονισμών και για το ΕΛ.Σ.Π.

Α, ξέχασα ότι ένα μέλος του ΣΥ.ΕΛ.Σ.Σ., φυσικά, ορίζεται από τη Eurostat. Σιγά μην έχαναν την κωμωδία...


β) Δημιουργία Γραφείου Προϋπολογισμού στη Βουλή

Αν θυμάμαι καλά είχε γίνει θέμα από τον ΣΥΡΙΖΑ, γιατί δεν συμμετέχει η Βουλή στην κατάρτιση και τον έλεγχο του προϋπολογισμού, όπως συμβαίνει στην υπόλοιπη Ευρώπη και, νομίζω, στο Ευρωκοινοβούλιο. Προφανώς, γιατί δεν "ανήκομεν εις την Δύσιν" θα έλεγα εγώ.

Τέλος πάντων, το γραφείο, λέει, υλοποιείται (τώρα βάφουν τους τοίχους) και θα το δούμε με το νέο έτος...


γ) Εισαγωγή αποτελεσματικών ελέγχων (checks and balances) κατά την παραγωγή και δημοσιοποίηση των δημοσιονομικών στατιστικών

Τώρα εδώ τι να πω? Έπρεπε αυτό το πράγμα να έχει ήδη υλοποιηθεί μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2010. Αντιθέτως, πηγαινοερχόμαστε στη Eurostat και αναμένουμε το τελικό αποτέλεσμα στις 15 Μαϊου. Πολύ φοβάμαι ότι όταν κάτι ακούγεται τόσο συγκεχυμένο, είναι συγκεχυμένο και δεν ξέρω τι ακριβώς σημαίνει αποτελεσματικός έλεγχος και ποιος κρίνει την αποτελεσματικότητα των ελέγχων αυτών.

Εν κατακλείδι, ένα βήμα μπροστά κάναμε (εκτός αν μπρος είναι ο γκρεμός, οπότε κάναμε ένα βήμα πίσω) με αυτές τις τρείς κινήσεις που υλοποιήθηκαν ή, τέλος πάντων, βρίσκονται σε στάδιο υλοποίησης. Δυστυχώς, σε αυτή τη χώρα τα λόγια (και οι νόμοι) είναι συνήθως κενά. Μένει σ'εμάς να διατηρήσουμε την αξιοπιστία των νομοσχεδίων και να μην αφήσουμε κάποια σωστά πράγματα που γίνονται να "λαμογιοποιηθούν".

*Στο επόμενο επεισόδιο, η "παρακολούθηση εκτέλεσης του προϋπολογισμού" ή αλλιώς "πως να μάθεις στους υπουργούς να μη χαλάνε το χαρτζηλίκι τους όλο σε χαρτάκια και καραμέλες και μετά δεν έχουν λεφτα για παγωτό" ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ill_timed_or_out_of_time_/2010/04/19/%ce%91%cf%8d%cf%81%ce%b9%ce%bf_%ce%bc%ce%b5_%cf%84%ce%bf%ce%bd_%ce%ba%ce%b7%ce%b4%ce%b5%ce%bc%cf%8c%ce%bd%ce%b1_%cf%83%ce%b1%cf%82,_%ce%bf_%ce%a0%ce%ac%ce%b3%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%bf%cf%82_%ce%bc%ce%bf%ce%b9%cf%81%ce%ac%ce%b6%ce%b5%ce%b9_%ce%b5%ce%bb%ce%ad%ce%b3%cf%87%ce%bf%cf%85%cf%82 s_pablo Ill timed or out of time?: Αύριο με τον κηδεμόνα σας, ο Πάγκαλος μοιράζει ελέγχους 2010-04-19T20:30:00-04:00 2010-04-19T20:30:00-04:00 κύριο Πάγκαλο και ως γνήσιος μαζοχιστής έκατσα και το διάβασα. Ομολογώ ότι αυτή ήταν η πρώτη μου επαφή με το Πρόγραμμα Σταθερότητας και μπορώ να πω ότι υπάρχουν πράγματα που διαφωνώ και πράγματα που συμφωνώ, αλλά το θέμα μας εδώ είναι η άτυπη βαθμολογία που βγαίνει από αυτό το δελτίο τύπου.

Για να δούμε λοιπόν...

Αποτίμηση ανά τομέα:

1. Στατιστική αξιοπιστία. Μηδέν από μηδέν μηδέν. Έχει γίνει το σχέδιο νόμου, αλλά ακόμα δεν έχει οριστεί ο πρόεδρος. Έτερον ουδέν...

2. Παρακολούθηση Εκτέλεσης Προϋπολογισμού. Έχουν βγει τα διαδικαστικά από τη μέση (καλό αυτό), αλλά η δημιουργία Ενιαίας Αρχής Πληρωμών και το σύστημα παρακολούθησης των δαπανών υπουργείων και δημοσίων υπηρεσιών (που μου φαίνονται πιο σημαντικά) έχουν οριστεί για το επόμενο τρίμηνο. Άντε να δούμε.

3. Κατάρτιση Προϋπολογισμού. Ναι καλά. Εδώ δεν ξέρουμε αν θα χουμε λεφτά σε ένα μήνα και θα αρχίσουμε να καταρτίζουμε τριετείς προϋπολογισμούς. Υπό το μηδέν...

4. Περιορισμός μισθολογικών δαπανών και προσωπικού στο Δημόσιο. Εδώ τρέχουν με χίλια. Μείωση των επιδομάτων και μερικές καλές ρυθμίσεις για τον περιορισμό του δημόσιου τομέα, αλλά το σημαντικό και λιγότερο αντικοινωνικό, οπώς είναι η μείωση του αριθμού επιτροπών επί πληρωμή, για κάποιον λόγο είναι το μόνο που καθυστερεί.

5. Περαιτέρω μείωση κρατικών δαπανών. Μφχχχ. Γκουχ γκουχ. Εεεεεεε!!!!

6. Ασφαλιστική μεταρρύθμιση. Άστο, μη βιαζόμαστε κιόλας...

7. Φορολογική πολιτική. Εντάξει, αυξήθηκαν οι φόροι στα τσιγάρα, τα ποτά και τα καύσιμα. Θέλετε κι άλλα?

8. Καταπολέμηση φοροδιαφυγής. Μάλλον δεν βιαζόμαστε γιατί όλα έχουν προγραμματιστεί για το επόμενο εξάμηνο.

9. Ανταγωνισμός, ανάπτυξη και απασχόληση. Οκ, 44 θέματα έχουν να λύσουν εδώ και για κάποιο λόγο τα έχουν αφήσει για μετά, κυρίως τα θέματα της αγροτικής ανάπτυξης.

Αποτίμηση ανά υπουργείο:

Υπουργείο Οικονομικών. Το υπουργείο με την περισσότερη δουλειά, αλλά μάλλον η προσπάθεια για ανεύρεση δανεικών έχουν φέρει τον κύριο υπουργό σε σύγχυση. 14 στα 26 για τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου, δηλαδή 10,77/20. Με το ζόρι βάση...

Υπουργείο Εσωτερικών. Επτά δουλειές είχε να κάνει ο κος Ραγκούσης (τις δύο σε συνεργασία με το Οικονομικών) και έχει φέρει εις πέρας τις πέντε, δηλαδή 14,28/20. Πολύ καλά, λέω...

Υπουργείο Οικονομίας. Επτά και για την κα Κατσέλη και δεν έχει προχωρήσει μόνο μία (σε συνεργασία με Οικονομικών και Δικαιοσύνης), οπότε 17,14/20. Θα είχε 20/20 αν δεν καθυστερούσε τη ρύθμιση των οφειλών φυσικών προσώπων η Ε.Κ.Τ. Μπράβο Λούκα, σημαιοφόρο σε βλέπω...

Υπουργείο Εργασίας. Δύο στα δύο για τον κο καθηγητή κι αν αναλογιστούμε ότι έχει το πιο #@$%@&*@ υπουργείο, μπράβο του. 20/20 και περαστικά.

Υπουργείο Παιδείας. Ένα πράγμα είχαμε να κάνουμε Αννούλα και δεν το κάναμε. 0/20 και θα σ'έκοβα αν δεν μας έλεγες ότι ετοιμάζεις σούπερ νομοσχέδια τους επόμενους μήνες. Μετεξεταστέα για το επόμενο τρίμηνο, λοιπόν.

Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης. Ναι καλά, υπουργείο Αγροτικής Υπανάπτυξης κα Μπατζελή μου που κάνεις και ωραίες πίττες. Καμμία από τις δυο δουλειές δεν έχεις τελειώσει ακόμα. 0/20 και περιμένω τις γωνίες από την επόμενη πίττα σου για να κάνω τα στραβά μάτια.

Υπουργείο Περιβάλλοντος. Δύο στα δύο για την κάζουαλ Τίνα, χωρίς πολλά λόγια γιατί πάει και τζυμ είναι και σινγκλ μάδερ, γράφει και τα λογάκια του Τζώρτζ. 20/20 και εις ανώτερα.

Υπουργείο Υγείας. Η κα Ξενογιαννακοπούλου δεν έχει μπει ακόμα στη διαδικασία αξιολόγησης. Όλες οι επεμβάσεις της που αφορούν τη μείωση των εξόδων υγείας (δεν θα θελα να είμαι στη θέση της) έχουν χρονοδιάγραμμα υλοποίησης το πρώτο εξάμηνο, οπότε αναμένουμε. Φαίνεται να δουλεύει πάντως, οπότε θα τα πούμε σε δυο μηνάκια Μαριλίζα.

Τα υπόλοιπα υπουργεία δεν παίζουν ιδαίτερο ρόλο στο Πρόγραμμα Σταθερότητας, οπότεκαι δεν αξιολογούνται για την ώρα...

Συνολική αποτίμηση: Από τις 45 ενέργειες που είχαν προγραμματιστεί για το πρώτο 3μηνο οι 27 έχουν πραγματοποιηθεί, ενώ οι υπόλοιπες 18 καθυστερούν, με τις περισσότερες καθυστερήσεις (επτά) στο θέμα της φορολογικής πολιτικής. 12/20 και το Δ.Ν.Τ. έρχεται για να μας σκίσει (λέμε τώρα)...

Αυτά για την ώρα, ελπίζω όποιος το διαβάσει να το βρει χρήσιμο και έπεται και σήκουελ... ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/feed.php?channel=84&y=2010&m=04&d=17&iid=1206 ikona Ikona: ΑΓΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ Ο ΘΕΟΔΟΧΟΣ 2010-04-17T22:51:00-04:00 2010-04-17T22:51:00-04:00

Ο άγιος Συμεών ονομάζεται Θεοδόχος, επειδή προϋπάντησε στον Ναό τον Χριστό και Τον δέχθηκε στην αγκάλη του. Σαράντα ημέρες μετά την Γέννηση του Χριστού, η Παναγία και ο Ιωσήφ Τον προσήγαγαν στον Ναό, σύμφωνα με τον Νόμο, και όταν ο Θεοδόχος Συμεών Τον εβάστασε στην αγκάλη του είπε: “Νύν απολύεις τον δούλον σου, Δέσποτα, κατά το ρήμα σου εν ειρήνη· ότι είδον οι οφθαλμοί μου το σωτήριόν σου ό ητοίμασας κατά πρόσωπον πάντων των λαών, φως εις αποκάλυψιν εθνών και δόξαν λαού σου Ισραήλ”.
Ο Θεοδόχος Συμεών περίμενε υπομονετικά τον Μεσσία μέχρι τα βαθειά του γεράματα με αταλάντευτη πίστη. Γνώριζε πολύ καλά, όπως του είχε προφητευθή από το Άγιον Πνεύμα, ότι δεν θα γευθή θάνατον πριν ιδή “τό σωτήριον του Θεού” και γι’ αυτό όταν εβάστασε στην αγκάλη του τον Χριστό ζήτησε την απόλυση από την ζωή, και ενώ απέθνησκε δεν ήταν ανήσυχος και ταραγμένος, αλλά αισθανόταν πνευματική αγαλλίαση και βαθειά ειρήνη. Χαρακτηριστικοί είναι και οι λόγοι του προς την Παναγία: “ιδού ούτος κείται εις πτώσιν και ανάστασιν πολλών εν τω Ισραήλ και εις σημείον αντιλεγόμενον και σού δε αυτής την ψυχήν διελεύσεται ρομφαία, όπως αν αποκαλυφθώσιν εκ πολλών καρδιών διαλογισμοί”.
Ο βίος και οι λόγοι του Θεοδόχου Συμεών μας δίνουν αφορμή να τονίσουμε τα παρακάτω:
Πρώτον, ότι ο Θεοδόχος Συμεών εμαρτύρησε περί του Χριστού ότι δεν είναι άνθρωπος, έστω μεγάλος και σημαντικός, αλλά ο Θεάνθρωπος Κύριος, ο σαρκωθείς Θεός Λόγος, το σωτήριον του Θεού. Ότι είναι όχι απλώς ένας φωτισμένος διδάσκαλος, αλλά το Φώς του κόσμου, “Φώς εις αποκάλυψιν εθνών”. Επροφήτευσεν ακόμη ότι ο Χριστός είναι προορισμένος για την πτώση και ανύψωση πολλών και “εις σημείον αντιλεγόμενον” και ότι την καρδιά της Παναγίας θα την διαπεράση η ρομφαία του πόνου, για να φανερωθούν οι λογισμοί πολλών καρδιών.
Πράγματι, ο Χριστός είναι το Πρόσωπο εκείνο, το οποίο εχώρισε στα δύο την ανθρώπινη ιστορία. Είναι σημείο αντιλεγόμενο ο Ίδιος, οι εντολές Του και οι λόγοι Του. Κάποιοι τον δέχονται και κάποιοι άλλοι τον απορρίπτουν. Αυτοί που Τον αγαπούν και αποδέχονται τον χρηστό ζυγό και το ελαφρύ φορτίο Του είναι συνήθως οι λίγοι. Οι πολλοί δεν αντέχουν το κήρυγμα της αγάπης και είναι απρόθυμοι για αυταπάρνηση. Κανείς όμως δεν μένει αδιάφορος μπροστά στο μυστήριο της εσταυρωμένης Αγάπης. Ο Σταυρός του Χριστού, που για την Παναγία ήταν ρομφαία, θα είναι πάντοτε η αιτία της αποκάλυψης των λογισμών των ανθρωπίνων καρδιών και θα αποτελή για μεν τους άγευστους της αυθεντικής αγάπης και προσκολλημένους στο γράμμα του νόμου που αποκτείνει, σκάνδαλο, για δε τους “λογικούς” και σοφούς του αιώνος τούτου, μωρία. Αλλά για όλους εκείνους που βιώνουν την αγάπη ως σταυρό και τον σταυρό ως αγάπη, για όσους έχουν αυτή την λογική τρέλλα, που όμως έχει την δύναμη να θεραπεύη των “λογικών” την άλογη τρέλλα, για τους σωζομένους, θα είναι πάντοτε “Θεού δύναμις και Θεού σοφία”.
Δεύτερον, όταν ο Πρεσβύτης Συμεών φωτισμένος από το Άγιον Πνεύμα αναγνώρισε στο πρόσωπο του παιδίου τον Σωτήρα πάντων των λαών, ζητούσε την έξοδο από την παρούσα ζωή. Και παρ’ όλον ότι απέθνησκε εν τούτοις διατηρούσε την εσωτερική ειρήνη της ψυχής του, γιατί ήξερε ότι θα συνεχίση να ζη και να έχη κοινωνία με τον Θεό σε μια άλλη διάσταση ζωής. Είχε υπερβή τον θάνατο στα όρια της προσωπικής του ζωής, παρά το ότι δεν είχε ακόμη καταργηθή οντολογικά ο θάνατος με την Ανάσταση του Χριστού. Αυτό είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα των Αγίων. Δεν φοβούνται τον θάνατο, αντίθετα μάλιστα τον επιθυμούν, επειδή γνωρίζουν εμπειρικά ότι η εκδημία της ψυχής από το σώμα και η προς τον Θεόν ενδημία δεν είναι θάνατος, αλλά μετάβαση “εκ του θανάτου εις την ζωήν”. Φεύγουν από την πρόσκαιρη αυτή ζωή με την βεβαιότητα της αιωνίου ζωής “εν τω Φωτί” και γι’ αυτό έχουν στην ψυχή βαθειά ειρήνη. Κάποτε ένας Ορθόδοξος μοναχός απέθνησκε και τον ερώτησε κάποιος συνασκητής του: “πώς αισθάνεσαι, πάτερ, τώρα που φεύγεις από την πρόσκαιρη ζωή και πορεύεσαι στην αιωνιότητα”; Και εκείνος γεμάτος ηρεμία και γαλήνη απάντησε με τον δικό του χαρακτηριστικό και απλό τρόπο: “Και εδώ με τον Θεό και εκεί με τον Θεό, παντού καλά είναι”.
Όταν ο άνθρωπος είναι υποδουλωμένος στα πάθη, προσκολλημένος στα υλικά πράγματα και έχη άγνοια της αιωνίου Θείας ζωής, μπροστά στο φάσμα του θανάτου αισθάνεται φόβο και ταραχή. “Ψυχή αμαρτωλός, αιχμάλωτος των παθών, δεν δύναται να έχη ειρήνην και χαράν εν τω Κυρίω έστω και αν κατέχη όλα τα πλούτη της γής, έστω και αν βασιλεύη εφ’ όλου του κόσμου. Εάν εις τοιούτον βασιλέα, ενώ εύθυμος διασκεδάζει εις συμπόσιον μετά των πριγκήπων του, καθήμενος επί του θρόνου εις όλην την δόξαν του, είπωμεν αίφνης: "Βασιλεύ, αποθνήσκεις εντός ολίγου", τότε η ψυχή του θα εταράττετο και θα έτρεμεν από τον φόβον και θα έβλεπε την αδυναμίαν του... Υπάρχουν πτωχοί, οίτινες δεν φοβούνται τον θάνατον, αλλά συναντούν αυτόν εν ειρήνη, ως ο Συμεών ο Θεοδόχος... Οποία ειρήνη υπήρχεν εις την ψυχή του Δικαίου Συμεών, δύνανται να καταλάβουν μόνον εκείνοι, οι οποίοι απέκτησαν την ειρήνη του Θεού, ή τουλάχιστον εδοκίμασαν αυτήν” (Όσιος Σιλουανός ο Αθωνίτης, έκδ. α', σελ. 318).Η εσωτερική ειρήνη της ψυχής συνδέεται άμεσα με την υποδοχή και αποδοχή του Χριστού, με την τήρηση όλων των εντολών Του και την υπέρβαση του θανάτου στα όρια της προσωπικής ζωής.
Πηγή: www.parembasis.gr/0000/syggr_frames_00.htm ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/The_Ink_Spot/2010/04/16/Fuschia_and_Pink_Bat_Mitzvah_Invitations Carey@Lasso'd Moon Designs The Ink Spot: Fuschia and Pink Bat Mitzvah Invitations 2010-04-16T16:22:00-04:00 2010-04-16T16:22:00-04:00

I love when I get a chance to flex my wings, so to speak, and design something besides wedding invitations (not that I don't love wedding invitations, but I don't know that there's a groom alive who'd be cool with the colors above ;) ). These super bright Bat Mitzvah invitations utilize all eco-friendly papers and were printed with our eco-friendly Xerox printer.

I've seen some of the other pieces her mom has been working on, and it sounds like she's going to have one amazing party (or two). Congrats Emily!

]]> http://www.rethymnoblogs.gr/The_Ink_Spot/2010/04/12/If_Your_Name_is_Sarah... Carey@Lasso'd Moon Designs The Ink Spot: If Your Name is Sarah... 2010-04-13T01:09:00-04:00 2010-04-13T01:09:00-04:00
Thanks!
]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ill_timed_or_out_of_time_/2010/04/07/Lady_Day_(April_7,_1915_%e2%80%93_July_17,_1959) s_pablo Ill timed or out of time?: Lady Day (April 7, 1915 – July 17, 1959) 2010-04-07T21:40:00-04:00 2010-04-07T21:40:00-04:00

Χωρίς άλλα λόγια...




Lyrics | Billie Holiday Lyrics | Strange Fruit Lyrics
]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ill_timed_or_out_of_time_/2010/04/04/%ce%9c%ce%b9%ce%ba%cf%81%cf%8c%cf%82_%ce%9f%ce%b4%cf%85%cf%83%cf%83%ce%b5%cf%8d%cf%82 s_pablo Ill timed or out of time?: Μικρός Οδυσσεύς 2010-04-05T01:14:00-04:00 2010-04-05T01:14:00-04:00

Ποίηση: Κώστας Καρυωτάκης, Μουσική: Στέφανος Κορκολής - First Touch, Video: ALEXIAPREV


Νοσταλγός ποιας πατρίδας, βρέθηκα ξανά να γράφω ανάμεσα στις γραμμές τούτου του ηλεκτρονικού τετραδίου, εγώ ο άπατρις;

Απορία ψάλτου βηξ.

Ας είναι, λέω, για την ώρα, να μείνω εδώ μήπως και ο βηξ γίνει λόγος και ο λόγος η αφορμή, η αιτία και το μέσο που θα με μεταφέρει πίσω στην πατρίδα που κάποτε χάθηκε...
]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ikor/2010/04/02/%ce%a0%ce%ac%cf%83%cf%87%ce%b1_2010:_%ce%b5%cf%85%cf%87%ce%ad%cf%82_%ce%bc%ce%b5_%ce%bc%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%bd%ce%ac%ce%b4%ce%b5%cf%82 Ikor: Πάσχα 2010: ευχές με μαντινάδες 2010-04-02T16:07:00-04:00 2010-04-02T16:07:00-04:00
Ως αναστήθηκ’ ο Χριστός,

ετσά ν’ αναστηθούνε,

όνειρα που δεν έλαχε,

ίσαμ’ εδά να βγούνε.


Καλή Ανάσταση! Με υγεία!

(Παύλο, σ’ ευχαριστώ και φέτος!) ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Ikor/2010/03/31/%ce%a7%ce%b1%ce%bc%cf%8c%ce%b3%ce%b5%ce%bb%ce%bf_%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%af_%cf%86%cf%8c%ce%b2%ce%bf%cf%85 Ikor: Χαμόγελο αντί φόβου 2010-03-31T23:43:00-04:00 2010-03-31T23:43:00-04:00
Έγιναν τόσα πολλά αυτές τις 40 μέρες που είχα να γράψω. Τι να ξεχωρίσεις...

Τα μέτρα; Την παγκόσμια διαπόμπευση της Ελλάδας; Την προσπάθεια να σώσουμε ό,τι σώζεται τώρα πια;

Το ότι 2 παιδιά Αφγανών γλίτωσαν απ’ τις βόμβες στην Καμπούλ, αλλά πέθαναν και τυφλώθηκαν από έκρηξη βόμβας ψάχνοντας φαΐ στα σκουπίδια της Αθήνας;

Φοβάμαι ότι βαδίζουμε σε αλλαγή νοοτροπίας. Φοβάμαι ότι ο φόβος νικάει.

Απαντάμε όμως με χαμόγελο! Γι' αυτό αναρτώ μερικές γελοιογραφίες του τελευταίου τριμήνου, με την κατάλληλη μουσική υπόκρουση. Για να ελαφρύνει λίγο το κλίμα. Για να προβληματιστούμε, χωρίς να αφήσουμε τη μιζέρια να μας κυριεύσει:



Το πρώτο τραγούδι είναι το «Police on my back» των Clash. Ένα τραγούδι καταδίωξης που νομίζω ότι μας ταιριάζει απόλυτα.

Το δεύτερο είναι το «Ένα γουρούνι λιγότερο» σε στίχους και μουσική του Λουκιανού Κηλαηδόνη, τραγουδισμένο από τον ίδιο. Αφιερωμένο σε όλους όσους μας αποκαλούν «pigs» εδώ και 3 μήνες κι απ’ τη μανία τους τσακώθηκαν ακόμα και με ...αγάλματα!

Οι γελοιογραφίες είναι των εξαιρετικών γελοιογράφων: Ηλία Μακρή και Ανδρέα Πετρουλάκη (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ), Γιάννη Ιωάννου (http://yannis-ioannou.com), Γιάννη Καλαϊτζή-ΣΤΑΘΗ-Διογένη Καμμένου (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ), Κώστα Μητρόπουλου-Δημήτρη Χαντζόπουλου-Τάσου Αναστασίου (ΤΑ ΝΕΑ), ΚΥΡ (ΤΟ ΒΗΜΑ) και Πάνου Μαραγκού (ΕΘΝΟΣ).

Αρκεί το χαμόγελο για να νικηθεί ο φόβος; Σίγουρα όχι. Αν όμως χαθεί και το χαμόγελο, δεν έχουμε να ελπίζουμε και σε πολλά.

Επιπλέον, όταν δεχόμαστε ενέσεις φόβου, καλό είναι να χαμογελάμε. Εκεί που πρέπει να φοβόμαστε είναι όταν μας καθησυχάζουν πως όλα είναι καλά!

Σας ευχαριστώ πολύ όλους και όλες που περνάτε απ’ την ηλεκτρονική μου γωνιά!

[Το σκίτσο της ανάρτησης είναι του ΚΥΡ από ΤΟ ΒΗΜΑ - 14/3/10] ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/The_Ink_Spot/2010/03/29/Invitation_Sneak_Peek__2 Carey@Lasso'd Moon Designs The Ink Spot: Invitation Sneak Peek #2 2010-03-30T03:56:00-04:00 2010-03-30T03:56:00-04:00

Here's a second sneak peek at our new invitation line. I was going to name it after an ice cream, like the other, but am having trouble figuring out what flavor. Peaches 'n' Cream maybe?


]]> http://www.rethymnoblogs.gr/feed.php?channel=79&y=2010&m=03&d=29&iid=106 Elpizo: Τετέλεσται 2010-03-29T18:47:00-04:00 2010-03-29T18:47:00-04:00

Σε μια άκρη του παλιού δρόμου στεκόμουν, Χριστέ μου, και σε κοίταζα. Έβλεπα το δράμα σου και μέσα από την πάλη σου έβλεπα και τη δική μου. Γύρω-γύρω πλήθος κόσμου σε κοιτούσε αμήχανα. Ήταν η εποχή έτσι, ανίκανη να σκεφτεί το νόημα της θυσίας σου.

Πιο πέρα, φανταχτεροί στρατιώτες νόμιζαν πως εκτελούσαν πιστά το νόμο, πίστευαν πώς είχαν κερδίσει. Πίστευαν, μέσα από το γράμμα του νόμου, πώς είχαν πετύχει με τη σύλληψη Σου και πως η ηρεμία θα βασίλευε επιτέλους…

Όμως, ξέχασαν την πλάνη…γιατί δεν είχαν το τάλαντο και τη χάρη της πίστεως και γι’ αυτό έχασαν. Βλέπεις, το «ήξεις –αφίξεις» δεν ταιριάζει πάντοτε στη ζωή. Η αλήθεια είναι το «ναι» ή το «όχι».

Τρεις σταγόνες αγωνίας στο μέτωπό Σου με ξύπνησαν από την περισυλλογή. Είδα ως γύρισες και με κοίταξες κι αμέσως πίστεψα ,ότι γνώριζες. κατάλαβα κι έτρεξα κοντά σου, αψηφώντας τον κίνδυνο. Εσύ έπεσε κάτω από την κούραση. Το γήινο είναι αγώνας, γι αυτό κι Εσύ με την πράξη Σου θέλησες να μας δείξεις.

Ένας στρατιώτης της συνοδείας με πρόσταξε : « Πάρε το Σταυρό και προχώρα».Όμως, σε Σένα χτύπησε το μαστίγιο. Δεν πόνεσα εγώ. αλλά ένοιωσα μια πίκρα στα σωθικά μου κι αυτό με άντρωσε. Προχώρησα με πίστη. σαν να είχα τελέψει το χρέος μου και βαδίζοντας προς το μαρτύριό Σου, έστρεψα το βλέμμα. Ήταν η δεύτερη φορά, που το βλέμμα Σου αντάμωσε το δικό μου .Μου φάνηκε πάλι, πώς με γνώριζες και νομίζω, ότι μου χαμογέλασες. Δεν πρέπει να έκανα λάθος, όχι. Μου χαμογέλασες κι εγώ πήρα αμέσως δύναμη και προχώρησα, νοιώθοντας ένα γλυκό αεράκι να χαϊδεύει τη στράτα μου.

Σταματήσαμε κοντά στον Τόπο. Οι στρατιώτες σκούπισαν το μέτωπό τους με τα πολύχρωμα μαντήλια τους. Βέβαια, βιάζονταν να τελειώσουν και δεν ήθελαν καθόλου να πιστέψουν ότι έσφαλαν. Μου φώναξαν πάλι προστακτικά κι εγώ εναπόθεσα τον Σταυρό κάτω στο ξερό χώμα και την πέτρα. Εσένα Σ’ έφεραν κοντά και γρήγορα. Σ’ έβαλαν πάνω του. Τα καρφιά ήσαν έτοιμα, το σφυρί και οι άνθρωποι θα τέλειωναν το σκοπό τους. Οι Γραφές, όμως, δεν είχαν ακόμη πληρωθεί. Χαμογέλασα πικρόχολα. Πού πάμε, σκέφτηκα. Τι ανοησίες κάνουν οι άνθρωποι ! Τόσο πολύ παρασύρονται σε αποφάσεις, αγνοώντας την αλήθεια και τη δικαιοσύνη;

Ένοιωσα να με κοιτούν έντονα. Γύρισα προς το μέρος Σου κι είδα πάλι να με κοιτάζεις κι Εσύ. Ήταν η Τρίτη φορά, που το διαπίστωνα, και μέσα από το πονεμένο βλέμμα Σου κατάλαβα ,ότι μ’ ευχαριστούσες. Με διαβεβαίωνες, πώς η πράξη μου αυτή η ελαχίστη θα ήταν λίθος λαμπρός της όλης μου πορείας στη ζωή. Ύστερα φώναξες ανθρώπινα, πονεμένα. Ήταν το πρώτο καρφί, που τρυπούσε επώδυνα το Άγιο Σώμα σου. Ανάσαινες βαρειά κι ιδρώτας ανακατεμένος με αίμα άρχισε να τρέχει από το μέτωπό Σου.

Έτρεξα κοντά Σου, αλλ’ οι στρατιώτες δεν με άφησαν. Πάλεψα νάρθω δίπλα στον σταυρό, για να απαλύνω τον πόνο σου. Είχα καταλάβει , αλλά δεν μπόρεσα. Και τότε άκουσα τη δεύτερη πονεμένη κραυγή σου. Δεν είχα όμως τη δύναμη και δεν ήθελα να κοιτάξω. Η ψυχή μου συνταρασσόταν μπροστά στην αδικία, στην ανθρώπινη κυνικότητα και υπεροψία. Η πραγματικότητα με συγκλόνιζε. Ακούστηκαν άλλες δύο πονεμένες φωνές κι η φύση σίγησε. Μόνον οι δικοί μου λυγμοί διαπερνούσαν τη σιγή της.

Πλησίασα, όσο μπορούσα, κοντά Σου. Οι στρατιώτες, απασχολημένοι στο φρικτό έργο τους, δεν μ΄ ενόχλησαν. Έσκυψα ,λοιπόν, στο πρόσωπό Σου και χάιδεψα τις πληγές Σου. Μια γλυκιά ενέργεια διαπέρασε το είναι μου. Σου μίλησα με λόγια απλά, παρηγορητικά. Κι εσύ με κοίταξες με αγάπη. Ήθελες να μ΄ αγγίξεις το χέρι, αλλά ήταν αδύνατο. Έκλεισες τα μάτια Σου και μ’ αποχαιρέτησες.

Ξαφνικά, με σήκωσαν βίαια. Υπήρχε μεγάλη βιασύνη. Ο Σταυρός μαζί με Σένα σηκώθηκε και μπήκε στη θέση του. Η διαδικασία είχε τελειώσει. Η επιγραφή, το σφουγγάρι με τη χολή και το ξύδι, το κέντημα με τη λόγχη στο πλευρό Σου, όλα έγιναν με τάξη, για να ολοκληρωθεί η εφαρμογή του τυπικού. Δίπλα σου στήθηκαν άλλα δύο άτομα, δυο ληστές. Ο ένας κατόρθωσε να σωθεί, να κερδίσει σε μια στιγμή του χρόνου την αιωνιότητα.

Οι άνθρωποι παρακολουθούσαν κάτω από το βλέμμα Σου την θεική τραγωδία. Εγώ, λίγο πιο πέρα, στεκόμουν ακίνητος κι έκλαιγα. Ήμουν βέβαιος, πώς είχα χάσει την ώρα εκείνη κάτι πολύτιμο από τη ζωή μου κι άρχισα να μελαγχολώ. Όμως, ξαφνικά Σε είδα να κατεβαίνεις από τον Σταυρό, με τα καρφιά στα χέρια και στα πόδια,με το ακάνθινο στεφάνι στο κεφάλι και λογχευμένη την δεξιά πλευρά σου. Με πλησίασες στοργικά : «Μη φοβάσαι, θάμαι πάντα μαζί σου» μου είπες κι άπλωσες το χέρι Σου να μου χαϊδέψεις τα μαλλιά. Έπεσα, πλημμυρισμένος στη χαρά και στην αγάπη ,στα πόδια Σου και Σε προσκύνησα κλαίγοντας. Ένοιωσα την ουράνια χάρη Σου να διαπερνά το σώμα και την ψυχή μου, να γλυκαίνει την οδύνη μου και ν΄ αναπτερώνει σταθερά το ηθικό μου.

Δεν ξέρω πόση ώρα έμεινα έτσι μέσα στη σιωπή μου. Όταν άνοιξα τα μάτια μου, κόσμος πολύς με κοίταζε παράξενα. Νόμιζαν, πώς είχαν σαλέψει τα λογικά μου. Αψήφησα τα πειρακτικά σχόλια τους και προχώρησα προς το μέρος που σε σταύρωσαν. Δεν μπορούσα να σε κοιτάξω. Ο πόνος Σου μου στέρησε τη δύναμη αυτή. Γονάτισα ταπεινά στο έδαφος κι ακούμπησα το μέτωπό μου πάνω στο σταυρό Σου. Ήταν η ώρα, που έλεγες με σιγουριά «Τετέλεσται», αφήνοντας λίγες σωτήριες ρανίδες από το αίμα Σου να κυλήσουν πάνω μου. ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/The_Ink_Spot/2010/03/26/Photo_Friday-_Before_and_After_and_a_Cute_Little_Cowboy Carey@Lasso'd Moon Designs The Ink Spot: Photo Friday- Before and After and a Cute Little Cowboy 2010-03-26T15:04:00-04:00 2010-03-26T15:04:00-04:00

As you can see, it's a little fuzzy and the colors are muted. Here's the after:



Is he not the cutest cowboy ever?

]]> http://www.rethymnoblogs.gr/feed.php?channel=79&y=2010&m=03&d=23&iid=107 Elpizo: Σκόρπιες σκέψεις για τα φορολογικά μέτρα 2010-03-23T21:13:00-04:00 2010-03-23T21:13:00-04:00 Τελικά...λίγο-λίγο και κατέληξε η πολιτική σκέψη στο συμπέρασμα ότι ο λαός ήταν και ο υπεύθυνος για την οικονομική κρίση...

Μα ,φίλοι μου, τις αποφάσεις δεν τις έπαιρνε ο λαός και τη διαχείριση την είχε η πολιτεία...Και ο κάθε πολίτης δεν είχε να αντιπαλέψει μόνο τις φορολογικές του υποχρεώσεις, αλλά και τις συνακόλουθες οικονομικές εισφορές ,που τόσα ανοργάνωτα και πρόχειρα δημιούργησε μια στρεβλή θεώρηση των πραγμάτων.

Και βρέθηκε στο επίκεντρο του κυκλώνα και o επιχειρηματίας και δη ο μικρομεσαίος, που σε κάθε περίπτωση συγκρίνεται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τους πολιτικούςμε τους δημόσιους υπαλλήλους, με ένα απαξιωτικό τρόπο...

Ας κάνει, όμως ,η πολιτεία ένα γκάλοπ...έστω τα μέσα μαζικής ενημέρωσης κι ας φτιάξουν το ερωτηματολόγιο τους...κι ας ρωτήσουν για την αγωνία με τις επιταγές τους...για τα δάνεια επιβίωσής τους...για το πρόβλημά τους με τις τόσες εισφορές...για την ατυχία τους να χρωστούν στην εφορία και τον τρόπο που τοκίζονται τα χρέη τους...

Αλήθεια έχετε απαριθμήσει σε ποιους πληρώνουν οι επιχειρηματίες κάθε μήνα...κι ακόμη μπορείτε να διανοηθείτε να ασφαλίζεται το προσωπικό και ο ιδιοκτήτης να είναι ανασφάλιστος γιατί δεν μπορεί να πληρώσει τις εισφορές του;

Η πολιτεία, αγαπητοί μου, νομοθετεί δίκαια και ανθρώπινα και φτιάχνει έργα μέχρι εκεί που φτάνουν οι δυνατότητές της...κι αυτό σημαίνει νοικοκυροσύνη και σύνεση.

Κι ο λαός οδηγείται όπου τον οδηγούν οι ηγέτες, είτε στο καλό, είτε στο κακό, στην πρόοδο ή στην οπισθοδρόμηση ...

Ασφαλώς και κατανοούμε τη δύσκολη θέση που είναι η πατρίδα μας και ανεξάρτητα με το ποιος ευθύνεται πρέπει...πρέπει να σταθούμε μπροστά στο πρόβλημα και να το αντιμετωπίσουμε...

Και πιστεύουμε ότι έχουν σύνεση η πολιτεία και οι πολιτικοί μας και η δύναμη της εξουσίας θα λειτουργήσει με σωφροσύνη απέναντι στους πολίτες κι όχι ως γκιλοτίνα στο όνομα της δικαιοσύνης...

Και η εκκλησία μας θα βοηθήσει κι ο λαός την καλεί, μέσα από την σιωπή και την Αγάπη του Χριστού της Αγάπης , να μην εμπλακεί σε διαμάχες και αντιπαραθέσεις...

Ας πράξει αυτό που κάνει με πίστη δυο χιλιάδες χρόνια ,να μοιράζει την Αγάπη στον συνάνθρωπό μας, έστω κι αν κάποιοι είναι κακόπιστοι και δε θέλουν να δουν την αλήθεια για τον συνολικό αγώνα της.

Πιστεύω, λοιπόν, ότι πρέπει να μείνουμε ενωμένοι… και σ’ αυτή τη δύσκολη στιγμή για την πατρίδα μας ας αφήσουμε το «εγώ» στην άκρη κι ας βάλουμε ως σημαία μας την πατρίδα μας, το όνομα και το κύρος της, την ιστορία μας και τη θέση μας ανάμεσα στους άλλους λαούς.

Βέβαια, προβάλλουν πολλά «γιατί» στον καθένα μας…και η καθημερινότητα είναι σκληρή κι έχει τα προβλήματά της, όμως ας τα παραμερίσουμε κι ας προχωρήσουμε λίγο πιο μπροστά… κι ας κάνει το ίδιο και η πολιτεία κι ας μη λειτουργήσει ισοπεδωτικά, αλλά με σύνεση και σωφροσύνη, γνωρίζοντας ότι απευθύνεται σε ανθρώπους .

Όμως, αισιοδοξούμε κι ελπίζουμε ότι θα ξεπεράσουμε τα δύσκολα…και θα γίνουμε καλύτεροι και πιο ώριμοι και θα χαράξουμε καινούργια πορεία προόδου.

Και το ευχόμαστε ! ]]> http://www.rethymnoblogs.gr/The_Ink_Spot/2010/03/19/If_I_Could_Do_it_Again... Carey@Lasso'd Moon Designs The Ink Spot: If I Could Do it Again... 2010-03-19T20:15:00-04:00 2010-03-19T20:15:00-04:00
First up, a sno-cone machine. Oh yes, a sno-cone machine.

Imagine it's a hot summer day- what better, refreshing treat to have than shaved ice topped with blue-raspberry sugary goodness?


I found this one above at HTMart for $48. Wedding or no, I might just have to get one. My mouth is watering, and I bet yours is too.

I'd also have a popcorn bar- because I have a serious popcorn addiction and I think it'd be cool-

Image from ellyB Events Blog, via the Knot. I'm so hungry!

I also think I'd do a photo booth:


Image from Vermont Photobooth. Along with some cool props like moustaches and some funky hats. I love that each guest gets a 4x6 photo that you can personalize with your names and date.

Centerpieces- at the time, I loved the tall blue glass cylinders that I used, but I think today I'd go for something low, bright and colorful, like a gerber daisy centerpieces in blue bell jars, and just for fun, I think I'd sprinkle a ton of Starburst candies around it- the colors would match well, don't you think?


And who doesn't love Starburst? People get so excited when I put them out at the bridal shows.

So if you're already married, what's a few things you would do as a wedding do-over- and if you're getting married, what's something you're having at your reception that you're super excited about?




]]> http://www.rethymnoblogs.gr/The_Ink_Spot/2010/03/17/View_to_the_Garden-_First_of_the_Year! Carey@Lasso'd Moon Designs The Ink Spot: View to the Garden- First of the Year! 2010-03-17T23:02:00-04:00 2010-03-17T23:02:00-04:00

I had to say I was surprised for two reasons- one it's only March 17th- and two I had forgotten I'd transplanted them there last Spring- so I'm glad they survived.



]]> http://www.rethymnoblogs.gr/Digital_Analogy/2010/03/17/World_of_GreeceCraft blackcoatman Digital Analogy: World of GreeceCraft 2010-03-17T11:41:00-04:00 2010-03-17T11:41:00-04:00
Exclusive! New instance loading screen: Vatopedium Monastery

]]>