urn:www-rethymnoblogs-gr:feeds:atomRethymno Blogs » Music Of My SoulRethymno Blogs » Music Of My Soul2010-09-07T22:00:14-04:00http://www.rethymnoblogs.gr/Music_Of_My_Soul/2010/07/26/You_Can_t_Hurry_The_Supremess_pabloMusic Of My Soul: You Can't Hurry The Supremes2010-07-26T19:18:00-04:002010-07-26T19:18:00-04:00 Όταν στις αρχές του 1959, δύο δεκαπεντάχρονες από το Detroit, η Florence Ballard και η Mary Wilson, συναντιόνταν σε ένα από τα δεκάδες talent show εκείνης της εποχής, τίποτα δεν προμήνυε την καταιγίδα που θα ξεσπούσε στα παγκόσμια charts μια πενταετία αργότερα.
Αλλά, ας δούμε πως εξελίχθηκαν, σιγά σιγά, τα πράγματα. Η Ballard σε εκείνο το talent show έκανε πολύ καλή εντύπωση σε έναν τοπικό παραγωγό που προωθούσε το συγκρότημα των Primes (μετέπειτα θα μετονομαστούν με την προσθήκη δυο άλλων μελών σε Temptations, αλλά αυτή είναι μια άλλη μεγάλη ιστορία) και στην αναζήτηση του για ένα γυναικείο γκρουπ που θα άνοιγε τις συναυλίες τους, της ζήτησε να δημιουργήσει αυτή ένα. Η Ballard απευθύνθηκε στην Wilson, εκείνη έφερε την δεκαεξάχρονη Betty Travis και μετά από πρόταση του, μέλους των Primes, Paul Williams, προστέθηκε και η, επίσης δεκαπεντάχρονη γειτόνισσα του, Diane Ross και το κουαρτέτο, που ονομάστηκε The Primettes, ξεκίνησε να δίνει συναυλίες μαζί με τους Primes.
The Supremes - I Want A Guy (και λίγο από το Buttered Popcorn)
Το 1960, και με τη βοήθεια του γείτονα της Ross, Smokey Robinson (τι στο διάολο τους τάιζαν σε αυτή τη γειτονιά?), οι Primettes, με την Barbara Martin στη θέση της Travis, πέρασαν από μια αποτυχημένη οντισιόν στη Motown. Τα τέσσερα κορίτσια δεν πτοήθηκαν. Η υπόσχεση του Berry Gordy (το αφεντικό της Motown) ότι θα τις ξαναδεί, αφού τελειώσουν το σχολείο, τους έδωσε τα φτερά που χρειάζονταν για να συνεχίσουν τις προσπάθειες τους και την αμέσως επόμενη χρονιά, υπέγραψαν με τη Motown. Τον Απρίλη του 1961 και αφού είχαν μετονομαστεί σε Supremes, κυκλοφόρησε το πρώτο τους single “I Want A Guy” το οποίο, όπως και το επόμενο “Buttered Popcorn”, πήγε άπατο.
Εκείνη την εποχή, φυσικός αρχηγός του συγκροτήματος ήταν η Florence Ballard, η οποία και αναλάμβανε το κυριότερο μέρος των πρώτων φωνητικών (παρεμπιπτόντως είχε και πολύ καλύτερη φωνή), αφήνοντας λιγότερες πρωτοβουλίες στις άλλες τρεις. Μέσα στα επόμενα δυο χρόνια κυκλοφόρησαν έξι αποτυχημένα single και ένα, εξίσου, αποτυχημένο studio album. Η απογοήτευση ήταν προφανής. Η Martin έφυγε για να παντρευτεί, μετατρέποντας το κουαρτέτο σε τρίο και η Diane Ross σκεφτόταν να αποχωρήσει, αφού είχε ήδη πιάσει μια καλή δουλειά, ως… σερβιτόρα. Όμως…
The Supremes - Where Did Our Love Go (Live)
Το 1964 ήταν η χρονιά τους. Με την Diana Ross πλέον σταθερά στα πρώτα φωνητικά, ο Berry Gordy τους πρότεινε να ηχογραφήσουν ένα τραγούδι που είχαν απορρίψει οι Marvelettes. Το τραγούδι λεγόταν “Where Did Our Love Go” και αποτέλεσε το πρώτο από τα πέντε συνεχόμενα (!!!) νούμερο 1 στα pop chart του Billboard. Το μέγεθος της επιτυχίας ήταν πρωτοφανές. Οι Supremes, σε εμπορικούς όρους, έγιναν ισάξιο όνομα με τους Beatles και για τα επόμενα τρία χρόνια κυριάρχησαν ολοκληρωτικά πετυχαίνοντας έντεκα νούμερο 1 επιτυχίες σε δεκαπέντε κυκλοφορίες single, ενώ ο δίσκος τους “Supremes A Go-Go” έγινε ο πρώτος δίσκος γυναικείου γκρουπ που έφτανε στο νούμερο 1 (ρίχνοντας από την πρώτη θέση το Revolver των Beatles).
The Supremes - A Hard Day's Night
Το πλέον εντυπωσιακό, ήταν ότι για πρώτη φορά, μετά τον Sam Cooke, ένας μαύρος καλλιτέχνης είχε τόσο μεγάλη απήχηση στο λευκό κοινό και για πρώτη (πρώτη) φορά ένα αμερικανικό συγκρότημα τολμούσε να κοιτάξει στα ίσα τα, εκ Βρετανίας, εμπορικά μεγαθήρια της εποχής.
Η τεράστια επιτυχία, καθώς και η σαφής προτίμηση του Gordy προς την Diana Ross, έφερε, ως συνήθως, και τις μεγάλες έριδες. Η Florence Ballard άρχισε να αισθάνεται παραγκωνισμένη και, όχι άδικα, θεωρούσε ότι προσπαθούσαν να τη διώξουν από το συγκρότημα που αυτή είχε δημιουργήσει. Έπεσε σε μελαγχολία και στράφηκε, όπως κάθε φυσιολογικός rock star, στο αλκοόλ. Η σταγόνα που ξεχείλισε το γεμάτο bourbon ποτήρι της, ήταν η μετονομασία, στις αρχές του 1967, του συγκροτήματος σε Diana Ross & The Supremes. Ξαφνικά τα δύο άλλα κορίτσια από μέλη ενός συγκροτήματος έγιναν συνοδευτικές φωνές για την νεόκοπη diva της pop και αυτό ήταν κάτι που η Ballard δεν μπορούσε να δεχτεί. Έτσι, την ίδια χρονιά αποχώρησε και αντικαταστάθηκε από την Cindy Birdsong.
Diana Ross & Marvin Gaye - My Mistake (Από το album Diana & Marvin, 1973)
Για τα επόμενα δύο χρόνια οι Diana Ross & The Supremes συνέχισαν την πορεία τους με πολύ μικρότερη επιτυχία, σημειώνοντας μοναχά ένα ακόμα νούμερο 1 single και δυο αρκετά επιτυχημένα album σε συνεργασία με τους Temptations, ώσπου το 1970 η Diana Ross αποχώρησε οριστικά, ακολουθώντας την solo πορεία που όλοι γνωρίζουμε.
Μετά την αποχώρηση της Ross, και με την Jean Terrell στα πρώτα φωνητικά, οι Supremes επέστρεψαν στην αρχική τους ονομασία, αλλά και στην αρχική τους αποτυχία. Έντεκα album που δεν κατάφεραν να μπουν καν στο Top20, μια μικροεπιτυχία με το “Stoned Love” το 1970 και μόνο τη Mary Wilson από την μαγική τριάδα των επιτυχιών, έκαναν φανερό ότι η εποχή των Supremes είχε φτάσει στο τέλος της. Και έφτασε (μετά από αρκετές ανακατατάξεις στο δυναμικό τους) και στο φυσικό της τέλος στις 12 Ιουνίου 1977 όταν και έδωσαν την τελευταία τους συναυλία στο Λονδίνο. Η τελευταία αυτή τριάδα αποτελούνταν από τις Scherrie Payne, Susaye Greene και, φυσικά, τη Mary Wilson.
Επιλεκτική δισκογραφία
Meet The Supremes (1962) Where Did Our Love Go? (1964) A Bit Of Liverpool (1964) More Hits By The Supremes (1965) I Hear A Symphony (1966) Supremes A Go-Go (1966) The Supremes Sing Rodgers & Hart (1967) The Supremes Join The Temptations (1968)
Το 2005 η Motown κυκλοφόρησε το Gold, μια πολύ καλή συλλογή με 40 μικρές και μεγάλες επιτυχίες των Supremes
Top 15
Δεκαπέντε από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια τους. Ίσως κάποιοι προσέξουν την απουσία κάποιων πολύ μεγάλων επιτυχιών τους, αλλά είναι ένα προσωπικό top, οπότε...
Go To FileFactory.com ]]>http://www.rethymnoblogs.gr/Music_Of_My_Soul/2010/07/24/Back_by_popular_demands_pabloMusic Of My Soul: Back by popular demand2010-07-24T15:33:00-04:002010-07-24T15:33:00-04:00 Όσοι κάνετε τον κόπο να επισκεφθείτε αυτό το blog, δώστε λίγο χρόνο να ακούσετε τα τραγούδια, για ότι σας αρέσει υπάρχει link στη λίστα του top ten, και σε μερικές μέρες θα επανέλθω με μια καινούργια ανάρτηση.
Μέσα στην επόμενη εβδομάδα, λοιπόν, και επειδή καλοκαιράκι έχουμε και θέλουμε κάτι ανάλαφρο, θα μιλήσουμε λίγο για τις Supremes.
Καλημέρα σε όλους σας... ]]>http://www.rethymnoblogs.gr/Music_Of_My_Soul/2008/04/06/The_Love_Starved_Heart_Of_Marvin_Gayes_pabloMusic Of My Soul: The Love Starved Heart Of Marvin Gaye2008-04-06T15:15:00-04:002008-04-06T15:15:00-04:00 Αν ο Sam Cooke είναι ο πατέρας της Soul μουσικής και ο James Brown ο νονός της, τότε ο Marvin Gaye είναι ο εραστής της, με την πλατωνική έννοια του όρου. Ο άνθρωπος που την πέρασε από την εφηβεία στην ωριμότητα και την διαμόρφωσε σε αυτό που γνωρίζουμε σήμερα.
Γεννημένος το 1939 ως Marvin Pentz Gay Jr., γιος πάστορα της Χριστιανικής Εκκλησίας των Αντβεντιστών της Εβδόμης Μέρας, μεγάλωσε στις γκετοποιημένες γειτονιές της Ουάσινγκτον και από νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με τη μουσική. Gospel στην εκκλησία του πατέρα του αρχικά και αργότερα δημιουργώντας το δικό του Doo wop συγκρότημα, τους Marquees. Σύντομα, η καριέρα του ως doo wop τραγουδιστής έδειξε ότι δεν είχε μέλλον και στα τέλη της δεκαετίας του 60 υπέγραψε συμβόλαιο στη Motown ως session ντράμερ, συμμετέχοντας σε δισκογραφικές δουλειές ονομάτων όπως οι Miracles, Martha & The Vandellas, Little Stevie Wonder κλπ.
Marvin Gaye - Hitch Hike (For TV, his 1st single)
Έχοντας ήδη αλλάξει το όνομα του σε Gaye (προσθέτοντας το "e" στο τέλος του ονόματος για τους προφανείς λόγους, αλλά και για να μιμηθεί το ίνδαλμα του, Sam Cooke, που είχε κάνει το ίδιο) και με τη βοήθεια της, τότε φίλης του και μετέπειτα γυναίκας του, Anna Gordy (αδελφή του "μεγάλου αφεντικού" της Motown, Berry Gordy), άρχισε να ηχογραφεί ως τραγουδιστής για τη Motown και, μετά από μερικές αποτυχημένες προσπάθειες, κατάφερε να κάνει την πρώτη του επιτυχία με το, αυτοβιογραφικό, Stubborn Kind Of Fellow το 1961. Από εκείνη τη στιγμή και μέχρι το 1967, οπότε και κυκλοφόρησε η μεγαλύτερη επιτυχία του μέχρι τότε, το I Heard It Through The Grapevine (ρεκόρ πωλήσεων για τη Motown με 4.000.000 αντίτυπα), κάθε προσπάθεια του γινόταν όλο και μεγαλύτερη επιτυχία.
Marvin Gaye - I Heard It Through The Grapevine (A Capella)
Όμως εκείνη την ίδια χρονιά, συνέβη κάτι που άλλαξε τη ζωή του, και την ιστορία της μουσικής, για πάντα. Η, μόλις 22 χρονών τότε, Tammi Terrell, με την οποία είχαν δημιουργήσει ένα εκπληκτικό ντούετο στο album United, κατέρευσε κατά τη διάρκεια μιας κοινής τους συναυλίας και στο νοσοκομείο διαγνώστηκε καρκίνος του εγκεφάλου. Η σχέση του με την Tammi, αν και δεν υπήρξε ερωτική, ήταν πολύ πιο δυνατή από μια συνεργασία ή μια απλή φιλία και μαζί με την υγεία της άρχισε να χειροτερεύει και η ψυχολογική κατάσταση του, κάνοντας τον να κλείνεται όλο και πιο πολύ στον εαυτό του με αποκορύφωμα τον θάνατο της το 1970.
Marvin Gaye & Tammi Terrell - Ain't No Mountain High
Η βαθειά κατάθλιψη που του είχε προκαλέσει ο θάνατος της Terrell (στην κηδεία της ήταν τόσο εκτός τόπου και χρόνου που είχε ανοίξει διάλογο με τη νεκρή), η χειροτέρευση της σχέσης του με την σύζυγο του Anna, αλλά και ο ανήσυχος χαρακτήρας του, τον οδήγησαν στην απόφαση να μην συνεχίσει τις ηχογραφήσεις, τουλάχιστον όχι όπως έκανε μέχρι τότε. Βλέποντας με το μάτι του καλλιτέχνη τον κόσμο, αισθανόταν ανόητος να τραγουδάει για αγάπη και λουλούδια, όταν τα πάντα γύρω του κατέρρεαν και οι άνθρωποι επαναστατούσαν απαιτώντας μεγαλύτερη ελευθερία (πολιτική, κοινωνική, σεξουαλική κλπ).
Ώσπου το 1971 η επιστροφή του αδελφού του από το Βιετνάμ, τον ώθησε να γράψει ένα αντιπολεμικό τραγούδι βασισμένος σε μια μουσική ιδέα του Obie Benson των Four Tops. Όταν ολοκλήρωσε την ηχογράφηση ζήτησε από τον Gordy να το κυκλοφορήσει, αλλά εκείνος, παρά την ισχυρή απαίτηση του κοινού για μια καινούργια δισκογραφική δουλειά του Gaye, αρνήθηκε φοβούμενος ότι ο πολιτικός στίχος θα αποτρέψει την εμπορική επιτυχία. Ο Marvin απείλησε με οριστική αποχώρηση, οπότε και ο Gordy υπέκυψε με τον όρο ότι μετά την, σίγουρη γι'αυτόν, αποτυχία του single, θα επανερχόταν με έναν κλασικό, ερωτικό, Motown δίσκο. Το What's Going On κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 1971 και η επιτυχία του ήταν τεράστια (το 2004 ψηφίστηκε 4ο σημαντικότερο τραγούδι όλων των εποχών από το περιοδικό Rolling Stone), αναγκάζοντας τη Motown να υποκύψει στην επιθυμία του Gaye για ένα πολιτικό concept album. To album (6ο σημαντικότερο όλων των εποχών σύμφωνα με το Rolling Stone) ονομάστηκε από το ήδη επιτυχημένο single και έκανε τρομερή επιτυχία και αυτό, δίνοντας στον Marvin Gaye την πολυπόθητη καλλιτεχνική ελευθερία που ζητούσε, αλλά και επιτρέποντας και σε άλλους δεσμευμένους από τη Motown καλλιτέχνες, όπως ο Stevie Wonder, να πετύχουν το ίδιο.
Marvin Gaye - What's Going On (Live)
Μετά το What's Going On ακολούθησαν άλλα τέσσερα εξαιρετικά επιτυχημένα album, όμως το 1975 ήρθε το οριστικό τέλος στο γάμο του με την Anna Gordy. Ένα διαζύγιο που κόστισε δυο χρόνια απουσίας από τα μουσικά πράγματα, λόγω της δικαστικής διαμάχης τους για τη διατροφή. Τελικά, το δικαστήριο αποφάνθηκε ότι τα δικαιώματα του επόμενου δίσκου του θα έπρεπε να πάνε εξ ολοκλήρου στην πρώην σύζυγο του και ο Gaye αποφάσισε να κάνει έναν δίσκο επίτηδες κακό, ούτως ώστε να αποτύχει εμπορικά. Όμως, αρχίζοντας την ηχογράφηση στο studio, αλλάζει ξαφνικά γνώμη και το 1978 κυκλοφορεί το αριστουργηματικό Here, My Dear (εμφανώς ειρωνικός τίτλος) το οποίο περιγράφει τραγούδι με τραγούδι τη σχέση του με την Anna Gordy, αλλά και όλη τη διαδικασία του διαζυγίου του με αυτήν.
Εν τω μεταξύ, όμως, το πρόβλημα του με τον εθισμό του στην κοκαϊνη και διάφορα προβλήματα με την εφορία τον οδήγησαν στην αποχώρηση του από τις Η.Π.Α., αρχικά στη Χαβάη και αργότερα στην Ευρώπη, όπου και ηχογράφησε το προτελευταίο του album In Our Lifetime, το οποίο και έφερε την οριστική ρήξη με τη Motown, αφού κατηγόρησε την εταιρία του ότι παραποίησε το artwork του δίσκου, αφαίρεσε το ερωτηματικό (?) από τον τίτλο του album (αλλάζοντας το νόημα του) και, τέλος, ότι ξαναμίξαρε όλα τα τραγούδια, αλλάζοντας και τη μουσική. Την επόμενη χρονιά, υπέγραψε στην Columbia, για την οποία και ηχογράφησε το τελευταίο του album Midnight Love.
Marvin Gaye - Sexual Healing (Live) To 1983 επέστρεψε στην Αμερική και εγκαταστάθηκε στο σπίτι των γονιών του σε μια προσπάθεια να απεξαρτηθεί από την κοκαϊνη (αφού πρώτα έκανε μια εμφάνιση για το NBA All Star Game, όπου και έδωσε μια δική του εκδοχή του Αμερικανικού Εθνικού Ύμνου). Δυστυχώς, οι αγεφύρωτες διαφορές του με τον πατέρα του Marvin Sr. έκαναν τα πράγματα πολύ χειρότερα με αποτέλεσμα αλλεπάλληλες απειλές για αυτοκτονία. Τελικά την 1η Απριλίου 1984, μετά από μια διαφωνία, τον σκότωσε, πυροβολώντας τον, ο πατέρας του.
Marvin Gaye sings The American National Anthem
Επιλεκτική Δισκογραφία
Soulfull Moods (1961) That Stubborn Kind Of Fellow (1963) A Tribute To Nat "King" Cole (1965) Moods Of Marvin Gaye (1966) Take Two (1966) (With Kim Weston) United (1967) (With Tammi Terrell) I Heard It Through The Grapevine! (1968) What's Going On (1971) Trouble Man OST (1972) Let's Get It On (1973) I Want You (1976) Live At The London Palladium (1977) Here, My Dear (1978) In Our Lifetime (1981) Midnight Lady (1982)
To 1995 κυκλοφόρησε από τη Motown το Anthology, μια εξαιρετική συλλογή τραγουδιών που καλύπτει όλο το φάσμα των ηχογραφήσεων του Marvin Gaye
Top Ten
Η δημιουργία ενός top ten είναι πρακτικώς αδύνατη. Στην ουσία τα What's Going On και Let's Get It On από μόνα τους θα μπορούσαν άνετα να είναι από μόνα τους best of, ενώ και τα υπόλοιπα album που ακολούθησαν δεν έχουν μόνο ένα ή δυο τραγούδια που θα μπορούσαν να χαρκτηριστούν αριστουργήματα. Οπότε θεωρώ σωστό (μετά από πολύ κόπο) να δώσω δυο διαφορετικά top 15. Ένα για την προ What's Going On εποχή και ένα για την μετά.
Go To FileFactory.com ]]>http://www.rethymnoblogs.gr/Music_Of_My_Soul/2008/03/17/Tearing_The_Playhouse_Down:_Ann_Peebless_pabloMusic Of My Soul: Tearing The Playhouse Down: Ann Peebles2008-03-17T17:34:00-04:002008-03-17T17:34:00-04:00 Μια από τις χαρακτηριστικότερες, δυνατότερες και πλέον παραγνωρισμένες, από το ευρύ κοινό, φωνές της R&B μουσικής σκηνής, η Ann Peebles κυριάρχησε, καλλιτεχνικά, στη σκηνή του Memphis, κρατώντας για τον εαυτό της τη θέση του Νο 2 (πίσω από τον Al Green) στην Hi Records, την δισκογραφική εταιρία που δημιούργησε το ρεύμα της Memphis Soul.
Γεννημένη το 1947, κόρη παπά και τραγουδίστριας, από μικρή ασχολήθηκε με το τραγούδι, αρχικά με τη Gospel και αργότερα με τα Blues και τη Soul. Όπως ήταν φυσικό, η τραχειά, γήινη φωνή της άρχισε γρήγορα να γίνεται γνωστή στις μουσικές σκηνές της πόλης και σύντομα ο Willie Mitchell, ιδρυτής της Hi Records, τη συμπεριέλαβε στο γκρουπ των καλλιτεχνών που θα στελέχωναν τη δισκογραφική του εταιρία, πριν καν εκείνη συμπληρώσει το 21ο έτος της ηλικίας της.
Ann Peebles tells her story and then sings St Louis Woman (With A Memphis Melody) with the Memphis Horns
Αμέσως, άρχισε τη σύνθεση τραγουδιών, μαζί με τον μετέπειτα σύζυγο της Don Bryant, και η επιτυχία δεν άργησε να έρθει, με το single "Part Time Love". Παρά το ελπιδοφόρο ξεκίνημα, η Ann, δυστυχώς, δεν κατάφερε να γίνει ποτέ πρώτο όνομα και με την έλευση του "τυφώνα" Al Green, η καριέρα της στην Hi Records πέρασε σε δεύτερη μοίρα.
Στη διάρκεια της δεκαετίας του 70, κυκλοφόρησε έξι προσωπικά album, μεταξύ των οποίων και το I Can't Stand the Rain, το οποίο της έφερε την πολυπόθητη αναγνώριση (κυρίως στην Ευρώπη), όμως η εμπορική επιτυχία ήταν αντιστρόφως ανάλογη του καλλιτεχνικού αποτελέσματος. Προς τα τέλη της δεκαετίας, και παρά την απέλπιδα προσπάθεια της να ακολουθήσει το Disco ρεύμα της εποχής, το αστέρι της άρχισε να φθίνει και μαζί με αυτό και η δισκογραφική της καριέρα. Μερικές προσπάθειες στις αρχές της δεκαετίας του 90 δεν στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων, ούτε εμπορικά, ούτε καλλιτεχνικά και η Peebles φάνηκε να ακολουθεί τον δρόμο της μουσικής λήθης.
Ann Peebles (with Howard Grimes, Thomas Bingham & Don Bryant) - I Can't Stand The Rain (Unplugged)
Όμως, προς μεγάλη μας χαρά και έκπληξη, το 2006 επανήλθε με το Brand New Classics, μια εξαιρετική επανεξέταση παλιών κλασικών της επιτυχιών (συν δυο όμορφες διασκευές στα Miss You των Rolling Stones και I Want To Know What Love Is των Foreigner), δίνοντας μια καινούργια ελπίδα ότι η υπέροχη, βαθιά μέσα από την ψυχή, φωνή της θα συνεχίσει να μας χαρίζει όμορφες μουσικές στιγμές.
Brand New Classics Commercial
Επιλεκτική Δισκογραφία
Part Time Love (1971) Straight From The Heart (1972) I Can't Stand The Rain (1974) Tellin' It (1976) If This Is Heaven (1978) The Handwriting Is On The Wall (1979) Full Time Love (1992) Brand New Classics (2006)
Το 1996 κυκλοφόρησε μια πολύ καλή συλλογη από την The Right Stuff υπό τον τίτλο The Best Of Ann Peebles: The Hi Records Years, ενώ καλή επιλογή είναι και η συλλογή The Hi Singles A's & B's από την Hi Records
Go To FileFactory.com ]]>http://www.rethymnoblogs.gr/Music_Of_My_Soul/2008/03/02/Southern_Nights_Stories:_Allen_Toussaints_pabloMusic Of My Soul: Southern Nights Stories: Allen Toussaint2008-03-02T12:09:00-05:002008-03-02T12:09:00-05:00 Πιανίστας, μουσικοσυνθέτης, τραγουδιστής, παραγωγός και ενορχηστρωτής, ο Allen Toussaint κάλυψε όλη την γκάμα των υπηρεσιών που μπόρούσε να προσφέρει στη μουσική βιομηχανία και, κυρίως, στα R&B που ξεπήδησαν μέσα από τη Νέα Ορλεάνη. Η συνεισφορά του αυτή τον κατατάσει μέσα στους σημαντικότερους μουσικούς της Νέας Ορλεάνης και, σίγουρα, τον σημαντικότερο εκπρόσωπο της στη δεκαετία του 70. Κύριο χαρακτηριστικό της μουσικής του είναι η εξέλιξη των New Orleans R&B με την προσθήκη περισσότερων funky στοιχείων, αν και ποτέ δεν πρόδοσε την χαλαρή δομή και το καρναβαλικό ύφος που κληρονόμησε από τους προκατόχους του.
Γεννημένος στις 14 Ιανουαρίου 1938, από μικρός έδειξε την κλίση του στη μουσική και, επηρεασμένος από τον μεγάλο Professor Longhair, άρχισε να παίζει πιάνο από τα επτά του χρόνια. Στα 17 του είχε την πρώτη του επαγγελματική ευκαιρία ως πιανίστας σε μια συναυλία του Earl King και σύντομα έγινε σταθερός session μουσικός για όλους τους μεγάλους των New Orleans R&B.
Allen Toussaint plays Professor Longhair
Η δεκαετία του 60 τον βρήκε καταξιωμένο μουσικό, ενώ είχε ήδη αρχίσει παραγωγές δίσκων, αλλά και να γράφει τραγούδια υπό το ψευδώνυμο Naomi Neville (το πατρικό όνομα της μητέρας του) δημιουργώντας μεγάλες επιτυχίες όπως τα Working In The Coalmine για τον Lee Dorsey, Mother In Law για τον Ernie K-Doe, Fortune Teller για τον Benny Spellman, Ruller Of My Heart (αργότερα διασκευασμένο ως Pain In My Heart από τον Ottis Redding) για την Irma Thomas, I Know (You Don't Want Me No More) για την Barbara George κλπ.
Allen Toussaint - Southern Nights(Live)
Παρά τη μεγάλη του επιτυχία ως μουσικοσυνθέτης και παραγωγός, η πρώτη του σόλο δισκογραφική προσπάθεια ήρθε το 1971 με το ομότιτλο album, ενώ μέσα στην ίδια δεκαετία ολοκλήρωσε άλλες τρεις προσωπικές δισκογραφικές δουλειές. Παράλληλα συνέχισε το έργο του ως παραγωγός και συνθέτης κάνοντας τις δυο μεγαλύτερες επιτυχίες του ως παραγωγός με το Lady Marmelade των Labelle και το Right Place, Wrong Time του Dr John, ενώ όλο και περισσότεροι καταξιωμένοι καλλιτέχνες, όπως ο Paul McCartney και ο Paul Simon του εμπιστεύονταν την παραγωγή και την ενορχήστρωση των δίσκογραφικών τους δουλειών.
Allen Toussaint & Elvis Costello - Border Song
Το 1996 επέστρεψε στη δισκογραφία με το album Connected υπό τη δική του δισκογραφική εταιρία NYNO της οποίας κύριο μέλημα είναι η προώθηση των μουσικών της Νέας Ορλεάνης, ενώ μετά το πέρασμα του τυφώνα Κατρίνα και την καταστροφή της αγαπημένης του πόλης, ξαναεπέστρεψε, δισκογραφικά, και με την συμβολή του Elvis Costello κυκλοφόρησε μια εξαιρετική δουλειά υπό τον τίτλο The River In Reverse.
Το 1998 μπήκε στο Rock And Roll Hall Of Fame για τη δουλειά του ως παραγωγός, συνθέτης και ενορχηστρωτής
Δισκογραφία
Allen Toussaint (1971) Life, Love & Faith (1972) Southern Nights (1975) Motion (1978) Connected (1996) The River In Reverse (2006)
Μια καλή συλλογή τραγουδιών κυκλοφόρησε από την Reprise το 1991 με τον τίτλο The Allen Toussaint Collection
Top Ten
Μια μικρή επιλογή τραγουδιών του Allen Toussaint. Φυσικά η λίστα είναι καθαρά υποκειμενική και οι γνωρίζοντες θα προσέξουν ότι απουσιάζουν διαμάντια όπως το Brickyard Blues, What Do You Want The Girl To Do?, From A Whisper To A Scream, Country John, Everything I Do Gonna Be Funky και πολλά άλλα. Κάθε τραγούδι παρέχει και download link για όποιον ενδιαφέρεται, ενώ υπάρχει και ένα μικρό player με όλα τα τραγούδια.
]]>
]]>
]]>
Μια από τις χαρακτηριστικότερες, δυνατότερες και πλέον παραγνωρισμένες, από το ευρύ κοινό, φωνές της R&B μουσικής σκηνής, η Ann Peebles κυριάρχησε, καλλιτεχνικά, στη σκηνή του Memphis, κρατώντας για τον εαυτό της τη θέση του Νο 2 (πίσω από τον Al Green) στην Hi Records, την δισκογραφική εταιρία που δημιούργησε το ρεύμα της Memphis Soul.
]]>
]]>