4 μήνες... Για την ακρίβεια 4 μήνες παρά 1 μέρα... Τόσος χρόνος πέρασε απο την τελευταία φορά που έκανα κάποιο post στο blog... Στη συνέχεια, δεν ξέρω ακριβώς γιατί, αλλά σταμάτησα. Δεν ξέρω το λόγο. Ή ίσως και να τον ξέρω... Βασικά αυτό το blog δεν είναι ούτε blog διαμαρτυρίας, ούτε ειδησιογραφικό, ούτε αθλητικογραφικό, ούτε περιβαλλοντολογικό, ούτε τίποτα απο αυτά. Το blog αυτο είναι κάτι σαν ημερολόγιο. Και νομίζω ότι αυτό είναι που με έκανε να θελήσω να το "κόψω", αφού πολλές φορές περνούσε απο το μυαλό μου ότι σαν ημερολόγιο, δεν θα έπρεπε να το εκθέτω δημόσια.
Μέσα σ'αυτούς τους 4 μήνες όμως πραγματικά το γράψιμο εδώ μου έλειψε. Πριν, κάθε φορά που αισθανόμουνα πιεσμένος, στεναχωρημένος, στρεσαρισμένος, έγραφα για όλα όσα με απασχολούσαν, και πραγματικά ανέβαινα ψυχολογικά, όπως όταν μιλάς στον πιο καλό σου φίλο και "αποφορτίζεις" την ένταση σου...
Κι όλα αυτά δεν τα σκέφτομαι καιρό. Μου ήρθε σήμερα έτσι, ξαφνικά! Κι αποφάσισα να επιστρέψω. Να συνεχίσω να γράφω για τις στεναχώριες και τις χαρές μου. Και να περιμένω απο όλους τους φίλους μου (πραγματικούς και ηλεκτρονικούς) που θα διαβάζουν αυτές τις γραμμές να χαρούν και να γελάσουν, ή να προβληματιστούν κι αυτοί μαζί μου...
Με λίγα λόγια...
Yes, I'm back!!!!
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Welcome To My E-Home" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
